అక్క తమ్ముడు బంధం దాటిన ప్రేమ – 2

రాత్రి పదకొండున్నర దాటింది. ఇంట్లోని లైట్లు అన్నీ ఆరిపోయాయి. పద్మ, రాజు నిద్రపోయి ఉన్నారు. బయట వీధి లైట్లు మెల్లగా మెరుస్తూ, గాలి చల్లగా వీస్తోంది. దివ్య తన గదిలో కిటికీ దగ్గర నిలబడి ఉంది. తలుపు తెరిచి ఉంది. ఆమె బయట చూస్తూ నిలబడి ఉంది. ఆకాశంలో చంద్రుడు సగం కనిపిస్తున్నాడు. చెట్ల ఆకులు మెల్లగా కదులుతున్నాయి. ఆమె మనసులో ఏదో ఆలోచన. కాలేజీ రోజులు ముగిసిపోతున్నాయి. భవిష్యత్తు గురించి, ఉద్యోగం గురించి, ఇంట్లో జరుగుతున్న చిన్న చిన్న విషయాల గురించి ఆలోచిస్తూ ఉంది. ఆమె కళ్లలో ఒక ప్రశాంతత, అదే సమయంలో ఒక చిన్న ఆందోళన కూడా.

 

అప్పుడు వెనుక నుంచి తేలికపాటి అడుగుల శబ్దం వినిపించింది. రాహుల్ నిద్ర లేచి వచ్చాడు. అతను తన గది నుంచి బయటకు వచ్చి, అక్క గది దగ్గర నిలబడి ఆమెను చూశాడు. ఆమె అలా కిటికీ దగ్గర నిలబడి బయట చూస్తూ ఉండటం అతనికి కనిపించింది. అతను కొంతసేపు మౌనంగా చూశాడు. ఆమె వెంట్రుకలు విప్పి ఉన్నాయి. రాత్రి గాలిలో మెల్లగా కదులుతున్నాయి. ఆమె ముఖం పై చంద్రకాంతి పడుతోంది. అతను లోపలికి వచ్చాడు.

 

“అక్క…” అని మెల్లగా పిలిచాడు.

 

దివ్య తిరిగి చూసింది. “ఏంటి రాహు? నిద్ర పట్టలేదా?” అని అడిగింది. ఆమె స్వరం మృదువుగా ఉంది.

 

“కాదు అక్క… ఒక మాట అడగాలని ఉంది,” అన్నాడు రాహుల్. అతని కంఠం కొంచెం వణుకుతూ ఉంది. అతను కిటికీ దగ్గర నిలబడి, ఆమె పక్కనే నిలబడ్డాడు. బయట చూస్తూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.

 

“చెప్పు… వింటాను,” అంది దివ్య. ఆమె అతని వైపు తిరిగి చూసింది. అతని ముఖంలో ఏదో ఉందని ఆమె గ్రహించింది.

 

రాహుల్ కొంతసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు. బయట గాలి వీస్తూ, చెట్టు ఆకులు శబ్దం చేస్తూ ఉన్నాయి. అతను లోతుగా ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.

 

“అక్క… మనం ఇప్పుడు అక్కా తమ్ముడు బంధంలో ఉన్నాం కదా…” అన్నాడు నెమ్మదిగా. “ఇలా కాకుండా… మనం వేరే బంధంలో ఉండగలమా అక్క?”

 

ఆ మాటలు విన్న తర్వాత దివ్య ముఖం మారిపోయింది. ఆమె కళ్లు కొంచెం విశాలమయ్యాయి. ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు. అతని వైపు చూస్తూ నిలబడి ఉంది. రాహుల్ అక్క ముఖం చూసి ఇంకా మాట్లాడాలనుకున్నాడు, కానీ ఆమె కళ్లలో కనిపించిన ఆశ్చర్యం చూసి ఆగిపోయాడు.

