వలపు మధురిమ – 4
గాయత్రి అతని వైపు చూస్తూనే ఉంది.
“నువ్వు అన్వితను నిజంగా ప్రేమించావు. పెళ్లి చేసుకోవాలని కూడా అనుకున్నావు. మరి ఒక్కసారిగా ఎందుకు వదిలేశావు?”
విరాన్ష్ కళ్లను మూసుకున్నాడు.
“ఎందుకంటే… ఆమెను వదిలేయడం నా నిర్ణయం కాదు గాయత్రి. పరిస్థితి నన్ను ఆ నిర్ణయం తీసుకునేలా చేసింది.”
“ఏ పరిస్థితి?”
విరాన్ష్ నెమ్మదిగా చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.
“అన్విత కుటుంబం మా ప్రేమ గురించి తెలుసుకుంది. వాళ్లకు నేను అసలు నచ్చలేదు. కానీ అది ఒక్కటే సమస్య కాదు.”
“మరి?”
“అన్విత తండ్రి కంపెనీలో జరిగిన ఒక పెద్ద మోసానికి సంబంధించిన కొన్ని ఆధారాలు అన్విత దగ్గరికి వచ్చాయి. ఆ ఆధారాలు బయటికి వస్తే ఆమె కుటుంబం మొత్తం జైలుకు వెళ్లే పరిస్థితి.”
గాయత్రి ఆశ్చర్యంగా చూసింది.
“అందులో నీకు సంబంధం ఏంటి?”
“ఏ సంబంధం లేదు. కానీ వాళ్లు నన్ను ఆ కేసులో ఇరికించడానికి నా పేరు ఉపయోగించారు.”
గాయత్రి నిశ్శబ్దంగా అతని మాటలు వింటోంది.
“ఆ సమయంలో నేను అన్వితను పెళ్లి చేసుకుని ఆమెతో వెళ్లిపోవాలని నిర్ణయించుకున్నాను. కానీ అదే సమయంలో ఆమె తండ్రి నాకు ఒక విషయం చెప్పాడు.”
విరాన్ష్ గొంతు బరువెక్కింది.
“నేను అన్వితను తీసుకెళ్లి పెళ్లి చేసుకుంటే… నా అమ్మానాన్నల మీద కేసులు పెడతానని బెదిరించాడు. అంతేకాదు… నా ప్రాణ స్నేహితుడు రోహిత్ని కూడా ఆ కేసులో ఇరికిస్తానన్నాడు.”
గాయత్రి కళ్లలో కన్నీళ్లు చేరాయి.
“అప్పుడు నువ్వేం చేశావు?”
“అన్వితను వదిలేశాను.”
“అంత సులభంగా?”
విరాన్ష్ బాధగా నవ్వాడు.
“సులభంగా కాదు గాయత్రి. నా జీవితంలో నేను తీసుకున్న అత్యంత కష్టమైన నిర్ణయం అది.”
అతను కాసేపు ఆగాడు.
“అన్విత నన్ను అడిగింది… ‘నన్ను ప్రేమించలేదా?’ అని.”
విరాన్ష్ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.
“ఆమెను చూస్తూ… ‘ప్రేమించలేదు’ అని అబద్ధం చెప్పాల్సి వచ్చింది.”
గాయత్రి కన్నీళ్లు తుడుచుకుంది.
“నన్ను ద్వేషించేలా కావాలని అనుకున్నావా?”
“అవును.”
“ఎందుకు?”
“ఎందుకంటే ఆమె నన్ను ద్వేషిస్తేనే నా దగ్గర నుంచి దూరంగా వెళ్లిపోతుందని అనుకున్నాను.”
గాయత్రి అతని దగ్గరకు వచ్చింది.
“మరి ఆమె ఎందుకు ఇంకా నిన్ను వదల్లేదు?”
విరాన్ష్ తల వంచుకున్నాడు.
“ఎందుకంటే ఆమెకు అసలు నిజం తెలియదు.”
“అంటే?”
“నేను ఆమెను మోసం చేశానని ఆమె అనుకుంది. కానీ నిజానికి…”
అతను గాయత్రి చేతిని పట్టుకున్నాడు.
“నేను ఆమెను కాపాడటానికి నా ప్రేమనే చంపుకున్నాను.”
గాయత్రి అతని చేతిని బిగించి పట్టుకుంది.
