కృష్ణా ముకుంద మురారి – 3

రాత్రి సమయం…

కృష్ణ వాళ్ల ఇంట్లో అందరూ నిద్రపోయే సమయం అయినా, కృష్ణ గదిలో మాత్రం ఇంకా లైట్ వెలుగుతూనే ఉంది.

ఆమె చేతిలో ఒక పాత ఫోటో ఉంది. ఆ ఫోటోలో చిన్నప్పటి కృష్ణ, చిన్నప్పటి మురారి పక్కపక్కన నిలబడి ఉన్నారు. ఇద్దరి ముఖాల్లోనూ అమాయకమైన నవ్వు.

కానీ ఆ ఫోటోను చూసినప్పటి నుంచి కృష్ణ మనసులో ఎన్నో ప్రశ్నలు మొదలయ్యాయి.

“నాకు మురారి చిన్నప్పటి నుంచి తెలుసా? మరి నాకు ఎందుకు గుర్తులేదు? నాన్న ఎందుకు ఇన్నాళ్లూ ఈ విషయం దాచారు?”

అని ఆలోచిస్తుండగానే హాల్లో నుంచి వాళ్ల నాన్న రాఘవరావు పిలిచారు.

“కృష్ణా… ఇటు రా అమ్మా.”

కృష్ణ ఫోటోను చేతిలో పట్టుకుని బయటకు వచ్చింది.

“నాన్నా, ఇప్పుడు అయినా నిజం చెప్పండి. ఈ ఫోటోలో ఉన్నది మురారి కదా? నాకు తనతో ఏంటి సంబంధం?”

రాఘవరావు కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉండిపోయాడు.

“అవును అమ్మా… అతను మురారే. మీ ఇద్దరూ చిన్నప్పుడు ఒకే ఇంట్లో పెరిగారు. మీ ఇద్దరి మధ్య ఉన్న బంధం గురించి నీకు తెలియని నిజం ఒకటి ఉంది.”

“ఏంటి నాన్నా ఆ నిజం? ఎందుకు నాకు ఏమీ గుర్తులేదు?”

రాఘవరావు కళ్లలో బాధ కనిపించింది.

“నువ్వు చిన్నపిల్లగా ఉన్నప్పుడు జరిగిన ఒక సంఘటన వల్ల మీ ఇద్దరూ విడిపోయారు. ఆ తర్వాత నిన్ను తీసుకుని నేను ఈ ఊరికి వచ్చేశాను. అప్పటి నుంచి నీకు ఆ గతాన్ని గుర్తు చేయకూడదని అనుకున్నాను.”

కృష్ణ ఆశ్చర్యంగా చూసింది.

“అంటే… మురారి నాకు చిన్నప్పటి స్నేహితుడా?”

“స్నేహితుడు మాత్రమే కాదు అమ్మా… మీ ఇద్దరి జీవితాలు ఒకదానితో ఒకటి ముడిపడి ఉన్నాయి.”

“అయితే ముకుంద?”

ఆ పేరు వినగానే రాఘవరావు ముఖం మారిపోయింది.

“ముకుంద గురించి నీకు ఎవరు చెప్పారు?”

“మురారి పెళ్లి చేసుకోబోయేది ముకుందనే కదా నాన్నా? మరి నా జీవితానికి మురారికి ఏ సంబంధం ఉంది?”

రాఘవరావు సమాధానం చెప్పలేకపోయాడు.

“కృష్ణా… కొన్ని నిజాలు బయటపడటానికి సమయం పడుతుంది. కానీ ఒకటి మాత్రం గుర్తుపెట్టుకో. నువ్వు మురారి జీవితంలోకి మళ్లీ వెళ్లడం వల్ల ముగ్గురి జీవితాలు మారిపోవచ్చు.”

కృష్ణ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

“నాన్నా, నేను ఎవరి జీవితాన్నీ పాడు చేయాలని అనుకోవడం లేదు. నాకు నిజం తెలిస్తే చాలు.”

రాఘవరావు ఆమె తలపై చేయి వేసి, “నీకు నిజం తెలుస్తుంది అమ్మా. కానీ ఆ నిజాన్ని తెలుసుకున్నాక నువ్వు తట్టుకోగలవో లేదో నాకు భయంగా ఉంది,” అన్నాడు.

అదే సమయంలో బయట ఎవరో తలుపు తట్టారు.

రాఘవరావు తలుపు తెరిచాడు.

ఎదురుగా ఒక వృద్ధుడు నిలబడి ఉన్నాడు.

ఆయన్ని చూడగానే రాఘవరావు ఒక్కసారిగా వెనక్కి అడుగు వేశాడు.

“మీరు… ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చారు?”

ఆ వృద్ధుడు లోపలికి చూస్తూ అడిగాడు.

“కృష్ణ ఎక్కడుంది?”

“ఆమెతో మీకేం పని?”

“పని ఉంది రాఘవరావు. ఇన్నేళ్లుగా దాచిన నిజాన్ని ఇక దాచలేరు. మురారి పెళ్లి జరగకముందే కృష్ణకు అన్నీ తెలియాలి.”

ఆ మాటలు విన్న కృష్ణ గది నుంచి బయటకు వచ్చింది.

“ఎవరు మీరు? నాకు ఏం చెప్పాలి?”

వృద్ధుడు కృష్ణను కొద్దిసేపు పరిశీలనగా చూశాడు.

ఆమె ముఖంలో తనకు పరిచయమైన ఎవరో కనిపించినట్టుగా అతని కళ్లలో కన్నీళ్లు తిరిగాయి.

