చీకటి మర్రిచెట్టు 🌳 – ఎపిసోడ్ 1 — మర్రిచెట్టు దగ్గర శవం 🔪 – 2

రుద్రవరం గ్రామంలో తెల్లవారింది.

 

కానీ ఆ రోజు సూర్యుడు ఉదయించినా, గ్రామంలో చీకటి మాత్రం తొలగలేదు.

 

మర్రిచెట్టు దగ్గర దొరికిన శవం గురించి ప్రతి ఇంట్లో చర్చ జరుగుతోంది. కొందరు అది దేవరాజు అని అనుకుంటుంటే, మరికొందరు ఎవరో కావాలనే గ్రామంలో భయాన్ని సృష్టిస్తున్నారని మాట్లాడుకుంటున్నారు.

 

పోలీసులు శవాన్ని పోస్టుమార్టం కోసం తీసుకెళ్లారు.

 

కానీ అర్జున్ మాత్రం రాత్రి జరిగిన సంఘటనను మర్చిపోలేకపోతున్నాడు.

 

ఆ గడియారం…

 

ఆ పాత జ్ఞాపకం…

 

తన తండ్రి ఇరవై సంవత్సరాల క్రితమే చనిపోయాడని అందరూ చెబుతున్నారు. కానీ చిన్నతనంలో తన తండ్రి చేతికి అలాంటి గడియారమే ఉండేది.

 

అయితే శవం ఎవరిది?

 

అసలు తన తండ్రి మరణం వెనుక ఏదైనా రహస్యం ఉందా?

 

అర్జున్ ఆలోచనల్లో ఉండగానే అతని ఫోన్ మోగింది.

 

మేఘన కాల్ చేస్తోంది.

 

“హలో మేఘన…”

 

“అర్జున్, నువ్వు ఎక్కడున్నావ్?”

 

“ఇంట్లోనే ఉన్నాను. ఏమైంది?”

 

“నిన్న రాత్రి నుంచి నాకు ఏదో భయంగా ఉంది. ఆ శవం చూసినప్పటి నుంచి నిద్ర కూడా పట్టలేదు.”

 

“భయపడకు. పోలీసులు విచారణ చేస్తున్నారు కదా.”

 

“అర్జున్… ఒక విషయం అడగనా?”

 

“అడుగు.”

 

“నిన్న ఆ గడియారాన్ని చూసినప్పుడు నువ్వెందుకు అంత భయపడ్డావు?”

 

అర్జున్ కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉన్నాడు.

 

“అది మా నాన్న దగ్గర ఉండేది.”

 

“ఏంటి?”

 

“అవును. చిన్నప్పుడు మా నాన్న చేతికి అలాంటి గడియారమే ఉండేది. ఆయన చనిపోయినప్పుడు ఆ గడియారం కనిపించలేదు. నిన్న శవం పక్కన దాన్ని చూసి నాకు పాత జ్ఞాపకాలు గుర్తొచ్చాయి.”

 

మేఘన గొంతులో ఆందోళన పెరిగింది.

 

“అంటే… నీ నాన్న మరణానికి, ఈ హత్యకు ఏమైనా సంబంధం ఉందా?”

 

“నాకు తెలియదు. కానీ ఈ విషయం తెలుసుకునే వరకు నేను ఆగను.”

 

మేఘన కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉండిపోయింది.

 

“అర్జున్, ఒకవేళ ఈ విషయం వెనుక మన కుటుంబాల రహస్యాలు ఉంటే?”

 

“అప్పుడు కూడా నిజం తెలుసుకోవాలి, మేఘన. మనం ప్రేమించుకుంటున్నామని అబద్ధాలతో జీవించలేం.”

 

ఆ మాటలకు మేఘన కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

 

“నువ్వు ఏం చేసినా నాకు చెప్పాలి. నన్ను దూరం పెట్టకు.”

 

“నిన్ను దూరం పెట్టడం నా వల్ల కాదు.”

 

ఆమె చిన్నగా నవ్వింది.

 

“సరే. సాయంత్రం కలుద్దాం.”

 

“ఒక్క నిమిషం…”

 

“ఏంటి?”

 

“నిన్న ఎరుపు చీరలో చాలా అందంగా ఉన్నావు.”

 

“అర్జున్! ఇప్పుడు కూడా ఇదేనా?”

 

“ఏం చేయను? హత్య కేసు మధ్యలోనూ నా మనసు నీ దగ్గరే ఉంది.”