“అందుకేనా ఇన్ని సంవత్సరాలు నువ్వు ఆ విషయాన్ని ఎవరికీ చెప్పలేదు?”
“అవును.”
“నాకైనా?”
“నిన్ను కూడా ప్రమాదంలోకి లాగకూడదనుకున్నాను.”
గాయత్రి అతని కళ్లలోకి నేరుగా చూసింది.
“విరాన్ష్…”
“హ్మ్?”
“నువ్వు చేసిన పని నాకు నచ్చలేదు.”
విరాన్ష్ ఒక్కసారిగా ఆమె చేతిని వదిలేశాడు.
“కానీ…”
గాయత్రి మళ్లీ అతని చేతిని పట్టుకుంది.
“నన్ను దూరంగా పెట్టి నిర్ణయం తీసుకున్నందుకు కోపంగా ఉంది. కానీ నువ్వు ఎందుకు అలా చేశావో ఇప్పుడు అర్థమైంది.”
ఆమె కళ్లలో కన్నీళ్లు ఉన్నా, స్వరం మాత్రం స్పష్టంగా ఉంది.
“నీ గతాన్ని చూసి నేను నీ సిట్యువేషన్ నీ జడ్జ్ చేయను.”
విరాన్ష్ ఆమె వైపు చూశాడు.
“నన్ను ఇంకా నమ్ముతున్నావా?”
గాయత్రి చిన్నగా నవ్వింది.
“నీ మీద నమ్మకం ఉంది. కానీ ఇక నుంచి ఏ సమస్య వచ్చినా… నన్ను ఒంటరిగా వదిలి నువ్వే నిర్ణయం తీసుకోకు.”
విరాన్ష్ కళ్లలో కన్నీళ్లు చేరాయి.
“ప్రామిస్.”
గాయత్రి అతని చేతిని తన గుండెలపై పెట్టుకుంది.
“ఎందుకంటే నువ్వు గతంలో ప్రేమను త్యాగం చేసి ఉంటే…”
ఆమె అతని కళ్లలోకి చూసింది.
“ఈసారి మన ప్రేమ కోసం నేను నీతో కలిసి పోరాడతాను.”
ఆ ఒక్క మాటతో అతని లోపల ఎన్నేళ్లుగా మోస్తున్న భారమంతా కరిగిపోతున్నట్టనిపించింది. అయినా అతని మనసులో ఒక చివరి భయం మిగిలే ఉంది. తన గతం మళ్లీ గాయత్రి జీవితాన్ని తాకుతుందేమో అన్న భయం. ఆమెను కోల్పోయే ఆలోచనే అతని గుండెను బిగించి పట్టుకుంది.
గాయత్రి అతని చేతిని తన గుండెలపై పెట్టుకుంది. ఆమె గుండె చప్పుడు అతని అరచేతికి స్పష్టంగా తగిలింది. ఆ చప్పుడు అతనికి ఓ సమాధానంలా అనిపించింది—ఈసారి అతను ఒంటరిగా లేడు.
“ఎందుకంటే నువ్వు గతంలో ప్రేమను త్యాగం చేసి ఉంటే…”
ఆమె అతని కళ్లలోకి చూసింది. ఆమె స్వరంలో బాధ ఉంది, కానీ దానికంటే బలమైన నిర్ణయం ఉంది.
“ఈసారి మన ప్రేమ కోసం నేను నీతో కలిసి పోరాడతాను.”
విరాన్ష్ కళ్లలోని కన్నీళ్లు చివరకు జారిపోయాయి. అతను ఆమె చేతిని తన రెండు చేతులతో కప్పి, ఆ మాటలను గుండెల్లో చెక్కించుకున్నట్టుగా చూశాడు.
“గాయత్రి… ఈసారి నిన్ను కోల్పోను. ఏ పరిస్థితి వచ్చినా, నీ చేతిని వదలను.”
ఆమె అతని నుదుటిపై తన నుదుటిని ఆనించింది. ఇద్దరి మధ్య మాటలు ఆగిపోయినా, వారి గుండెలు ఒకే సమాధానాన్ని పలికాయి—గతం ఎంత రక్తపాతం చేసినా, ఈ ప్రేమను ఇక ఎవరూ విడదీయలేరు.
Swipe left/right or tap the sides to turn pages