చంద్రయ్య కథ – 1

చంద్రయ్య కథ  

ఒక తండ్రి మరియు అతని పిల్లల కథ  

—

చంద్రయ్య అనే ముసలి తండ్రి ఒక చిన్న గ్రామంలో ఒంటరిగా బతుకుతున్నాడు. అతనికి ఇద్దరు కొడుకులు, ఒక కూతురు ఉన్నారు. అందరూ పెళ్లి అయ్యారు. కొడుకులు వారి కుటుంబాలతో పట్నంలో స్థిరపడ్డారు. కూతురు కూడా తన భర్తతో మరో ఊరిలో సంతోషంగా ఉంది. అందరూ తమ జీవితాల్లో బాగున్నారు.

కానీ చంద్రయ్య మాత్రం ఆ పాత ఇంట్లో ఒంటరిగా మిగిలిపోయాడు. ఉదయం లేచి తనకు తానే చాయా చేసుకుని, ఆవరణలో కూర్చుని గడుస్తున్న రోజులను చూస్తూ ఉండేవాడు. పిల్లలు ఫోన్ చేస్తే “బాగున్నాను” అని చెప్పేవాడు. కానీ లోపల ఒక ఖాళీ ఉండేది.

సాయంత్రం పూట ఆ ఇంటి ముందు కూర్చుని, దూరంగా వెళ్లిన తన పిల్లల ముఖాలు గుర్తుకు తెచ్చుకుని, నిశ్శబ్దంగా కూర్చునేవాడు.

ఒక రోజు చంద్రయ్య ఊళ్లో వచ్చిన లాటరీ టికెట్ కొన్నాడు. అతను పెద్దగా ఆశ పెట్టుకోలేదు. కానీ ఆ వారం ఫలితాలు వచ్చినప్పుడు… అతని టికెట్ నంబర్ గెలిచింది. పెద్ద మొత్తం డబ్బు వచ్చింది.

ఆ వార్త ఊర్లో అంతా వ్యాపించింది. పిల్లలకు కూడా తెలిసింది.

కొద్ది రోజుల్లోనే ఇద్దరు కొడుకులు, కూతురు కూడా ఆకస్మాత్తుగా ఊరికి వచ్చారు. చాలా రోజుల తర్వాత తండ్రి ఇంటి గుమ్మం ముందు అందరూ నిలబడ్డారు. ముఖాల్లో చిరునవ్వులు, మాటల్లో ప్రేమ.

“నాన్నా… నీకు బాగా డబ్బు వచ్చిందని విన్నాం. మేము చూడాలని వచ్చాం” అని కొడుకులు చెప్పారు.

చంద్రయ్య వారిని చూసి నవ్వాడు. లోపల ఏమో ఒక ముదిరిన భావం కదిలింది. అయినా అతను ఇంట్లోకి పిలిచాడు. అందరూ కూర్చున్నారు. ఇంట్లో చాలా కాలం తర్వాత గోలగోలగా అయింది.

కానీ చంద్రయ్య కళ్లలో ఒక ప్రశ్న తిరుగుతూ ఉంది…

పెద్ద కొడుకు రాకేష్, చిన్నవాడు ఆకాష్. కూతురు కూడా వారితోనే ఉంది.

ఇంట్లో కూర్చున్న తర్వాత రాకేష్ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.

“నాన్నా… ఇక్కడ ఒంటరిగా ఎందుకు ఉంటావు? ఈ పాత ఇల్లు, ఈ ఊరు… ఇకపై అవసరం లేదు. నీకు డబ్బు వచ్చింది కదా. మనమంతా కలిసి పట్నం వెళ్దాం. అక్కడ మంచి ఇల్లు తీసుకుందాం. నువ్వు కూడా మాతోనే సుఖంగా బతుకు.”

ఆకాష్ కూడా తలూపాడు.

“అవును నాన్నా… ఇక్కడ ఎవరూ లేరు. మా దగ్గర ఉంటే మేము చూసుకుంటాం.”

చంద్రయ్య వారి ముఖాలు ఒక్కొక్కటిగా చూశాడు. అతనికి అర్థమైపోయింది. వారు ప్రేమతో వచ్చినట్టు మాట్లాడుతున్నారు. కానీ లోపల ఉన్న నిజం అతనికి తెలుసు. లాటరీ డబ్బు వచ్చిన తర్వాతే ఈ ప్రేమ మళ్లీ మొలిచింది.

అతను నెమ్మదిగా నవ్వాడు. ఆ నవ్వులో ఒక రకమైన విషాదం ఉంది.

“మీరు ఎందుకు వచ్చారో… నాకు తెలుసు” అని లోపల అనుకున్నాడు. కానీ బయటకు మాత్రం ఏమీ చెప్పలేదు.

అప్పుడు కూతురు రమ్య నాన్న దగ్గరకు వచ్చి కూర్చుంది. అతని చేతులు పట్టుకుని మృదువుగా మాట్లాడింది.

“నాన్నా… నీవు ఇక్కడ ఒంటరిగా ఉండకు. నేను నిన్ను నాతో తీసుకెళ్తాను. మా ఇంట్లోనే ఉండు. నేను, నా భర్త… మేము నిన్ను చూసుకుంటాం. నీకు ఏం కావాలో అన్నీ ఉంటాయి. ఆనందంగా ఉండు.”

