New Katha Varnika is now on Google Play — read Telugu stories on your phone. Learn more
🔥స్త్రీ శక్తి 🔥 – 2

🔥స్త్రీ శక్తి 🔥 – 2

స్త్రీ శక్తి 🔥

 

ఎపిసోడ్ – 2

 

అక్క మరణం వెనుక రహస్యం!

 

 ఆద్య డైరీలో దాగిన నిజం

 

గదిలో నిశ్శబ్దం అలుముకుంది.

 

జ్వాల చేతిలో ఆద్య డైరీ ఉంది.

 

ఆ డైరీలోని ప్రతి పేజీని ఎంతో జాగ్రత్తగా తిప్పుతోంది. తన అక్క రాసిన అక్షరాలను చూస్తుంటే, ఆద్య తన పక్కనే కూర్చుని తనతో మాట్లాడుతున్నట్టుగా అనిపిస్తోంది.

 

చిన్నప్పటి నుంచి తనని అల్లారుముద్దుగా పెంచిన అక్క…

 

తన కళ్లలో కన్నీళ్లు కనిపిస్తే తట్టుకోలేని అక్క…

 

తనకు చిన్న కష్టం వచ్చినా తనకంటే ఎక్కువగా బాధపడే అక్క…

 

అలాంటి ఆద్య తనకు తెలియకుండా ఇంత పెద్ద రహస్యాన్ని గుండెల్లో దాచుకుందా?

 

అసలు ఏం జరిగింది?

 

తన అక్క జీవితంలో తనకు తెలియని మరో ప్రపంచం ఉందా?

 

ఆలోచనలతో సతమతమవుతున్న జ్వాల చూపు డైరీలోని కొన్ని అక్షరాలపై పడుతుంది.

 

ఆమె వాటిని చదవడం మొదలుపెడుతుంది.

 

ఆద్య డైరీలో…

 

“ఈ నిజాన్ని నా కుటుంబానికి చెప్పాలా? వద్దా?

 

ఈ ప్రశ్న గత కొన్ని రోజులుగా నన్ను వెంటాడుతూనే ఉంది.

 

నేను బయటపెట్టబోయే నిజం వల్ల ఒక్క మనిషి జీవితం తలకిందులైనా నేను తట్టుకోలేను.

 

కానీ ఈ నిజాన్ని దాచిపెడితే… మరెంతమంది జీవితాలు నాశనమవుతాయో నాకు తెలియదు.

 

ముఖ్యంగా… జ్వాల!

 

నా చెల్లి కళ్లల్లో కన్నీళ్లు చూడటం నాకు అస్సలు ఇష్టం లేదు.

 

కానీ విధి ఎంత విచిత్రమైనదంటే… నేను బయటపెట్టబోయే నిజానికి తెలియకుండానే తను కూడా ఒక భాగమైపోయింది.

 

లేదు!

 

జ్వాలకు ఈ విషయం తెలియకూడదు.

 

నా ప్రాణం అడ్డుపెట్టి అయినా సరే తనను కాపాడుకుంటాను.

 

ఈ పోరాటంలో నా ప్రాణాలు పోయినా పర్వాలేదు.

 

కానీ నా కళ్ల ముందు జరుగుతున్న అన్యాయాన్ని చూస్తూ మాత్రం నేను మౌనంగా ఉండలేను.

 

ఎందుకంటే… కొందరు ఆడపిల్లల జీవితాలు కేవలం వాళ్లు చేసిన తప్పుల వల్ల నాశనం కావడం లేదు.

 

వాళ్లకు జరిగిన అన్యాయాన్ని ప్రశ్నించే ధైర్యం ఎవరికీ లేకపోవడం వల్ల నాశనమవుతున్నాయి.

 

ఈసారి అలా జరగనివ్వను.

 

నిజం బయటపడాలి.

 

ఎవరి జీవితం పోయినా సరే… ఈ పోరాటం ఆగకూడదు!”

 

జ్వాల చదువుతున్న కొద్దీ ఆమె చేతులు వణకడం మొదలవుతుంది.

