New Katha Varnika is now on Google Play — read Telugu stories on your phone. Learn more
పక్కింటి జెంటిల్‌మన్, ప్రతి తలుపు వెనుక ఒక రహస్యం… – 1

పక్కింటి జెంటిల్‌మన్, ప్రతి తలుపు వెనుక ఒక రహస్యం… – 1

ఎపిసోడ్ 1 ❤️ — పక్కింటి జెంటిల్‌మన్

 

హైదరాబాద్‌లోని ఒక ప్రశాంతమైన అపార్ట్‌మెంట్‌లో రాజ్, స్వాతి పక్కపక్క ఫ్లాట్లలో నివసిస్తున్నారు.

 

రాజ్ వయసు సుమారు ముప్పై ఐదు సంవత్సరాలు. చూడటానికి చాలా సాధారణంగా, హుందాగా ఉంటాడు. ఎప్పుడూ నీట్‌గా తయారై, చక్కగా ఇస్త్రీ చేసిన బట్టలు వేసుకుంటాడు. ఎవరైనా ఎదురుపడితే చిన్న చిరునవ్వుతో పలకరిస్తాడు. అవసరమైతే సహాయం చేస్తాడు. అనవసరంగా ఇతరుల విషయాల్లో జోక్యం చేసుకోడు.

 

అపార్ట్‌మెంట్‌లో చాలామందికి రాజ్ అంటే మంచి అభిప్రాయం ఉంది.

 

అదే అపార్ట్‌మెంట్‌లోని మరో ఫ్లాట్‌లో స్వాతి తన కొడుకుతో కలిసి ఉంటుంది. స్వాతికి ముప్పై మూడు సంవత్సరాలు. అందంగా, ఆకర్షణీయంగా ఉంటుంది. ఆమెను చూసినవాళ్లు చాలామంది, అచ్చం సినిమా నటి స్నేహలా ఉందని అనుకుంటారు.

 

స్వాతి భర్త ఉద్యోగరీత్యా లండన్‌లో ఉంటున్నాడు. అతను అక్కడ పనిచేస్తూ కుటుంబ భవిష్యత్తు కోసం సంపాదిస్తున్నాడు. స్వాతి మాత్రం తన కొడుకు చదువు, ఇంటి బాధ్యతలు చూసుకుంటూ హైదరాబాద్‌లో ఉంటుంది. అప్పుడప్పుడు భర్తతో వీడియో కాల్స్‌లో మాట్లాడుతుంది.

 

భర్త దూరంగా ఉన్నా స్వాతి ఎప్పుడూ ఒంటరిగా ఉన్నానని బాధపడేది కాదు. తన పనులు తానే చేసుకుంటుంది. ఎవరితో ఎలా ఉండాలో ఆమెకు బాగా తెలుసు.

 

రాజ్‌తో ఆమెకు మంచి పరిచయం ఉంది.

 

ఉదయం 8:15 — అపార్ట్‌మెంట్ కారిడార్

 

ఆ రోజు ఉదయం స్వాతి తన కొడుకును స్కూల్‌కు పంపించడానికి సిద్ధం చేస్తోంది.

 

“మమ్మీ, నా వాటర్ బాటిల్ ఎక్కడ?” అంటూ అబ్బాయి హడావుడి చేశాడు.

 

“నిన్న నువ్వే తీసుకొచ్చి టేబుల్ మీద పెట్టావు కదా నాన్నా! ఒక్కసారి అక్కడ చూడు.”

 

“లేదు మమ్మీ, అక్కడ లేదు!”

 

స్వాతి నవ్వుకుంటూ వంటగదిలో నుంచి బయటకు వచ్చింది. చివరికి బాటిల్ సోఫా పక్కన దొరికింది.

 

“ఇదిగో మహానుభావా! నువ్వు వెతికితే దొరకనిది, అమ్మ వెతికితే ఎలా దొరుకుతుందో చూశావా?”

 

“మమ్మీ!” అంటూ బాబు నవ్వాడు.