 

మేఘన నవ్వుతూ ఫోన్ పెట్టేసింది.

 

కానీ ఆ నవ్వు వెనుక ఆమెకు తెలియని ఒక ప్రమాదం పొంచి ఉంది.

 

—

 

భూపతి ఇంట్లో…

 

గ్రామ పెద్ద భూపతి తన గదిలో ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు.

 

అతని ముందు పాత ఫొటో ఒకటి ఉంది.

 

ఆ ఫొటోలో ముగ్గురు యువకులు కనిపిస్తున్నారు.

 

ఒకరు భూపతి.

 

మరొకరు అర్జున్ తండ్రి రఘురాం.

 

మూడో వ్యక్తి ముఖం మాత్రం కత్తితో గీసినట్లు చెరిగిపోయి ఉంది.

 

భూపతి ఫొటోను చూస్తూ గొణుక్కున్నాడు.

 

“ఇరవై సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి. ఆ రహస్యం ఎప్పటికీ బయటపడదనుకున్నాను.”

 

అప్పుడే తలుపు తట్టిన శబ్దం వినిపించింది.

 

“ఎవరు?”

 

“నేను సుబ్బమ్మను.”

 

భూపతి వెంటనే ఫొటోను డ్రాయర్‌లో పెట్టి తలుపు తెరిచాడు.

 

సుబ్బమ్మ లోపలికి వచ్చి తలుపు మూసింది.

 

“నిన్న రాత్రి నువ్వు శవాన్ని చూశావా?” అని భూపతి అడిగాడు.

 

“చూశాను.”

 

“అది ఎవరిదో నీకు తెలుసా?”

 

సుబ్బమ్మ అతని కళ్లలోకి సూటిగా చూసింది.

 

“తెలిస్తే నీకు చెబుతానని అనుకుంటున్నావా?”

 

భూపతి కోపంగా లేచాడు.

 

“సుబ్బమ్మ! పాత విషయాలు మళ్లీ బయటకు వస్తే మనందరికీ ప్రమాదం.”

 

“మనందరికా? లేక నీకేనా?”

 

భూపతి ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమయ్యాడు.

 

సుబ్బమ్మ అతని దగ్గరకు వచ్చి మెల్లగా అంది.

 

“ఆ రాత్రి జరిగిన విషయం నాకు తెలుసు. నువ్వు ఏం చేశావో కూడా తెలుసు.”

 

“నోరు అదుపులో పెట్టుకో!”

 

“నాకు వయసు అయిపోయింది, భూపతి. చావంటే భయం లేదు. కానీ ఒక విషయం గుర్తుపెట్టుకో… చనిపోయినవాళ్ల రహస్యాలు ఎప్పటికీ చనిపోవు.”

 

ఆమె అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.

 

భూపతి చేతులు వణుకుతున్నాయి.

 

అతను వెంటనే ఫోన్ తీసి ఒక నంబర్‌కు కాల్ చేశాడు.

 

“ఆమె మళ్లీ మొదలుపెట్టింది. ఇక ఆలస్యం చేయకూడదు.”

 

అవతలి వ్యక్తి ఏమన్నాడో వినిపించలేదు.

 

కానీ భూపతి చివరగా చెప్పిన మాట మాత్రం స్పష్టంగా వినిపించింది.

 

“ఈసారి ఎలాంటి సాక్ష్యాలు మిగలకూడదు.”

 

—

 

సాయంత్రం… చెరువు గట్టు దగ్గర ❤️

 

అర్జున్, మేఘన చిన్నప్పటి నుంచి కలుసుకునే ప్రదేశం అదే.

 

చెరువు గట్టుపై కూర్చున్న మేఘన నీటిలో రాళ్లు విసురుతోంది.

 

అర్జున్ ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు.

 

“ఏమైంది? ఏదో ఆలోచిస్తున్నావు.”

 

“అర్జున్, నిన్న రాత్రి మా నాన్న ప్రవర్తన గమనించావా?”

 

“ఏమైంది మీ నాన్నకు?”

 

“శవాన్ని చూసినప్పుడు ఆయన చాలా భయపడ్డారు. ఎవరో తెలిసిన వ్యక్తిని చూసినట్టుగా అనిపించింది.”

 

“అది నీకు ఎలా తెలుసు?”

 

“చిన్నప్పటి నుంచి మా నాన్నను చూస్తున్నాను. ఆయన ఎప్పుడూ దేనికీ భయపడరు. కానీ నిన్న ఆయన ముఖం పూర్తిగా మారిపోయింది.”