 

కళ్లలో నుంచి జారిన కన్నీటి చుక్కలు డైరీపై పడతాయి.

 

జ్వాల:

“అక్కా… నువ్వు ఇంత బాధను ఒంటరిగా భరించావా?

 

నాకు ఒక్క మాట కూడా చెప్పలేదేంటి అక్కా?

 

నీకు ఏ కష్టం వచ్చినా నేను నీ పక్కన ఉంటానని నీకు తెలియదా?

 

నన్ను అంత పరాయిదాన్ని చేసేశావా అక్కా?”

 

ఆమె గొంతు బొంగురుపోతుంది.

 

డైరీని గుండెలకు హత్తుకుని ఏడుస్తుంది.

 

కొద్దిసేపటి తర్వాత తనను తాను సముదాయించుకుని మళ్లీ పేజీలు తిప్పుతుంది.

 

కానీ…

 

తర్వాతి పేజీలు చింపేసి ఉంటాయి.

 

మరికొన్ని పేజీలు కూడా కనిపించవు.

 

జ్వాల కళ్లలో అయోమయం.

 

జ్వాల:

“ఇదేంటి?

 

అక్క ఇక్కడ ఏదో రాసింది… కానీ పేజీలే లేవు!

 

ఎవరు చింపేశారు?

 

ఎందుకు చింపేశారు?”

 

ఆమె డైరీని మళ్లీ మళ్లీ పరిశీలిస్తుంది.

 

చింపేసిన పేజీల అంచులను చూస్తూ ఏదైనా అక్షరం మిగిలిందేమోనని వెతుకుతుంది.

 

కానీ ఎలాంటి ఉపయోగకరమైన సమాచారం కనిపించదు.

 

అప్పుడే ఆమె మనసులో ఒక ఆలోచన మెరుస్తుంది.

 

జ్వాల మనసులో:

“అక్క చనిపోయింది…

 

కానీ చనిపోయే ముందు కూడా ఎవరో ఒకరిని కాపాడాలని ప్రయత్నించింది.

 

ఈ డైరీలోని పేజీలు కూడా కనిపించడం లేదు.

 

అంటే… అక్కకు తెలిసిన నిజం ఎవరికో ప్రమాదకరమైనది!

 

అందుకే ఆ నిజాన్ని బయటకు రాకుండా చేయడానికి ఎవరో ప్రయత్నించారా?”

 

ఆ ఆలోచనతో జ్వాల ఒళ్లంతా వణికిపోతుంది.

 

తన అక్క మరణం గురించి ఇప్పటివరకు తనకు తెలిసిన విషయాలన్నీ ఒక్కసారిగా అనుమానాస్పదంగా కనిపిస్తాయి.

 

అది నిజంగానే సహజ మరణమా?

 

లేక…

 

ఎవరో కావాలని తన అక్క ప్రాణాలు తీశారా?

 

ఆ ఆలోచన రాగానే జ్వాల గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుంది.

 

జ్వాల:

“లేదు!

 

నా అక్క అలా చనిపోలేదు.

 

తనకు ఏదో తెలిసింది.

 

ఎవరో చేస్తున్న అన్యాయాన్ని తను గుర్తించింది.

 

అందుకే తనని…”

 

మాట పూర్తిచేయలేకపోతుంది.

 

కళ్లను గట్టిగా మూసుకుంటుంది.

 

ఆద్య నవ్వుతూ తనతో గడిపిన క్షణాలన్నీ గుర్తుకొస్తాయి.

 

తనకు ధైర్యం చెప్పిన అక్క…

 

తన కన్నీళ్లు తుడిచిన అక్క…

 

తనకు ఏ కష్టం రాకూడదని కోరుకున్న అక్క…

 

ఈరోజు తన పక్కన లేదు.

 

కానీ ఆమె వదిలి వెళ్లిన ప్రశ్నలు మాత్రం జ్వాలను ప్రశాంతంగా ఉండనివ్వడం లేదు.

