Zero 6 min read

Zero – 1

1. నిద్రపోని గ్రామం

గోపాలపురం.

పేరు వినగానే ఏదో గొప్ప చరిత్ర ఉన్న ఊరనిపిస్తుంది. కానీ అక్కడి ప్రజలకే తమ ఊరిలో చెప్పుకోదగ్గ విశేషం ఏదీ లేదు.

ఉదయం రైతులు పొలాలకు వెళ్తారు. మహిళలు బిందెలతో నీళ్ల కోసం బయలుదేరుతారు. పిల్లలు బడికి వెళ్తారు. సాయంత్రం అయితే టీ కొట్టు దగ్గర రాజకీయాలు, క్రికెట్ గురించి చర్చలు మొదలవుతాయి.

రాత్రి తొమ్మిది దాటితే ఊరంతా నిశ్శబ్దం.

కరెంట్ పోవడం మాత్రం నిశ్శబ్దంగా జరగదు. ఫ్యాన్లు ఆగిపోతాయి, దోమలు తమ హక్కుల కోసం పోరాటం మొదలుపెడతాయి.

అలాంటి ఊరిలో రాము అనే పదహారేళ్ల అబ్బాయి ఉండేవాడు.

వాడికి సైన్స్ అంటే పిచ్చి. ఆకాశంలో నక్షత్రాలు కనిపిస్తే చాలు, ఏదో ఒక గ్రహం గురించి ఆలోచిస్తాడు.

కానీ వాడి అమ్మకు మాత్రం వాడి మీద వేరే పరిశోధన ఉండేది.

“ఒరేయ్ రామూ! ఆకాశం చూసి ఏం సాధిస్తావురా? ముందు ఇంటి ముందు ఉన్న చెత్త ఊడ్చు!”

“అమ్మా, నేను విశ్వ రహస్యాలు కనిపెడుతున్నాను!”

“అయితే ముందు నీ గదిలో ఉన్న సాక్సుల రహస్యం కనిపెట్టు. వారం రోజుల నుంచి ఒకటి కనిపించడం లేదు!”

రాము దగ్గర సమాధానం లేదు.

ఎందుకంటే ఆ సాక్స్ ఎక్కడుందో వాడికే తెలియదు.

ఆ రాత్రి కూడా రాము ఇంటి పైకప్పు మీద పడుకుని నక్షత్రాలను చూస్తున్నాడు. అకస్మాత్తుగా ఊరిలోని కరెంట్ పోయింది.

“హమ్మయ్య! ఈ విద్యుత్ శాఖ వాళ్లకు విశ్వంతో ఏదో సంబంధం ఉన్నట్టుంది. నేను అంతరిక్షం గురించి ఆలోచించగానే చీకటి తెచ్చారు!”

అప్పుడే ఊరి మధ్యలో ఉన్న పాత బావి వైపు నుంచి నీలం రంగు కాంతి ఆకాశంలోకి మెరిసింది.

మొదట రాము దాన్ని ఏదో లైట్ అనుకున్నాడు.

కానీ ఆ కాంతి మూడుసార్లు ఒకే క్రమంలో మెరిసింది.

చిన్నది.

పెద్దది.

మళ్లీ చిన్నది.

రాము లేచి కూర్చున్నాడు.

“ఇది మామూలు లైట్ కాదు. ఎవడైనా బావిలో డిస్కో పెడుతున్నాడా?”

అని గొణుక్కుంటూ కిందికి దిగాడు.

అతనికి తెలియదు…

ఆ రాత్రి బావి దగ్గరకు వెళ్లిన తర్వాత తన జీవితం మాత్రమే కాదు, గోపాలపురం చరిత్ర కూడా మారబోతోందని.

2. బావిలో మాట్లాడిన గోళం

పాత బావి దగ్గరికి వెళ్లేసరికి గాలి చల్లబడింది.

బావి లోపల నుంచి నీలం కాంతి పైకి వస్తోంది. నీళ్లు కదలకపోయినా, వాటి అడుగున ఏదో తిరుగుతున్నట్టుగా కనిపించింది.

రాము ఫోన్ టార్చ్ ఆన్ చేసి లోపలికి చూశాడు.

“ఎవరైనా ఉన్నారా?”

సమాధానం లేదు.

“దెయ్యమైతే ముందే చెప్పండి. మా ఇంట్లో ఇప్పటికే అమ్మ దెయ్యంలా అరుస్తుంది. అదనంగా ఇంకోటి అవసరం లేదు.”

అప్పుడే బావిలోని నీరు మధ్యలోకి విడిపోయింది.

