ಮದುವೆ: ನಾಟ್ ಅಲೌಡ್ – 2

ರಮಣ್ ಚೆನ್ನೈ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದ ಕಡೆಗೆ ಕಾರು ಹತ್ತಿ ಹೊರಟುಹೋದ ಮೇಲೆ, ವಿಜಯ್ ತನ್ನ ಆಫೀಸಿನ ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು. ರಮಣನ ಈ ವಿಚಿತ್ರ ಮನಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯದ ಕಹಿ ಘಟನೆಗಳು ಅವನಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದವು. 

ತಾಯಿಯ ವಂಚನೆ ಮತ್ತು ಮೋಸದಿಂದ ರಮಣ್ ಪ್ರೀತಿ-ವಿಶ್ವಾಸ ಎಂಬ ಪದಗಳ ಮೇಲೆಯೇ ನಂಬಿಕೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.

ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರುಣ್‌ನಿಂದ ಫೋನ್ ಬಂತು. “ವಿಜಯ್, ನಾನು ಹೇಳಿದ ಹೆಣ್ಣು ಈಗಲೇ ಆಫೀಸ್ ಹತ್ತಿರ ತಲುಪುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ರಮಣ್ ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ನಿಬಂಧನೆಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಇದೆ. ಮೆಡಿಕಲ್ ಚೆಕಪ್ ಕೂಡ ಇವತ್ತೇ ಮುಗಿಸಿಬಿಡಿ…” ಎಂದರು.

ವಿಜಯ್ ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ವೈದ್ಯಕೀಯ ತಂಡಕ್ಕೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಿದ್ಧವಾಗಿಡಲು ಸೂಚಿಸಿದನು. ಅರ್ಧ ಗಂಟೆಯ ನಂತರ ಆಫೀಸಿಗೆ ಬಂದ ಆ ಯುವತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ವಿಜಯ್ ಒಮ್ಮೆ ನಿಬ್ಬೆರಗಾದನು. ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮುಗ್ಧತೆ, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಆಳವಾದ ನೋವು ಮತ್ತು ಅಸಹಾಯಕತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

“ಮೇಘನಾ, ಡಾಕ್ಟರ್ ರಮಣ್ ಅವರ ಷರತ್ತುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅರುಣ್ ನಿಮಗೆ ತಿಳಿಸಿದ್ದಾರಲ್ಲವೇ?” ಎಂದು ವಿಜಯ್ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಕೇಳಿದನು.

ಮೇಘನಾ ಮೌನವಾಗಿ ತಲೆಯಾಡಿಸಿ, “ಹೌದು ಸರ್, ನನಗೆ ಈ ಹಣದ ತುರ್ತು ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ನಿಬಂಧನೆಗಳಿಗೂ ನಾನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ…” ಎಂದಳು, ಅವಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಡುಕವಿತ್ತು.

ವಿಜಯ್ ಅವಳ ಮೆಡಿಕಲ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದನು. ಎಲ್ಲ ವರದಿಗಳು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದ್ದವು. ಆದರೆ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಆ ರಹಸ್ಯ ಏನು?

ರಮಣ್ ಕೊಯಮತ್ತೂರಿನಿಂದ ವಾಪಸ್ ಬಂದಮೇಲೆ ಈ ಹೊಸ ಸಂಬಂಧ ಯಾವ ತಿರುವು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬ ಆತಂಕ ವಿಜಯ್ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿತು. ಈ ಕರಾಳ ಒಪ್ಪಂದದ ಹಿಂದೆ ಇನ್ನೇನು ಕಾದಿದೆಯೋ ಎಂಬ ಸಸ್ಪೆನ್ಸ್ ಹಾಗೇ ಮುಂದುವರಿಯಿತು…..

“ಅಣ್ಣಾ, ಹಾಗಾದರೆ ಆ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಓಕೆ ಮಾಡಿಬಿಡೋಣವಾ…?”ನೋ ನೋ ನೋ…! ಇಂದು ಬರುವವಳು ಕೇವಲ ಒಂದು ರಾತ್ರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಬರುವ ಹೆಣ್ಣು!”ಓಕೆ ಅಣ್ಣಾ… ಬೈ..” ಎಂದು ವಿಜಯ್ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು. ರಮಣ್ ಚೆನ್ನೈ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದನು.