ఆమె మాటల్లో ప్రేమ కనిపించింది. కానీ చంద్రయ్య కళ్లలో మళ్లీ అదే ప్రశ్న తిరిగింది. డబ్బు రాకముందు ఎవరూ ఇలా రాలేదు. ఇప్పుడు ముగ్గురూ ఒకేసారి “నాతో రా” అని పోటీ పడుతున్నారు.

అతను రమ్యను చూసి నెమ్మదిగా నవ్వాడు. ఆ నవ్వు మాత్రం లోపలి బాధను దాచుకుంది.

“అందరూ నన్ను తీసుకెళ్లాలని అనుకుంటున్నారు… కానీ నిజంగా ఎవరు నన్ను కావాలనుకుంటున్నారు?” అని అతను మనసులో అనుకున్నాడు.

ఇంట్లో ఆ రోజు ముగ్గురూ కూడా తండ్రిని తమ దగ్గరకు తీసుకెళ్లాలని ప్రయత్నిస్తూ మాట్లాడుతూ ఉన్నారు.

చంద్రయ్య ముగ్గురినీ చూస్తూ నెమ్మదిగా మాట్లాడాడు.

“మీరంతా నన్ను తీసుకెళ్తామని అడుగుతుంటే నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. నిజంగా మీ వెంట రావాలని కూడా ఉంది. కానీ… ఇప్పుడు ఒక సమస్య వచ్చింది. ఆ సమస్యను ఎవరు పరిష్కరిస్తారో… నేను వారి దగ్గరే ఉంటాను.”

అతని మాటలు వినగానే రాకేష్, ఆకాష్, రమ్య ముగ్గురూ ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపోయారు.

“ఏంటి నాన్నా… ఏమైనా సమస్య వచ్చిందా?” అని రాకేష్ అడిగాడు.

“చెప్పు నాన్నా… ఏమిటి ఆ సమస్య?” అని ఆకాష్ కూడా ముందుకు వచ్చాడు.

రమ్య కూడా తండ్రి చేతులు పట్టుకుని,

“నాన్నా… మాకు చెప్పు. మేము చూసుకుంటాం” అని అడిగింది.

ముగ్గురూ కళ్లలో ఆసక్తి, ఉత్సాహం కనిపించాయి. డబ్బు వచ్చిన తర్వాత తండ్రిని తమ దగ్గరకు తీసుకెళ్లాలనే పోటీ ఇంకా పెరిగింది.

చంద్రయ్య వారందరినీ ఒక్కసారి చూసి… నెమ్మదిగా నవ్వాడు.

చంద్రయ్య నెమ్మదిగా మాట్లాడాడు.

“నాకు ఒక సమస్య ఉంది… నాకు పెళ్లి చేసుకోవాలని ఉంది. మీరు ఎవరైతే నాకు పెళ్లి చేస్తారో… నేను వారి దగ్గరే ఉంటాను.”

ఆ మాట వినగానే ఇంట్లో నిశ్శబ్దం ఆవరించింది.

రాకేష్, ఆకాష్, రమ్య ముగ్గురూ ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యారు. వారి ముఖాలు పాలిపోయాయి. కళ్లు పెద్దవైపోయాయి.

“ఏంటి… నాన్నా… నీకు పెళ్లా?” అని రాకేష్ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.

“ఇప్పుడు… ఈ వయసులో పెళ్లా?” అని ఆకాష్ కూడా నమ్మలేనట్టు చూశాడు.

రమ్య మాత్రం నోరు తెరచి చూస్తూ మాటే రాలేదు. ఆమెకు ఏమి చెప్పాలో అర్థం కాలేదు.

ముగ్గురూ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. డబ్బు వచ్చిన తర్వాత తండ్రిని తమ దగ్గరకు తీసుకెళ్లాలని పోటీ పడుతున్నారు. కానీ ఇప్పుడు తండ్రి చెప్పిన మాట విని వారికి ఏమి చేయాలో తెలియకపోయింది.

చంద్రయ్య మాత్రం నెమ్మదిగా నవ్వుతూ వారందరినీ చూస్తూ ఉన్నాడు.

చంద్రయ్య వారందరి మాటలు విని నెమ్మదిగా లేచి నిలబడ్డాడు. అతని ముఖంలో ఒక రకమైన నిర్ణయం కనిపించింది.

“నాకు తొందర ఉంది. మీరు నాకు పెళ్లి చేస్తామని అంటే చెప్పండి. లేదంటే… ఇకనుంచి వెళ్లిపోండి.”

ఆ మాటలు వినగానే ఇంట్లో మళ్లీ నిశ్శబ్దం ఆవరించింది.

రాకేష్, ఆకాష్, రమ్య ముగ్గురూ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. వారి ముఖాల్లో కోపం, ఆశ్చర్యం, భయం కలిసి కనిపించాయి. డబ్బు వచ్చిన తర్వాత తండ్రిని తమ దగ్గరకు తీసుకెళ్లాలని పోటీ పడిన వారు… ఇప్పుడు ఈ మాట విని ఏమి చెప్పాలో తెలియకపోయింది.

ఎవరూ వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు. చంద్రయ్య మాత్రం వారిని చూస్తూ నిలబడి ఉన్నాడు. అతని కళ్లలో ఒక రకమైన నిరీక్షణ కనిపించింది.