 

జ్వాల:

“అక్కా…

 

నువ్వు ఏం తెలుసుకున్నావో నాకు తెలియదు.

 

ఎవరి కోసం పోరాడావో నాకు తెలియదు.

 

నా గురించి నీకు ఏం తెలిసిందో కూడా నాకు తెలియదు.

 

కానీ ఒక్కటి మాత్రం అర్థమైంది అక్కా…

 

నువ్వు చనిపోయిన తర్వాత కూడా నీ పోరాటం ఇంకా ముగియలేదు.

 

నీకు న్యాయం జరిగే వరకు…

 

నీ మరణం వెనుక ఉన్న నిజం బయటపడే వరకు…

 

నేను ఆగను!”

 

జ్వాల డైరీని జాగ్రత్తగా మూసి తన గుండెలకు హత్తుకుంటుంది.

 

ఆమె కళ్లలోని కన్నీళ్లు ఇంకా ఆగలేదు.

 

కానీ ఆ కన్నీళ్ల వెనుక ఇప్పుడు ఒక కొత్త సంకల్పం పుట్టింది.

 

జ్వాల:

“నా అక్కను నాకు తిరిగి తీసుకురాలేరు.

 

కానీ తనకు అన్యాయం చేసినవాళ్లను మాత్రం చట్టం ముందు నిలబెట్టగలను.

 

అది నేను చేయగలిగితేనే…

 

నేను తన చెల్లిగా పుట్టినందుకు అర్థం ఉంటుంది!”

 

ఆమె డైరీని తన దగ్గర భద్రపరుస్తుంది.

 

తన అక్క మరణానికి సంబంధించిన ప్రతి ఆధారాన్ని వెతకాలని నిర్ణయించుకుంటుంది.

 

కానీ ఆ అన్వేషణ తన జీవితాన్ని ఎంతటి ప్రమాదంలోకి నెట్టబోతోందో ఆమెకు అప్పటికీ తెలియదు.

 

మరోవైపు…

 

హర్షతో జ్వాల పెళ్లికి సంబంధించిన ఏర్పాట్లు జరుగుతున్నాయి.

 

ఇంట్లో పెళ్లి పనుల గురించి చర్చలు వినిపిస్తున్నా, జ్వాల మనసు మాత్రం ఆద్య డైరీలోనే చిక్కుకుపోయింది.

 

తన అక్క వదిలిన ఆధారాల్లో ఏదో ఒకటి దొరికితే ఈ రహస్యం బయటపడుతుందని ఆమెకు అనిపిస్తుంది.

 

ఆద్య డైరీలో రాగిణి పేరు గుర్తుకొస్తుంది.

 

ఆద్యతో కలిసి పోరాడిన అమ్మాయిల్లో రాగిణి కూడా ఒకరు.

 

ఆమె మరణం గురించి తెలుసుకుంటే తన అక్కకు ఏం జరిగిందో కొంతైనా అర్థమవుతుందని జ్వాల భావిస్తుంది.

 

ఎలాంటి ఆలస్యం చేయకుండా రాగిణి ఇంటికి బయలుదేరుతుంది.

 

కొద్దిసేపటికి ఆమె రాగిణి ఇంటి ముందు నిలబడుతుంది.

 

ఆ ఇంటిని చూడగానే అక్కడి నిశ్శబ్దం ఆమె మనసును కలచివేస్తుంది.

 

ఒకప్పుడు కూతురి నవ్వులతో నిండిపోయిన ఇల్లు…

 

ఈరోజు ఆమె లేని లోటుతో మూగబోయింది.

 

జ్వాల మెల్లగా లోపలికి అడుగుపెడుతుంది.

 

అప్పుడే అక్కడ ఉన్న రాగిణి తల్లి వరలక్ష్మి ఆమెను చూస్తుంది.

 

జ్వాలను చూడగానే ఆమె ముఖంలో బాధతో పాటు కోపం కూడా కనిపిస్తుంది.

 

వరలక్ష్మి:

“నువ్వా?”