 

ఇద్దరూ బయటకు వచ్చేసరికి ఎదురుగా రాజ్ తన ఫ్లాట్ తాళం వేస్తున్నాడు.

 

“గుడ్ మార్నింగ్, స్వాతి గారు!”

 

“గుడ్ మార్నింగ్, రాజ్ గారు.”

 

రాజ్ చిన్నపిల్లాడిని చూసి నవ్వాడు.

 

“స్కూల్‌కు వెళ్తున్నావా బాబూ?”

 

“అవును అంకుల్!”

 

“మరి ఈరోజు ఏదైనా కొత్త విషయం నేర్చుకుని రా.”

 

“సరే అంకుల్!”

 

స్వాతి అతని మాటలకు నవ్వుకుంది.

 

“మీరు పిల్లలతో చాలా బాగా మాట్లాడతారు రాజ్ గారు.”

 

“పిల్లలతో మాట్లాడాలంటే పెద్దగా కష్టపడాల్సిన అవసరం లేదు. మనం వాళ్లను ప్రేమగా పలకరిస్తే చాలు.”

 

“నిజమేనండి.”

 

అంతలో లిఫ్ట్ వచ్చింది. ముగ్గురూ లోపలికి వెళ్లారు. కిందకు చేరుకున్నాక రాజ్ తన దారిలో వెళ్లిపోయాడు. స్వాతి తన కొడుకును స్కూల్ బస్సు ఎక్కించడానికి వెళ్లింది.

 

వాళ్ల మధ్య జరిగిన సంభాషణ చిన్నదే. కానీ స్వాతికి రాజ్ అంటే మంచి అభిప్రాయం ఉండటానికి ఇలాంటి చిన్న చిన్న పరిచయాలే కారణం.

 

మధ్యాహ్నం 12:30 — స్వాతి ఫ్లాట్

 

కొడుకును స్కూల్‌కు పంపించి, ఇంటి పనులన్నీ పూర్తి చేసిన స్వాతి కాసేపు విశ్రాంతి తీసుకుంటోంది.

 

అప్పుడే లండన్ నుంచి భర్త ఫోన్ చేశాడు.

 

“ఏం చేస్తున్నావు స్వాతి?”

 

“ఇప్పుడే పనులన్నీ అయిపోయాయి. మీరేం చేస్తున్నారు?”

 

“ఆఫీస్‌లోనే ఉన్నాను. మన బాబు స్కూల్‌కు వెళ్లాడా?”

 

“వెళ్లాడు. ఉదయం మీ గురించి అడిగాడు.”

 

“వాడితో మాట్లాడించు. సాయంత్రం కాల్ చేస్తాను.”

 

“సరే. మీరు భోజనం టైమ్‌కు చేయండి. పని కోసం ఆరోగ్యం పాడుచేసుకోకండి.”

 

“అలాగే మేడమ్.”

 

ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.

 

ఫోన్ పెట్టేసిన తర్వాత స్వాతి బాల్కనీలోకి వెళ్లి నిలబడింది. అపార్ట్‌మెంట్ చుట్టూ ఉన్న చెట్లు, రోడ్డుపై వెళ్తున్న వాహనాలు చూస్తూ కాసేపు ప్రశాంతంగా గడిపింది.

 

ఆమెకు తన భర్త అంటే ఎంతో ప్రేమ. అతను దూరంగా ఉన్నా, వాళ్ల మధ్య ఉన్న అనుబంధం మాత్రం తగ్గలేదు.

 

సాయంత్రం 6:00 — లిఫ్ట్ దగ్గర

 

సాయంత్రం స్వాతి తన కొడుకును ట్యూషన్‌కు తీసుకెళ్లడానికి బయటకు వచ్చింది. అదే సమయంలో రాజ్ చేతిలో కొన్ని కిరాణా సరుకులతో లిఫ్ట్ దగ్గరకు వచ్చాడు.

 

“ఏమండీ స్వాతి గారు, బయటకు వెళ్తున్నారా?”

 

“అవునండి. బాబును ట్యూషన్‌లో దింపి వస్తాను.”

