New Katha Varnika is now on Google Play — read Telugu stories on your phone. Learn more
అక్క తమ్ముడు మధ్య ప్రేమ – 4

అక్క తమ్ముడు మధ్య ప్రేమ – 4

**అక్క-తమ్ముడి ప్రేమకథ – నాలుగో భాగం**

 

పెళ్లి ఓకే అయిన విషయం తెలిసి రెండు రోజులు అయింది. ఆ రాత్రి అందరూ నిద్రపోయాక బన్నీ స్పందన గదిలోకి వచ్చాడు. అతని ముఖం కాస్త వేరుగా ఉంది.

 

“అక్కా… నేను ఒక నిర్ణయం తీసుకున్నాను.”

 

స్పందన లేచి కూర్చుంది. “ఏం నిర్ణయం?”

 

బన్నీ ఆమె ఎదురుగా కూర్చున్నాడు. “నువ్వు పెళ్లి చేసుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. నేను నాన్నతో మాట్లాడతాను. నాకు నువ్వు కావాలి అని చెప్తాను. అమ్మానాన్నలకు తెలిసినా సరే… నేను నిన్ను వదలను.”

 

స్పందన ఒక్కసారిగా అతని చేతిని పట్టుకుంది. “బన్నీ… వద్దు. అలా చెప్తే ఇంట్లో ఏమవుతుందో ఆలోచించావా? నాన్న ఇప్పటికే కష్టపడుతున్నారు. అమ్మకు బాధ ఉంది. నువ్వు అలా చెప్తే అంతా దెబ్బతింటుంది.”

 

బన్నీ తల ఊపాడు. “నాకు తెలుసు. కానీ నువ్వు ఎవరినైనా పెళ్లి చేసుకుంటే నేను బ్రతకలేను. నువ్వు నాకు ఒకే కావాలి. ఇప్పుడు నేను చెప్తాను.”

 

అప్పుడే తలుపు బయట నుంచి ఒక శబ్దం వినిపించింది. ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా ఆగిపోయారు. శోభ గది తలుపు దగ్గర నిలబడి ఉంది. ఆమె కళ్లలో ఆశ్చర్యం, బాధ కలిసి కనిపించాయి.

 

“స్పందనా… బన్నీ… మీరు ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారు?” అని అమ్మ మెల్లగా అడిగింది.

 

గదిలో ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. స్పందన, బన్నీ ఇద్దరూ ఒకరి వైపు ఒకరు చూసుకున్నారు. అమ్మకు కొంతైనా వినిపించిందా అనే భయం వాళ్ల ముఖాలపై కనిపించింది.

 

శోభ గది తలుపు దగ్గర నిలబడి ఉంది. ఆమె ముఖం సీరియస్‌గా ఉంది. కాసేపు ఏమీ మాట్లాడలేదు.

 

“మీరు ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారు? నాకు వినిపించింది,” అని అమ్మ నెమ్మదిగా అన్నది.

 

స్పందన లేచి నిలబడింది. ఆమె కళ్లలో భయం ఉంది. “అమ్మా… ఏమీ లేదు. మేము సాధారణంగా మాట్లాడుకుంటున్నాం.”

 

శోభ తల ఊపింది. “సాధారణంగా కాదు. నాకు తెలుసు. మీరు ఏం అనుకుంటున్నారో నాకు అర్థమైంది.”

 

బన్నీ ఏమీ అనలేదు. స్పందన అమ్మ వైపు చూసి నెమ్మదిగా అన్నది, “అమ్మా… నాకేం లేదు. నువ్వు ఏమన్నా అనుకుంటే… నేను ఏం చేయలేను.”

 

అమ్మ కాసేపు మౌనంగా ఉంది. తర్వాత బన్నీ వైపు చూసి అన్నది, “బన్నీ… నువ్వు ఏమన్నా అనుకుంటే… నాకు ఏదైనా ఓకే. కానీ ఇంట్లో ఏమవుతుందో ఆలోచించండి.”

 

స్పందన బన్నీ వైపు తిరిగింది. “బన్నీ… నువ్వు ఏమన్నా అనుకో. నాకు ఏదైనా ఓకే. నువ్వు ఉన్నావు కదా.”

 

బన్నీ అమ్మను, స్పందనను ఇద్దరినీ చూశాడు. గదిలో ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. అమ్మ సీరియస్‌గా ఉంది. కానీ ఆమె ఏమీ మరింత అడగలేదు. నెమ్మదిగా బయటకు వెళ్లిపోయింది.

 

స్పందన బన్నీ చేతిని పట్టుకుంది. “ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం బన్నీ?”

 

బన్నీ ఏమీ అనలేదు. కానీ అతని చేయి ఆమె చేతిలోనే ఉండిపోయింది.

 

అమ్మ బయటకు వెళ్లిపోయాక గదిలో కాసేపు నిశ్శబ్దం ఉంది. స్పందన బన్నీ చేతిని పట్టుకుని ఉంది.

 

“బన్నీ… అమ్మకు తెలిసిపోయింది. ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం?” అని స్పందన అడిగింది.

 

బన్నీ లేచి నిలబడ్డాడు. అతని ముఖం సీరియస్‌గా ఉంది.