 

జ్వాల మౌనంగా తలదించుకుంటుంది.

 

వరలక్ష్మి:

“ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావు తల్లీ?

 

ఇంకా మాకు మిగిలిన బాధను చూడటానికి వచ్చావా?

 

మీ అక్క నా కూతుర్ని నాకు దూరం చేసింది.

 

నా కూతురు ఏం పాపం చేసిందని ఇలా మధ్యలోనే నా చేతుల నుంచి వెళ్లిపోయింది?

 

నాకు ఒక్కగానొక్క కూతురు!

 

ఆమెను కళ్లల్లో పెట్టుకుని పెంచుకున్నాను.

 

తనకు చిన్న జ్వరం వచ్చినా రాత్రంతా నిద్రపోకుండా కూర్చునేదాన్ని.

 

అలాంటిది…

 

ఈరోజు నా కూతురి ఫోటో ముందు దీపం పెట్టి ఏడవాల్సిన పరిస్థితి వచ్చింది!”

 

ఆమె గొంతు దుఃఖంతో వణుకుతుంది.

 

గోడపై ఉన్న రాగిణి ఫోటోను చూస్తూ కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటుంది.

 

వరలక్ష్మి:

“ఆ రోజు రాత్రి నా కూతురు ఇంట్లోనే ఉంది.

 

మీ అక్క ఫోన్ చేసిందని హడావిడిగా బయలుదేరింది.

 

ఎక్కడికి వెళ్తున్నావని అడిగాను.

 

ఏం పని అని అడిగాను.

 

కానీ ఏమీ చెప్పలేదు.

 

‘వచ్చాక చెప్తాను అమ్మా’ అని చెప్పి వెళ్లిపోయింది.

 

అదే చివరిసారి నా కూతురిని సజీవంగా చూసిన రోజు!

 

ఆ తర్వాత తిరిగొచ్చింది…

 

కానీ నా రాగిణి మాత్రం కాదు!

 

నా కూతురి శరీరాన్ని చూసి నేను ఎలా బతికానో నాకు మాత్రమే తెలుసు!”

 

వరలక్ష్మి ఒక్కసారిగా ఏడుస్తుంది.

 

జ్వాల కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతాయి.

 

తన అక్కను కోల్పోయిన బాధ తనకు తెలుసు.

 

కానీ ఒక తల్లి తన కూతురిని కోల్పోయినప్పుడు ఎంతటి నరకాన్ని అనుభవిస్తుందో చూస్తుంటే ఆమె గుండె తరుక్కుపోతుంది.

 

జ్వాల:

“అమ్మా…”

 

ఆ ఒక్క మాటకే వరలక్ష్మి కోపంగా ఆమె వైపు చూస్తుంది.

 

వరలక్ష్మి:

“నన్ను అమ్మా అని పిలవకు తల్లీ!

 

నీ అక్క మీద నాకు కోపం ఉంది.

 

ఆమెతో కలిసి వెళ్లిన నా కూతురు తిరిగి రాలేదు.

 

నా కూతురి ప్రాణాలు తీసిన ఆ రాత్రి ఏం జరిగిందో నాకు తెలియదు.

 

కానీ నా కూతురు నాతో ఉండాల్సిన చోట ఇప్పుడు ఆమె ఫోటో ఉంది.

 

ఇంతకంటే ఒక తల్లికి ఇంకేం శిక్ష కావాలి?”

 

జ్వాల కళ్ల నుంచి కన్నీళ్లు జారుతాయి.

 

జ్వాల:

“మీ బాధ నాకు అర్థమవుతోంది అమ్మా.

 

ఒక కూతురిని కోల్పోవడం ఎంతటి నరకమో నాకు తెలియదని అనుకోకండి.

 

నా అక్కను కోల్పోయిన తర్వాత మా ఇంట్లో ప్రతి ఒక్కరూ ఎలా బతుకుతున్నారో నేను చూస్తున్నాను.