ఒక చిన్న లోహపు గోళం పైకి లేచి, బావి అంచు మీద గాల్లో నిలబడింది.

క్రికెట్ బాల్ పరిమాణంలో ఉంది. దాని మీద నీలి గీతలు వెలుగుతున్నాయి. చుట్టూ చిన్న చిన్న లోహపు పలకలు కదులుతున్నాయి.

రాము రెండు అడుగులు వెనక్కి వెళ్లాడు.

“అయ్యో! క్రికెట్ బాల్ కూడా అంతరిక్షం నుంచి వస్తుందా?”

గోళం నుంచి ఒక మృదువైన స్వరం వినిపించింది.

“మానవుడా… భయపడకు. నాకు నీ సహాయం కావాలి.”

రాము నోరు తెరిచి చూశాడు.

“బంతి మాట్లాడుతోంది! మా ఊరిలో బ్యాట్స్‌మన్ మాట్లాడడు, అంపైర్ మాట్లాడడు… ఇప్పుడు బంతి మాట్లాడుతోంది!”

“నా పేరు జీరో.”

“జీరోనా? నీకు పేరు పెట్టినవాడు గణితంలో ఫెయిల్ అయ్యాడా?”

“జీరో అంటే సున్నా కాదు. నా నాగరికతలో దాని అర్థం ‘ఆరంభం’.”

“అయితే బాగుంది. మా ఇంట్లో కూడా నా చదువు విషయంలో అదే పరిస్థితి. ఎప్పుడూ ఆరంభమే!”

జీరో కాసేపు మౌనంగా ఉంది.

“నువ్వు ఎప్పుడూ ఇలాగే మాట్లాడుతావా?”

“లేదు. పరీక్షల సమయంలో ఇంకాస్త ఎక్కువ మాట్లాడతాను. జవాబులు తెలియవు కాబట్టి.”

జీరో మీద నీలి గీతలు ఒక్కసారిగా మసకబారాయి.

“నా అంతరిక్ష నౌక దెబ్బతింది. భూమి వాతావరణంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు దాని శక్తి వ్యవస్థ పనిచేయడం ఆగిపోయింది. ఈ బావి కింద నుంచి వచ్చిన సంకేతం నా నౌకను ఇక్కడికి ఆకర్షించింది.”

“అంటే మా బావి నీకు గూగుల్ మ్యాప్స్‌లో కనిపించిందా?”

“మీ మ్యాప్స్ కంటే ఇది చాలా పురాతనమైన వ్యవస్థ.”

“అయితే మా ఊరి రోడ్లు కూడా దానికి చూపించు. మున్సిపాలిటీ వాళ్లు పదేళ్ల నుంచి వెతుకుతున్నారు!”

జీరో స్పందించలేదు.

దాని మీద నీలి గీతలు ఒక ప్రత్యేకమైన ఆకారంలో కలిశాయి.

“రామూ, ఈ గ్రామం కింద ఒక వస్తువు ఉంది. అది మీ నాగరికతకు చెందింది కాదు. అది వేల సంవత్సరాలుగా నిద్రలో ఉంది.”

రాము నవ్వడం ఆపేశాడు.

“మరి ఇప్పుడు?”

“ఇప్పుడు అది మేల్కొంటోంది.”

అప్పుడే బావి లోపల నుంచి ఒక లోతైన శబ్దం వినిపించింది.

ధమ్…

అది గుండె కొట్టుకున్న శబ్దంలా ఉంది.

రాము గొంతు ఎండిపోయింది.

“జీరో… బావి కింద ఎవరి గుండె కొట్టుకుంటోంది?”

“అది గుండె కాదు, రామూ.”

“మరి?”

“ఒక యంత్రం. కానీ దాని నిర్మాణం నాకు కూడా పూర్తిగా తెలియదు.”

3. ఎర్రని కళ్ల వేట

అదే సమయంలో గ్రామం చివరన ఉన్న పొలాల మధ్య రెండు ఎర్రని కాంతులు వెలిగాయి.

అవి నెమ్మదిగా రాము వైపు కదిలాయి.

కొన్ని క్షణాల్లో వాటి ఆకారం స్పష్టమైంది.

రెండు లోహపు డ్రోన్లు.

వాటి శరీరాల మీద నల్లటి పలకలు ఉన్నాయి. మధ్యలో ఎర్రని కన్నులాంటి లెన్సులు తిరుగుతున్నాయి.

ఒక డ్రోన్ గాలిలో నిలబడి శబ్దం చేసింది.