 

అర్జున్ ఆలోచనలో పడ్డాడు.

 

“మేఘన, మీ నాన్నకు మా నాన్న గురించి ఏమైనా తెలుసా?”

 

ఆమె వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు.

 

కొద్దిసేపటి తర్వాత అర్జున్ చేతిని పట్టుకుంది.

 

“నాకు తెలియదు. కానీ ఏదైనా జరిగినా నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండాలి.”

 

అర్జున్ ఆమె వైపు తిరిగాడు.

 

“నువ్వు నా గురించి ఇంతగా ఆలోచిస్తావని నాకు తెలుసు. కానీ నువ్వు నా పక్కన ఉంటే నాకు ఏ భయమూ ఉండదు.”

 

మేఘన అతని భుజంపై తల వాల్చింది.

 

కొన్ని క్షణాలు ఇద్దరూ మౌనంగా ఉన్నారు.

 

“అర్జున్…”

 

“హ్మ్?”

 

“మన పెళ్లి ఎప్పుడు?”

 

అతను నవ్వాడు.

 

“ఈ హత్య కేసు పరిష్కారమైన వెంటనే.”

 

“అంటే ఇంకెంత కాలం ఎదురు చూడాలి?”

 

“నన్ను నమ్ముతావా?”

 

“నా ప్రాణం కంటే ఎక్కువగా.”

 

అర్జున్ ఆమె చేతిని ముద్దు పెట్టుకున్నాడు.

 

వాళ్లిద్దరికీ తెలియదు… చెరువు అవతలి వైపు పొదల్లో ఒక వ్యక్తి నిలబడి వాళ్లను గమనిస్తున్నాడని.

 

అతను తన ఫోన్ తీసి ఒక ఫొటో తీశాడు.

 

తర్వాత ఎవరికో సందేశం పంపాడు.

 

“వాళ్లిద్దరూ కలిసి ఉన్నారు. మనం అనుకున్నట్టుగానే జరుగుతోంది.”

 

—

 

రాత్రి 11:58… 📱

 

మేఘన తన గదిలో నిద్రపోవడానికి సిద్ధమవుతోంది.

 

అప్పుడే ఆమె ఫోన్ మోగింది.

 

తెలియని నంబర్.

 

“హలో?”

 

అవతలి నుంచి సమాధానం రాలేదు.

 

“ఎవరు మాట్లాడుతున్నారు?”

 

ఒక నిమిషం నిశ్శబ్దం.

 

తర్వాత ఒక పురుషుడి గొంతు వినిపించింది.

 

“మేఘనా… అర్జున్‌ను నమ్మకు.”

 

ఆమె ఒక్కసారిగా లేచి కూర్చుంది.

 

“ఎవరు మీరు? అర్జున్ గురించి మీకేం తెలుసు?”

 

“అతను నీకు చెప్పని నిజం ఒకటి ఉంది.”

 

“ఏ నిజం?”

 

“దేవరాజు అదృశ్యమైన రాత్రి… అర్జున్ అక్కడే ఉన్నాడు.”

 

మేఘన గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.

 

“అది అబద్ధం! అర్జున్ అప్పుడు చిన్నపిల్లాడు.”

 

అవతలి వ్యక్తి నవ్వాడు.

 

“పిల్లలు చూసిన నిజాలను పెద్దయ్యాక మర్చిపోవచ్చు. కానీ నిజం మారదు.”

 

“మీరు ఎవరు? నాకు మీ పేరు చెప్పండి!”

 

“నీ ఇంట్లోనే సమాధానం ఉంది. నీ నాన్న గదిలోని పాత డ్రాయర్ తెరువు.”

 

మేఘన ఏదో అడిగేలోపే ఫోన్ కట్ అయింది.

 

ఆమె వెంటనే అర్జున్‌కు కాల్ చేసింది.

 

ఫోన్ స్విచ్ ఆఫ్‌లో ఉంది.

 

ఆమె గదిలో నుంచి బయటకు వచ్చి తండ్రి గది వైపు నడిచింది.

 

తలుపు కొద్దిగా తెరిచి ఉంది.

 

లోపల ఎవరూ లేరు.

 

ఆమె మెల్లగా డ్రాయర్ తెరిచింది.

 

అందులో పాత ఫొటోలు, ఉత్తరాలు, కొన్ని పత్రాలు ఉన్నాయి.

 

చివరగా ఒక చిన్న కవర్ కనిపించింది.