 

“సరే. జాగ్రత్తగా వెళ్లండి. ఈరోజు రోడ్డు మీద ట్రాఫిక్ ఎక్కువగా ఉంది.”

 

“అవునండి, గమనించాను.”

 

లిఫ్ట్ కిందకు చేరుకుంది. రాజ్ పక్కకు జరిగి స్వాతికి ముందుగా వెళ్లే అవకాశం ఇచ్చాడు.

 

“థాంక్యూ.”

 

“పర్లేదండి.”

 

ఆ చిన్న మర్యాద కూడా స్వాతికి నచ్చింది. రాజ్ ఎప్పుడూ హుందాగా ప్రవర్తిస్తాడు. ఎవరి దగ్గరా అనవసరంగా చనువు తీసుకోడు. తన పని తాను చూసుకుంటాడు.

 

అలాంటి వ్యక్తులు ఈ రోజుల్లో చాలా అరుదని ఆమె అప్పుడప్పుడు అనుకునేది.

 

రాత్రి 8:45 — ఒక చిన్న సహాయం

 

స్వాతి కొడుకుతో తిరిగి ఇంటికి వస్తుండగా, ఆమె చేతిలో ఉన్న కూరగాయల సంచి కొద్దిగా చిరిగిపోయింది. అందులో నుంచి ఒక ప్యాకెట్ కింద పడింది.

 

అప్పుడే తన ఫ్లాట్‌కు వస్తున్న రాజ్ అది గమనించి, ప్యాకెట్ తీసి ఆమెకు అందించాడు.

 

“జాగ్రత్త స్వాతి గారు. సంచి చిరిగిపోయినట్టుంది.”

 

“అయ్యో, అవునండి! థాంక్యూ. ఈరోజు అన్నీ తొందరపాటులో చేస్తున్నాను.”

 

“పిల్లలు ఉన్న ఇంట్లో తొందరపాటు సహజమే.”

 

స్వాతి నవ్వింది.

 

“అది నిజమేనండి. సరే, గుడ్ నైట్.”

 

“గుడ్ నైట్.”

 

స్వాతి తన ఫ్లాట్‌లోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకుంది. కొద్దిసేపటికి రాజ్ కూడా తన ఫ్లాట్‌లోకి వెళ్లాడు.

 

ఆ రాత్రి స్వాతి తన కొడుకుకు భోజనం పెట్టి, హోంవర్క్ చేయించి, పడుకోబెట్టింది. ఆ తర్వాత భర్తకు మెసేజ్ పంపి తాను కూడా నిద్రకు సిద్ధమైంది.

 

అపార్ట్‌మెంట్ నెమ్మదిగా నిశ్శబ్దంలోకి జారుకుంది.

 

ప్రతి ఫ్లాట్ వెనుక ఒక కుటుంబం ఉంది. ప్రతి కుటుంబానికి తనదైన కథ ఉంది. కొందరు సంతోషంగా ఉన్నారు, కొందరు తమ సమస్యలతో పోరాడుతున్నారు. మరికొందరు తమ భవిష్యత్తు గురించి ఆలోచిస్తూ రోజులు గడుపుతున్నారు.

 

అందరి మధ్య రాజ్ కూడా ఒక సాధారణ వ్యక్తిలాగే తన జీవితాన్ని కొనసాగిస్తున్నాడు.

 

స్వాతికి మాత్రం ఒక విషయం స్పష్టంగా తెలుసు.

 

తన పక్కింట్లో ఉండే రాజ్ ఒక మంచి మనిషి. అవసరమైతే సహాయం చేసే వ్యక్తి. తనతో ఎప్పుడూ గౌరవంగా మాట్లాడే వ్యక్తి.

 

అతని గురించి ఆమెకు ఎలాంటి అనుమానాలూ లేవు.

 

ఆ రాత్రి ఆమె ప్రశాంతంగా నిద్రపోయింది.

 

కానీ ఆ అపార్ట్‌మెంట్‌లో రాబోయే రోజులు ఇంత ప్రశాంతంగా ఉండబోవని ఆమెకు అప్పటికి తెలియదు.