ಚೆನ್ನೈನಿಂದ ಕೊಯಮತ್ತೂರಿಗೆ ಹೋದವನು, ತನ್ನ ಕಂಪನಿಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಣೆ ಮಾಡಿ ಹೋಟೆಲ್ ರೂಮಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಆ ಒಂಟಿ ರಾತ್ರಿ ತುಂಬಾ ಬೇಸರ ತರಿಸಿತು. ಚೆನ್ನೈನಲ್ಲಿದ್ದ ಅರುಣ್‌ಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿದನು.”ಲೇಯ್! ನನಗೆ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಬೇಕು. ಅದೂ ಕೊಯಮತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ.”

“ಸಾರ್, ಈಗಾಗಲೇ ಕಳುಹಿಸಿದ ಹೆಣ್ಣು, ಮೆಡಿಕಲ್ ಚೆಕಪ್ ಎಲ್ಲಾ ಮುಗಿದು, ಇಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನೈನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಗೆಸ್ಟ್ ಹೌಸ್‌ನಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾಳೆ.”ಸರಿ, ಅವಳಿಗೆ ಫ್ಲೈಟ್ ಟಿಕೆಟ್ ಬುಕ್ ಮಾಡಿ ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೇಳುವ ಕೊಯಮತ್ತೂರಿನ ಹೋಟೆಲ್‌ಗೆ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡು…!”

“ಓಕೆ ಸಾರ್…” ಎಂದು ಅವನು ಎಳೆದನು.

“ಹಿಂಜರಿಯಬೇಡ, ಎಷ್ಟು ಹಣ ಬೇಕಾದರೂ ವಿಜಯ್ ಹತ್ತಿರ ಪಡೆದುಕೋ…!ನಗುತ್ತಾ, “ಓಕೆ ಸಾರ್! ನೀವು ಹೇಳಿದರೆ ಸರಿಯಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.” ಎಂದವನು, ಅವಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು.

ಕೊಯಮತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ತಂಪಾದ ಮತ್ತು ಆಹ್ಲಾದಕರವಾದ ವಾತಾವರಣ ಯಾವಾಗಲೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಮುಂಜಾನೆ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ಆಗಮನವನ್ನು ಸಾರಿದನು.

ಮುಂಜಾನೆ ತನ್ನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮುಗಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಹೊರಟ ರಮಣ್, ಹೋಟೆಲ್ ರಿಸೆಪ್ಷನ್‌ನಲ್ಲಿ, “ನನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಬರುತ್ತಾಳೆ… ಅವಳನ್ನು ನನ್ನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ!” ಎಂದನು.

ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೊರಳಾಡುವ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಗ್ರಾಹಕನಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ತುಂಬಾ ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆಯಾಡಿಸಿ, ಕೀ ಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡರು.

ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಜನದಟ್ಟಣೆ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಮಧುರೈ ಮಹಾನಗರದ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ, ಕೊಯಮತ್ತೂರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಬಸ್ಸಿಗೆ ತನ್ನ ಮಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಸಿದ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್,

“ಅಮ್ಮಾ, ಜಾಗ್ರತೆಯಾಗಿ ಹೋಗು…!ಜೋಪಾನ, ಜೋಪಾನಮ್ಮ .” ಎಂದರು.”ಅಪ್ಪಾ, ಎಷ್ಟನೇ ಸಲ ನೀವು ಇದನ್ನೇ ಹೇಳ್ತಿದ್ದೀರಾ ಗೊತ್ತಾ…?”