 

దానిపై ఆమె పేరు రాసి ఉంది.

 

“మేఘనకు — ఆమెకు నిజం తెలుసుకోవాల్సిన రోజు వచ్చినప్పుడు మాత్రమే ఇవ్వాలి.”

 

ఆమె వణుకుతున్న చేతులతో కవర్ తెరిచింది.

 

లోపల ఒక ఫొటో ఉంది.

 

ఆ ఫొటోలో చిన్న అర్జున్, అతని తండ్రి రఘురాం, భూపతి, మేఘన తండ్రి… నలుగురూ మర్రిచెట్టు దగ్గర నిలబడి ఉన్నారు.

 

ఫొటో వెనుక తేదీ ఉంది.

 

ఇరవై సంవత్సరాల క్రితం… దేవరాజు అదృశ్యమైన రోజు.

 

మేఘన కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

 

“అర్జున్… నువ్వు నాకు ఏం దాస్తున్నావు?”

 

అప్పుడే వెనుక నుంచి ఒక గొంతు వినిపించింది.

 

“ఆ ఫొటో నీకు ఎవరు ఇచ్చారు?”

 

మేఘన భయంతో వెనక్కి తిరిగింది.

 

తలుపు దగ్గర ఆమె తండ్రి నిలబడి ఉన్నాడు.

 

అతని చేతిలో ఒక కత్తి ఉంది.

 

మేఘన వణుకుతూ అడిగింది.

 

“నాన్నా… ఈ ఫొటోలో ఏముంది? దేవరాజు ఎవరు? అర్జున్ నాన్నతో మీకేం సంబంధం?”

 

ఆమె తండ్రి కళ్లలో కోపం, భయం రెండూ కనిపించాయి.

 

“ఆ ఫొటో నాకు ఇవ్వు, మేఘనా.”

 

“ముందు నాకు నిజం చెప్పండి!”

 

అతను నెమ్మదిగా ఆమె దగ్గరకు వచ్చాడు.

 

“నిజం తెలుసుకోవాలని అనుకుంటున్నావా?”

 

మేఘన తల ఊపింది.

 

అతను ఆమె చేతిలోని ఫొటోను లాక్కొని రెండు ముక్కలుగా చించేశాడు.

 

“అయితే ఒక విషయం గుర్తుపెట్టుకో…”

 

అతను ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ అన్నాడు.

 

“అర్జున్‌ను పెళ్లి చేసుకుంటే… నీకు కూడా అదే గతి పడుతుంది!”

 

మేఘన కన్నీళ్లు పెట్టుకుంది.

 

“నాన్నా… మీరు అర్జున్‌ను ఎందుకు ద్వేషిస్తున్నారు?”

 

అతను సమాధానం చెప్పలేదు.

 

కానీ గది నుంచి బయటకు వెళ్లే ముందు ఒక్క మాట అన్నాడు.

 

“ఎందుకంటే… అతని తండ్రి చావుకు కారణమైన వ్యక్తి ఇంకా బతికే ఉన్నాడు.”

 

మేఘన నిశ్చేష్టురాలైంది.

 

ఆ వ్యక్తి ఎవరు?

 

భూపతా?

 

ఆమె తండ్రా?

 

లేక మరెవరైనా?

 

ఆమెకు సమాధానం దొరకలేదు.

 

అదే సమయంలో గ్రామానికి దూరంగా ఉన్న ఒక పాత ఇంట్లో ఒక వ్యక్తి తన ఫోన్ తీసి సందేశం చదివాడు.

 

మేఘనకు ఫోన్ చేసిన వ్యక్తి పంపిన సందేశం అది.

 

“రెండో దశ పూర్తయింది. ఇప్పుడు అర్జున్ వంతు.”

 

ఆ వ్యక్తి తన ముఖానికి కట్టుకున్న నల్లటి ముసుగును తొలగించాడు.

 

అతని ముఖం కనిపించగానే…

 

అతని చేతిలో ఉన్న ఫొటో నేలపై పడిపోయింది.

 

ఆ ఫొటోలో ఉన్నది…

 

అర్జున్ తండ్రి రఘురాం!

 

అయితే ఇరవై సంవత్సరాల క్రితం చనిపోయిన రఘురాం నిజంగానే చనిపోయాడా?

 

లేక రుద్రవరం గ్రామం నమ్మిన చరిత్ర మొత్తం ఒక అబద్ధమా?

 

కొనసాగుతుంది…

 

ఎపిసోడ్ 3: మొదటి అబద్ధం 🔪🌳