“పక్కింటి పరిచయం… మనసుల మధ్య ప్రేమాయణం” – 3
# ఫణి కాదు — అర్జున్ ❤️ మేఘన
## ఎపిసోడ్ 3: చూపుల్లో దాగిన మాటలు… ❤️
మరుసటి రోజు ఉదయం మేఘన వంటగదిలో టీ తయారు చేస్తోంది. అర్జున్‌కు ఇచ్చిన మాట గుర్తొచ్చి ఆమె పెదవులపై చిన్న చిరునవ్వు వచ్చింది.
“ఈరోజు టీ బాగుంటే కాంప్లిమెంట్ ఇస్తానన్నారు కదా! చూద్దాం ఎంత బాగా పొగుడుతారో,” అనుకుంది.
టీ తయారు చేసి రెండు కప్పుల్లో పోసింది. ఒక కప్పు తీసుకుని బాల్కనీలోకి వచ్చింది. అర్జున్ అప్పటికే అక్కడ పేపర్ చదువుతున్నాడు.
“గుడ్ మార్నింగ్, అర్జున్!”
అర్జున్ పేపర్ పక్కన పెట్టి నవ్వాడు.
“గుడ్ మార్నింగ్! ఈరోజు ఏదో స్పెషల్‌గా కనిపిస్తున్నారు.”
మేఘన నవ్వుతూ, “టీ తాగకముందే కాంప్లిమెంట్ ఇచ్చేస్తున్నారా?”
“టీ తాగాక ఇంకోటి ఇస్తాను.”
“అబ్బో! అయితే ముందుగా టీ తాగండి.”
ఆమె తన బాల్కనీ నుంచి కామన్ ఏరియాలోకి వచ్చింది. అర్జున్ కూడా అక్కడికి వచ్చాడు. ఇద్దరూ పక్కపక్కన నిలబడి టీ తాగడం మొదలుపెట్టారు.
“మరి ఎలా ఉంది?” అని మేఘన అడిగింది.
అర్జున్ ఒక సిప్ తీసుకుని కాసేపు ఆలోచిస్తున్నట్టు నటించాడు.
“ఏమైంది? బాగోలేదా?” అంది ఆమె.
“బాగుంది. కానీ ఒక చిన్న సమస్య ఉంది.”
“ఏమిటది?”
“ఇక నుంచి నా టీ నేనే చేసుకోవాలంటే కష్టంగా ఉంటుంది. మీ టీకి అలవాటు పడిపోతానేమో!”
మేఘన నవ్వింది.
“అయితే రోజూ టీ కావాలని అడగకండి. నాకు కూడా పనులుంటాయి.”
“సరే, వారానికి రెండుసార్లు చాలు.”
“అది కూడా ఎక్కువే!”
ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.
టీ అయిపోయిన తర్వాత మేఘన కప్పులు తీసుకుని వంటగదికి వెళ్లబోయింది. ఆమె చేతిలో ఉన్న ఒక కప్పు జారిపోబోతుండగా అర్జున్ వెంటనే దాన్ని పట్టుకున్నాడు. అదే సమయంలో అతని చేయి ఆమె చేతికి తగిలింది.
ఒక్క క్షణం ఇద్దరూ అలాగే ఆగిపోయారు.
“జాగ్రత్త,” అన్నాడు అర్జున్ మెల్లగా.
“థాంక్యూ,” అంది మేఘన.
ఆమె చేతిని వెనక్కి తీసుకుంది. చిన్న సంఘటనే అయినా, ఇద్దరికీ కొద్దిసేపు మాటలు రాలేదు.
మేఘన తన ఫ్లాట్‌లోకి వెళ్లిపోయింది. అర్జున్ మాత్రం ఆ క్షణాన్ని గుర్తు చేసుకుంటూ నిలబడ్డాడు.
తనకు ఆమె పట్ల ఆకర్షణ పెరుగుతోందని అతనికి అర్థమవుతోంది. అయితే ఆ భావాన్ని ఎలా చూసుకోవాలో కూడా ఆలోచించాల్సిన అవసరం ఉందని తెలుసు.
ఆ రోజు సాయంత్రం అపార్ట్‌మెంట్‌లోని చిన్న పార్క్‌లో మేఘన ఒంటరిగా కూర్చుని పుస్తకం చదువుతోంది. అర్జున్ నడక కోసం అక్కడికి వచ్చాడు.
“ఏం చదువుతున్నారు?” అని అడిగాడు.
మేఘన పుస్తకం మూసి అతని వైపు చూసింది.
“మళ్లీ ప్రేమకథేనా?” అని అర్జున్ నవ్వుతూ అడిగాడు.