 

“అక్కా… నేను అమ్మ కోసం నిలబడతాను. నువ్వు ఆలోచించకు. అమ్మకు బాధ ఉంది. నాన్నకు కష్టం ఉంది. నేను అమ్మతో మాట్లాడతాను. నువ్వు నాకు కావాలి అని చెప్తాను. అమ్మ అర్థం చేసుకుంటుంది.”

 

స్పందన అతని వైపు చూసింది. “బన్నీ… అమ్మ సీరియస్‌గా ఉంది. నువ్వు అలా చెప్తే…”

 

బన్నీ తల ఊపాడు. “నేను నిలబడతాను అక్కా. అమ్మ కోసం. నువ్వు కోసం. నేను అమ్మను వదలను. నువ్వు కూడా వదలను.”

 

అతను గది నుంచి బయటకు వెళ్లి అమ్మ ఉన్న చోటికి వెళ్లాడు. శోభ హాల్‌లో కూర్చుని ఉంది. బన్నీ ఆమె ఎదురుగా నిలబడ్డాడు.

 

“అమ్మా… నేను చెప్పాలనుకుంటున్నాను. నాకు అక్క కావాలి. నువ్వు ఏమన్నా అనుకో. కానీ నేను అమ్మ కోసం, అక్క కోసం నిలబడతాను.”

 

శోభ అతని వైపు చూసింది. ఆమె కళ్లలో బాధ ఉంది. కానీ ఏమీ అనలేదు. బన్నీ అక్కడే నిలబడి ఉన్నాడు.

 

బన్నీ అమ్మ ఎదురుగా నిలబడి ఉన్నాడు. అప్పుడు ఆంజనేయులు గది నుంచి బయటకు వచ్చాడు. అతని ముఖం అలసిపోయి, కళ్లు ఎర్రబడి ఉన్నాయి. అమ్మ, బన్నీ ఇద్దరూ అక్కడ ఉండటం చూసి ఆగిపోయాడు.

 

“ఏమైంది? ఇంత రాత్రి ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారు?” అని అడిగాడు. అతని స్వరం వణుకుతోంది.

 

శోభ ఏమీ అనలేదు. ఆమె కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతున్నాయి. బన్నీ కాసేపు ఆలోచించి, గొంతు తడుముకుని అన్నాడు.

 

“నాన్న… నేను ఒక విషయం చెప్పాలనుకుంటున్నాను. నాకు అక్క కావాలి. నేను అమ్మ కోసం, నువ్వు కోసం నిలబడతాను. కానీ నాకు అక్కే కావాలి. నువ్వు ఎంత కష్టపడుతున్నావో నాకు తెలుసు. అయినా… నా మనసు నిన్ను వదలడం లేదు.”

 

ఆంజనేయులు ఒక్కసారిగా తలెత్తి చూశాడు. అతని కళ్లలో బాధ, నొప్పి, అసహాయత అన్నీ కలిసి ఉన్నాయి. అతను సోఫాలో కూలబడ్డాడు. చేతులతో ముఖం కప్పుకున్నాడు.

 

“ఏం మాట్లాడుతున్నావు బన్నీ? ఇది సరైనది కాదు… ఇది సరైనది కాదు. నేను ఇంతకాలం మీ కోసం కష్టపడ్డాను. మీ అమ్మ కోసం కష్టపడ్డాను. ఇప్పుడు ఇలా చెప్తే… నా గుండె ఎలా తట్టుకుంటుంది?” అని అతను వణికిపోతూ అన్నాడు. అతని కళ్ల నుంచి నీళ్లు కారసాగాయి.

 

అమ్మ శోభ దగ్గరకు వచ్చి అతని భుజంపై చేయి పెట్టింది. ఆమె కూడా ఏడుస్తోంది. “నాన్న… నాకు కూడా తెలుసు. కానీ… నేను ఏం చేయాలో తెలియడం లేదు. పిల్లలు ఇలా అనుకుంటున్నారు అని తెలిసి నా మనసు బద్దలవుతోంది.”

 

ఆంజనేయులు తల ఊపాడు. అతని స్వరం విరిగిపోయింది. “నాకు ఇప్పుడు ఇంకా బాధ పెట్టకండి. నేను ఇప్పటికే తట్టుకోలేకపోతున్నాను. I don’t think ఇది సరైనది. మీరు అన్నాచెల్లెళ్లు… ఇలా ఎలా అవుతుంది?”

 

బన్నీ కళ్లలో నీళ్లు నిండాయి. అతను నాన్న దగ్గరకు వెళ్లి కూర్చున్నాడు. “నాన్న… నువ్వు ఏడవకు. నేను నిన్ను బాధపెట్టాలని కాదు. కానీ నా మనసు… అక్కను వదలలేకపోతోంది. నువ్వు నాకు క్షమించు.”

 

స్పందన గది తలుపు దగ్గర నిలబడి ఉంది. ఆమె కూడా ఏడుస్తోంది. ఇంట్లో ఆ రాత్రి అందరి కళ్లలోనూ నీళ్లు, అందరి మనసుల్లోనూ బాధ నిండిపోయింది.

 

—