“ನಿನ್ನನ್ನು ಒಬ್ಬಳೇ ಕಳುಹಿಸಲು ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ ಆಕಾಂಕ್ಷ! ನಿನ್ನ ತಂಗಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದಾಳೆ. ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನು ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಕಳೆದರೆ ನಿನಗೆ ಮದುವೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕಾ…? ರಂಜಿತ್ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ…? ಮದುವೆಗೆ ಬೇಡ ಎಂದರೆ ನೀನೇನು ಮಾಡ್ತೀಯಾ? ಅವಳು ನನ್ನ ಬೆಸ್ಟ್ ಫ್ರೆಂಡ್, ನಾನು ಹೋಗಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಹಠ ಹಿಡಿಯುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ!”

“ಮಾಮ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟೆನಪ್ಪಾ…! ಅವಳು ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳತಿ ಅಪ್ಪಾ! ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ನಿಮ್ಮ ಅಕ್ಕ ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರ ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ತಿಳಿಯುತ್ತಿದೆ. ಆಮೇಲೆ ನಾನು ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಅಪ್ಪಾ…”

“ನನ್ನ ಅಕ್ಕ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದವಳು. ಅವರ ಸ್ವಭಾವವೇ ಹೌದು. ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯವರು. ತಿಳಿಯದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಕೊಡುವುದಕ್ಕಿಂತ, ನನ್ನ ಅಕ್ಕನ ಮನೆ ಓಕೆ…!””ಅಂದರೆ ತಿಳಿಯದ ದೆವ್ವಕ್ಕಿಂತ ತಿಳಿದ ಪಿಶಾಚಿ ಮೇಲು ಎನ್ನುವ ಹಾಗಾ ಅಪ್ಪಾ…!”

“ಆಕಾಂಕ್ಷ, ಅತ್ತೆಯನ್ನು ಹಾಗೆ ಹೇಳಬಹುದಾ…? ತಾಯಿ ಇಲ್ಲದ ನಿನಗೆ, ಅವರೇ ತಾಯಿಗೆ ತಾಯಿ…!”

“ಹೋಗಿ ಅಪ್ಪಾ… ನನಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತು ಶರಣ್ಯಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮದುವೆಯಾಗಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ…! ಮಾತನಾಡದೆ, ಮಾಮನನ್ನು ಮನೆಅಳಿಯನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದಲ್ಲವೇ…?”

“ಇದು ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಅಕ್ಕನಿಗೆ ತಿಳಿಯಿತೋ, ಅಷ್ಟೇ… ರೌದ್ರಾವತಾರ ತಾಳಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ…!”ಆದರೆ ಮಾಮ, ನಾನು ಹೇಳಿದರೆ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಪ್ಪಾ…! ನಾನು ನಿಲ್ಲು ಎಂದರೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ ಗೊತ್ತಾ…?”

“ಯಾರು, ರಂಜಿತ್ …! ಅವರಿಗೆ ಅಕ್ಕನ ಮಾತೇ ವೇದ ವಾಕ್ಯ.”ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಮಾಮನನ್ನು ಕರೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿ, ನಮ್ಮ ಮನೆಗೇ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದುಬಿಡುತ್ತೇನೆ…!”

“ಸುಮ್ಮನೆ ಏನೇನೋ ಮಾತನಾಡಬೇಡ…! ಅಕ್ಕನ ಮುಂದೆ ನನ್ನ ಮಾತು, ರಂಜಿತ್ ಮಾತು, ನಿನ್ನ ಮಾತು ಯಾವುದೂ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಈಗ ತಿರುಪತಿಗೆ ಹೋಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಸರಿನಾ…! ಜಾಗ್ರತೆಯಾಗಿ ಹೋಗಮ್ಮಾ…! 

ಬಸ್ಸಿನ ಕಿಟಕಿಯ ಬಳಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆಕಾಂಕ್ಷಾ ಹೊರಗಿನ ಧೂಳು-ಧೂಳಾದ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಗಂಭೀರ ಯೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಳು.

ಕಥೆ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟ ಆಗ್ತಾ ಇದ್ರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಸ್ಟಿಕರ್ ಕೊಡದರ ಮೂಲಕ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿ 🙏🏻💞🖐🏻🖐🏻ಧನ್ಯವಾದಗಳು 🙏🏻🍫🍫🍫🎁🎁