 

కానీ అమ్మా…

 

మీరు నా అక్కను నిందిస్తున్నప్పుడు నా మనసు తట్టుకోలేకపోతోంది.

 

ఎందుకంటే నా అక్క అలాంటిది కాదు.

 

తన వల్ల ఎవరికీ అన్యాయం జరగకూడదని కోరుకునే మనిషి ఆమె.

 

అందుకే అసలు ఏం జరిగిందో తెలుసుకోవాలని వచ్చాను.

 

మీ కూతురికి న్యాయం జరగాలి.

 

నా అక్క మరణం వెనుక నిజం ఏంటో కూడా బయటపడాలి.

 

దయచేసి అమ్మా…

 

ఆ రాత్రి ఏం జరిగిందో నాకు చెప్పండి.”

 

వరలక్ష్మి కొద్దిసేపు జ్వాలను చూస్తూ మౌనంగా ఉండిపోతుంది.

 

ఆమె కళ్లలోని బాధ కొంచెం కూడా తగ్గలేదు.

 

కానీ జ్వాల మాటల్లో తన కూతురి మరణానికి కారణం తెలుసుకోవాలనే నిజమైన తపన కనిపిస్తుంది.

 

వరలక్ష్మి:

“ఏం చెప్పమంటావు తల్లీ?

 

నాకు తెలిసింది అంతే.

 

ఆ రోజు రాత్రి ఆద్య ఫోన్ చేసింది.

 

నా కూతురు హడావిడిగా బయలుదేరింది.

 

తిరిగి వచ్చింది మాత్రం శవమై!

 

ఆమెతో పాటు మరో అమ్మాయి కూడా చనిపోయిందని తెలిసింది.

 

ఆ రాత్రి వాళ్లు ఎక్కడికి వెళ్లారు?

 

ఎవరిని కలిశారు?

 

ఏం చేయడానికి వెళ్లారు?

 

నాకు ఏమీ తెలియదు.

 

నా కూతురు తన బాధను కూడా నాకు చెప్పకుండా వెళ్లిపోయింది.”

 

జ్వాల ఒక్కసారిగా తలెత్తుతుంది.

 

జ్వాల:

“మరో అమ్మాయి కూడా చనిపోయిందా అమ్మా?”

 

వరలక్ష్మి:

“అవును.

 

విద్య కూడా వాళ్లతో సంబంధం ఉన్న అమ్మాయే.

 

ముగ్గురూ కలిసి ఏదో పని చేస్తున్నారని మాత్రమే నాకు తెలుసు.

 

కానీ అది ఏంటో మాత్రం ఎప్పుడూ చెప్పలేదు.”

 

జ్వాల మనసులో ప్రశ్నలు మరింత పెరుగుతాయి.

 

ఆద్య…

 

రాగిణి…

 

విద్య…

 

ముగ్గురి జీవితాల్లోనూ ఏదో ఒక రహస్యం ఉంది.

 

ఆ రహస్యం తెలుసుకోవడానికి వాళ్లు కలిసి పోరాడారు.

 

కానీ ఆ పోరాటం ముగ్గురి జీవితాలనూ మార్చేసింది.

 

 

ఇంకా ఉంది…

 

మరి ఆద్య జీవితం లో ఏం జరిగింది…?

ఆద్య , రాగిణి , విద్య ముగ్గురు కలిసి ఏం చేశారు…?

జ్వాల ఇంకా ఎలాంటి విషయాలు తెలుసుకోబోతుంది….?

 

తెలుసుకోవాలి అనుకుంటే ఫాలో అయిపోండి మన స్త్రీ శక్తి 🔥…

 

నన్ను ఫాలో చేసి మిగిలిన స్టోరీ తెలుసుకోండి…

 

ఫైవ్ స్టార్ రేటింగ్ ఇచ్చి ప్రోత్సహించండి ఫ్రెండ్స్..అలాగే మీ అభిప్రాయాన్ని కామెంట్ రూపంలో తెలియజేయండి…

 

 

థాంక్స్ ఫర్ రీడింగ్ 😊