శ్రీ సత్యనారాయణ స్వామి వ్రతం అత్యంత వైభవంగా ముగిసింది. మునసబు గారి పెద్ద ఇల్లంతా చుట్టాల కోలాహలంతో, నవ్వుల పువ్వులతో నిండిపోయింది. పూజ పీటల మీద శివకు సాహిత్య ఇచ్చిన ‘పచ్చి రేగుపండు’ షాక్ నుండి శివ ఎలాగోలా కోలుకున్నాడు. కానీ, వ్రతం అయిపోయాక అసలైన పల్లెటూరి సాంప్రదాయ తంతులు, ఆటలు ఇప్పుడే మొదలవబోతున్నాయని శివకు అస్సలు తెలియదు.
పూజ ముగిసిన వెంటనే పెద్దవాళ్లంతా కలిసి కొత్త జంటకు “మంగళ హారతులు” ఇవ్వడానికి సిద్ధమయ్యారు. జานకమ్మ, లక్ష్మి అత్తయ్య ముత్తయిదువులతో కలిసి పసుపు, కుంకుమ కలిపిన నీళ్ల పళ్ళెంతో హారతి పాడుతూ శివ, సాహిత్యలకు దిష్టి తీశారు.
“బావా! చూశావా, నీ పక్కన నేనుండటం వల్లే నీకు ఇంత పెళ్లికళ వచ్చింది. లేదంటే సాఫ్ట్వేర్ టెన్షన్ తో ముసలాడిలా ఉండేవాడివి” అంది సాహిత్య హారతి కళ్లకద్దుకుంటూ నెమ్మదిగా గుసగుసలాడింది.
“అవును రౌడీ! నీ అల్లరి భరించడానికి నాకు ఓపిక ఎక్కువైంది, అందుకే ఈ గ్లో వచ్చింది” అన్నాడు శివ కళ్లు చిన్నవి చేస్తూ నవ్వుతూ.
హారతులు అవ్వగానే చుట్టాలంతా కలిసి కొత్త జంటను భోజనాల బంతికి రమ్మన్నారు. పల్లెటూరి పెళ్లి విందు… అరటి ఆకుల్లో వడ్డన మొదలైంది. ఇక్కడే మరొక ముచ్చటైన తంతు ఉంది, అదే ‘కొత్త దంపతుల పరస్పర వడ్డన’. సాంప్రదాయం ప్రకారం కొత్త పెళ్లికూతురు వరుడికి, వరుడు పెళ్లికూతురికి మొదటి ముద్ద తినిపించాలి, అలాగే ఒకరి ఆకులో ఒకరు వడ్డించుకోవాలి.
శివ, సాహిత్య పక్కపక్కనే పీటల మీద కూర్చున్నారు. లక్ష్మి అత్తయ్య వేడి వేడి గారెలు, పరమాన్నం, ఆవకాయ పచ్చడి తెచ్చి పెట్టింది.
“సాహిత్యా! ముందుగా నీ మొగుడికి ఒక మంచి ముద్ద తినిపించమ్మా” అంది జానకమ్మ మురిసిపోతూ.
సాహిత్య చాలా పద్ధతిగా నెయ్యి కలిపిన ముద్దపప్పు అన్నాన్ని ముద్దగా చేసింది. శివ వైపు చాలా ప్రేమగా చూస్తూ నోటి దగ్గరకు తీసుకెళ్లింది. శివ నిన్నటి రేగుపండు సంఘటన గుర్ గుర్ గుర్తుకు తెచ్చుకుని చాలా అనుమానంగా చూశాడు.
“నమ్ము బావా.. ఇందులో ఏమీ లేదు, నిజమైన ప్రేమ మాత్రమే ఉంది” అంది కళ్లతోనే అమాయకత్వాన్ని నటిస్తూ.
శివ నమ్మి నోరు తెరిచి ఆ ముద్ద తిన్నాడు. అబ్బా! నిజంగానే చాలా అద్భుతంగా ఉంది. శివ ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.