“నువ్వు నన్ను గుర్తుపట్టకపోవచ్చు అమ్మా… కానీ నీ చిన్నతనంలో నీకు జరిగినదంతా నాకు తెలుసు.”

కృష్ణ అయోమయంగా తండ్రి వైపు చూసింది.

“నాన్నా, ఈయన ఎవరు?”

రాఘవరావు తలదించుకున్నాడు.

వృద్ధుడు నెమ్మదిగా తన జేబులో నుంచి మరో ఫోటో తీసి కృష్ణ చేతిలో పెట్టాడు.

ఆ ఫోటోలో చిన్నప్పటి కృష్ణ, మురారితో పాటు ఇంకొక చిన్న అమ్మాయి కూడా ఉంది.

ఫోటో వెనుక ఒక వాక్యం రాసి ఉంది.

“ఈ ముగ్గురి జీవితాలను విడదీసిన నిజం… ఒకరోజు వాళ్లనే మళ్లీ కలుపుతుంది.”

కృష్ణ ఆ వాక్యాన్ని చదివి వణికిపోయింది.

“నాన్నా… ఈ మూడో అమ్మాయి ఎవరు?”

వృద్ధుడు కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ చెప్పాడు.

“ఆ అమ్మాయి ఎవరో తెలుసుకోవాలంటే… ముందుగా ముకుంద గురించి తెలుసుకోవాలి.”

కృష్ణ గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.

“ముకుందకు ఈ విషయంతో సంబంధం ఉందా?”

వృద్ధుడు తల ఊపాడు.

“ఉంది అమ్మా. చాలా పెద్ద సంబంధం ఉంది. కానీ ఆ నిజం తెలిస్తే మురారి పెళ్లి ఆగిపోవచ్చు… మీ ముగ్గురి జీవితాలు పూర్తిగా మారిపోవచ్చు.”

### మరోవైపు… మురారి ఇంట్లో

ముకుంద తన గదిలో కూర్చుని ఉంది. చేతిలో పెళ్లి చీర ఉన్నా, మనసులో మాత్రం ప్రశాంతత లేదు.

మురారి తనను ప్రేమిస్తున్నాడని ఆమె నమ్ముతోంది. కానీ ఆ రోజు అతని కళ్లలో కనిపించిన ఆందోళన ఆమెను కలవరపెడుతోంది.

అప్పుడే మురారి గదిలోకి వచ్చాడు.

“ముకుందా… నీతో ఒక విషయం మాట్లాడాలి.”

ఆమె చిరునవ్వుతో అతని వైపు చూసింది.

“చెప్పు మురారి.”

“మన పెళ్లి గురించి నీకు ఏమైనా అనుమానాలు ఉన్నాయా?”

ముకుంద నవ్వు ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది.

“అంటే ఏంటి మురారి? నువ్వు నన్ను పెళ్లి చేసుకోవడం ఇష్టం లేదా?”

“అలా కాదు. కానీ మన పెళ్లికి ముందు కొన్ని విషయాలు తెలుసుకోవాలి.”

“ఏ విషయాలు?”

మురారి సమాధానం చెప్పబోతుండగా, ముకుంద ఫోన్ మోగింది.

స్క్రీన్‌పై కనిపించిన పేరు చూసి ఆమె ముఖం పాలిపోయింది.

‘కృష్ణ’

మురారి ఆ పేరును చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.

“కృష్ణ నీకు ఫోన్ చేస్తుందా? మీ ఇద్దరికీ పరిచయం ఉందా?”

ముకుంద వెంటనే ఫోన్‌ను కట్ చేసింది.

“అది… ఒక పాత పరిచయం.”

“పాత పరిచయమా? అయితే ఆ పేరు చూసి నువ్వెందుకు ఇంత భయపడుతున్నావు?”

ముకుంద కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

“మురారి… నువ్వు నన్ను ఒక ప్రశ్న అడిగితే నిజం చెప్పాల్సి వస్తుంది. కానీ ఆ నిజం విన్నాక నువ్వు నన్ను పెళ్లి చేసుకుంటావో లేదో నాకు తెలియదు.”

మురారి ఆమె దగ్గరకు వచ్చాడు.

“ఏ నిజమైనా చెప్పు ముకుందా. మన మధ్య దాపరికాలు ఉండకూడదు.”

ముకుంద నోరు తెరవబోతుండగా, ఆమె ఫోన్‌కు ఒక మెసేజ్ వచ్చింది.

ఆ మెసేజ్‌లో ఇలా ఉంది:

“నిజం చెప్పే సమయం వచ్చింది. కృష్ణకు అన్నీ తెలిసిపోయాయి. ఇక మురారిని నువ్వు మోసం చేయలేవు.”

మెసేజ్ చదివిన ముకుంద చేతిలోని ఫోన్ కింద పడిపోయింది.

మురారి ఆ ఫోన్ తీసుకుని మెసేజ్ చూశాడు.

అతని ముఖం కోపంతో మారిపోయింది.

“ముకుందా… అసలు నువ్వు ఏం దాస్తున్నావు?”

ముకుంద కన్నీళ్లతో అతని వైపు చూసింది.

“మురారి… నేను నీకు ఒక నిజం చెప్పాలి.”

ఆమె చెప్పబోతున్న మాటలతో మురారి జీవితం పూర్తిగా మారబోతోంది.

కానీ ఆ నిజం ఏమిటి? కృష్ణ, ముకుంద, మురారి మధ్య ఉన్న అసలు బంధం ఏంటి?

కొనసాగుతుంది…