“అవును. మీకు అభ్యంతరమా?”
“నాకు ఎందుకు అభ్యంతరం? కథానాయకుడు ఎలా ఉన్నాడు అని అడుగుతున్నాను.”
“చాలా మంచివాడు. కానీ కొంచెం అల్లరి ఎక్కువ.”
“అయితే అతను నా లాంటివాడే అన్నమాట!”
“అది మీరే అనుకుంటున్నారు,” అంది మేఘన నవ్వుతూ.
అర్జున్ ఆమె పక్కన ఉన్న ఖాళీ కుర్చీలో కూర్చున్నాడు. ఇద్దరూ కొద్దిసేపు సాధారణ విషయాలు మాట్లాడుకున్నారు.
మేఘన తనకు చిన్నప్పటి నుంచి వర్షంలో తడవడం ఇష్టమని చెప్పింది. అర్జున్‌కు ప్రయాణాలు చేయడం, కొత్త ప్రదేశాలు చూడటం ఇష్టమని చెప్పాడు.
“మీతో మాట్లాడితే టైమ్ చాలా త్వరగా అయిపోతుంది,” అంది మేఘన.
“నాకూ అలాగే అనిపిస్తుంది.”
“ఇంట్లో ఉన్నప్పుడు కొన్నిసార్లు ఎవరితోనైనా మనసు విప్పి మాట్లాడాలని అనిపిస్తుంది. కానీ అందరూ వాళ్ల పనుల్లో బిజీగా ఉంటారు.”
అర్జున్ ఆమె మాటలు శ్రద్ధగా విన్నాడు.
“నిజమే. మన దగ్గర ఉన్నవాళ్లతో కూడా కొన్నిసార్లు మాట్లాడటానికి సమయం కేటాయించాలి.”
“అవును,” అంటూ మేఘన తల ఊపింది.
అంతలో ఆమె ఫోన్ మోగింది. కిరణ్ ఫోన్ చేస్తున్నాడు.
“హలో, కిరణ్!”
“మేఘన, ఎక్కడున్నావు?”
“కింద పార్క్‌లో ఉన్నాను. ఇప్పుడే వస్తాను.”
ఫోన్ పెట్టిన తర్వాత ఆమె లేచింది.
“నేను వెళ్తాను, అర్జున్.”
“సరే. రేపు కలుద్దాం.”
ఆమె వెళ్లిపోతుండగా అర్జున్ ఒక్కసారి పిలిచాడు.
“మేఘన!”
ఆమె వెనక్కి తిరిగింది.
“మీరు నవ్వుతూ ఉంటే బాగుంటుంది. ఎప్పుడూ అలా నవ్వుతూ ఉండండి.”
మేఘన ముఖంలో చిన్న సిగ్గు కనిపించింది.
“మీరు కూడా!” అంటూ లోపలికి వెళ్లిపోయింది.
ఆ రాత్రి మేఘన పడుకునే ముందు ఆ మాటను గుర్తు చేసుకుంది. అర్జున్ తన నవ్వును గమనించడం ఆమెకు నచ్చింది. కానీ ఆ ఇష్టం ఎందుకు ఇంత ప్రత్యేకంగా అనిపిస్తోందో ఆమెకు అర్థం కాలేదు.
అటు అర్జున్ కూడా తన మనసులోని భావాల గురించి ఆలోచించాడు. మేఘనతో మాట్లాడటం తనకు ఆనందాన్ని ఇస్తోంది. అదే సమయంలో స్వాతితో తన బంధాన్ని కూడా మరింత ప్రేమగా, శ్రద్ధగా చూసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
మరుసటి రోజు ఉదయం ఇద్దరూ బాల్కనీల్లో ఎదురుపడ్డారు.
మేఘన నవ్వుతూ చేతితో పలకరించింది. అర్జున్ కూడా నవ్వుతూ పలకరించాడు.
వాళ్ల మధ్య ఇంకా చెప్పని మాటలు చాలా ఉన్నాయి. కానీ ఆ మాటలన్నీ వెంటనే చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు.
కొన్నిసార్లు ఒక చూపు, ఒక చిరునవ్వు, అనుకోకుండా తగిలిన ఒక చిన్న స్పర్శ… మనసులో ఎన్నో ప్రశ్నలను రేపడానికి సరిపోతాయి.
అర్జున్, మేఘన కథలో కూడా అలాంటి చిన్న అలజడి మొదలైంది.
**కొనసాగుతుంది… ❤️**
please provide review and feedback
Swipe left/right or tap the sides to turn pages