 

దివ్య మౌనంగా ఉంది. ఆమె మనసులో అనేక ఆలోచనలు వచ్చి పోతున్నాయి. తన తమ్ముడు ఇలాంటి మాట అడగడం ఆమె ఊహించలేదు. చిన్నప్పటి నుంచి అతన్ని కాపాడుతూ, తిడుతూ, ప్రేమిస్తూ పెరిగింది. అతను ఇప్పుడు పెద్దవాడయ్యాడు. అతని కళ్లలో ఒక విభిన్నమైన భావం కనిపించింది. ఆమె అర్థం చేసుకోవాలనుకుంది. అతను ఏమి అనుకుంటున్నాడు? ఎందుకు ఇలాంటి మాట అడిగాడు? ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఆమె బయట చంద్రుడిని చూస్తూ, లోపల తన ఆలోచనలను చూస్తూ ఉంది.

 

రాహుల్ ఆమె మౌనాన్ని చూసి కొంచెం భయపడ్డాడు. “అక్క… నేను ఏమీ తప్పు అనుకోలేదు… కేవలం అడగాలని అనిపించింది…” అని మెల్లగా అన్నాడు. అతని స్వరం తగ్గిపోయింది.

 

దివ్య ఇంకా మాట్లాడలేదు. ఆమె చేతులు కిటికీ పట్టీపై ఉంచి, బయట చూస్తూ ఉంది. ఆమె మనసులో ఒక పక్క అతని మాటలు తిరుగుతున్నాయి. మరో పక్క ఇంట్లో అందరూ నిద్రపోతున్నారు అనే ఆలోచన. ఆమె తల్లిదండ్రులు గురించి, తన తమ్ముడి గురించి, తన గురించి ఆలోచిస్తోంది. ఆమె కళ్లలో నీళ్లు రాలేదు. కానీ ఒక భారం కనిపించింది. ఆమె నెమ్మదిగా తల ఊపింది. ఏమీ చెప్పలేదు.

 

రాహుల్ ఆమె పక్కనే నిలబడి ఉన్నాడు. ఇద్దరూ కొంతసేపు మౌనంగా బయట చూస్తూ నిలబడి ఉన్నారు. గాలి ఇంకా వీస్తోంది. చంద్రకాంతి ఇంట్లోకి వస్తోంది. దివ్య ఆలోచిస్తూనే ఉంది. అతని మాటల అర్థం ఏమిటి? అతను నిజంగా ఏమి కోరుకుంటున్నాడు? ఆమె అతన్ని చూడాలనుకుంది, కానీ చూడలేకపోతోంది. ఆమె కళ్లు బయటికే ఉన్నాయి.

 

“రాహు…” అని ఆమె చివరికి మెల్లగా అంది. అతను వెంటనే తిరిగి చూశాడు. “నువ్వు ఇప్పుడు నిద్రపో. రేపు మాట్లాడుకుందాం…” అంది. ఆమె స్వరం ప్రశాంతంగా ఉన్నా, లోపల ఏదో కదలిక ఉంది.

 

రాహుల్ తల ఊపాడు. “సరే అక్క…” అని అని తన గది వైపు నడిచాడు. దివ్య ఇంకా కిటికీ దగ్గరే నిలబడి ఉంది. ఆమె అతను వెళ్లిపోయిన తర్వాత కూడా చాలా సేపు అలాగే ఉంది. ఆమె మనసులో అతని మాటలు పదే పదే వినిపిస్తున్నాయి. ఆమె ఆలోచిస్తూనే ఉంది. బయట రాత్రి ఇంకా ప్రశాంతంగా ఉంది. కానీ ఆమె లోపల ఒక చిన్న తుఫాను మొదలైంది.

 

అక్కా… ఒక మాట అడగనా?

 

“మన బంధం… ఇలాగే కాకుండా వేరేలా ఉండగలదా?”

 

రాహుల్ అడిగిన ఆ ఒక్క ప్రశ్నకు దివ్య ఏం సమాధానం చెప్పబోతోంది?

 

ఆమె మౌనం వెనుక ఉన్నది ఏమిటి?

 

తర్వాత ఏం జరగబోతోంది?

 

తెలుసుకోవాలంటే… కథను చివరి వరకు చూడాల్సిందే!