“జీవి గుర్తించబడింది. విశ్లేషణ ప్రారంభం.”

రాము జీరో వెనుక దాక్కున్నాడు.

“ఒరేయ్ జీరో! వీళ్లు నీ బంధువులా?”

“కాదు.”

“అయితే అప్పు వసూలు చేసేవాళ్లా?”

“వాళ్లు నన్ను వెంబడిస్తున్నారు.”

“అబ్బా! అంతరిక్షంలో కూడా అప్పుల బాధ ఉందన్నమాట!”

మొదటి డ్రోన్ రాము మీద కాంతిని ప్రసరించింది.

“మానవ శరీర విశ్లేషణ…”

రాము వెంటనే తన పొట్టను లోపలికి లాక్కున్నాడు.

“ఒక్క నిమిషం! ఫోటో తీసే ముందు చెప్పాలి కదా!”

డ్రోన్ అతని శరీరాన్ని స్కాన్ చేస్తూనే ఉంది.

“సాధారణ మానవుడు. అసాధారణ శక్తి గుర్తించబడలేదు.”

రాము ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.

“చూశావా జీరో? మా స్కూల్ టీచర్లు కూడా ఇదే అంటారు. కనీసం అంతరిక్షంలోనైనా నా ప్రతిభకు గుర్తింపు వచ్చింది!”

కానీ రెండో డ్రోన్ మాత్రం అక్కడి నుంచి కదల్లేదు.

అది రాము ముఖాన్ని స్కాన్ చేసింది.

తర్వాత అతని కళ్లను.

ఆపై అతని చేతిని.

ఒక్కసారిగా దాని ఎర్రని కాంతి నీలంగా మారింది.

“విరుద్ధమైన సమాచారం. మళ్లీ విశ్లేషణ ప్రారంభం.”

జీరో గోళం వేగంగా తిరగడం మొదలుపెట్టింది.

“రామూ! కదలకు!”

“ఎందుకు?”

“నీ శరీరంలో ఏదో మార్పు జరుగుతోంది.”

“నాలోనా? నిన్నటి నుంచి మా అమ్మ నన్ను కూరగాయలు తినమంటోంది. అదేమైనా మార్పా?”

“నేను సరదాగా మాట్లాడటం లేదు!”

జీరో గొంతులో మొదటిసారిగా భయం వినిపించింది.

రాము తన చేతిని చూసుకున్నాడు.

అతని కుడి అరచేతి మధ్యలో ఒక నీలి గీత మెరుస్తోంది.

అది క్రమంగా ఒక వలయంలా మారింది.

“జీరో… ఇది ఏంటి?”

జీరో సమాధానం చెప్పలేదు.

రెండో డ్రోన్ ఒక్కసారిగా వెనక్కి వెళ్లింది.

దాని నుంచి ఒక గంభీరమైన స్వరం వెలువడింది.

“ప్రాచీన సంకేతం ధృవీకరించబడింది. సంరక్షకుడు గుర్తించబడ్డాడు.”

రాము కళ్లను పెద్దవి చేశాడు.

“సంరక్షకుడా? నేను మా ఇంట్లో టీవీ రిమోట్ కూడా సరిగ్గా కాపాడలేను!”

జీరో అతని దగ్గరకు వచ్చింది.

“రామూ, వెంటనే ఇక్కడి నుంచి వెళ్లాలి. ఈ డ్రోన్లు నిన్ను సాధారణ మానవుడిగా గుర్తించలేదు.”

“మరి ఏం గుర్తించాయి?”

“వాళ్లు నీలో ఏదో ఉందని కాదు…”

జీరో మాట మధ్యలో ఆగిపోయింది.

బావి కింద నుంచి నీలి కాంతి ఒక్కసారిగా ఆకాశాన్ని తాకింది.

గ్రామంలోని అన్ని వీధి దీపాలు ఒకేసారి వెలిగిపోయాయి.

ఏళ్లుగా పనిచేయని పాత గడియారం కూడా మోగడం మొదలుపెట్టింది.

టంగ్…

రాము ఆశ్చర్యంగా చూశాడు.

“మా ఊరిలో కరెంట్ శాఖ వాళ్లు అద్భుతం చేశారు!”

“రామూ!” జీరో అరిచింది. “అది కరెంట్ కాదు. బావి కింద ఉన్న యంత్రం పనిచేయడం ప్రారంభించింది!”

4. బావి అడుగున మరో రాము

భూమి కంపించింది.

బావి అంచున చిన్న పగుళ్లు ఏర్పడ్డాయి. లోపలున్న నీరు నెమ్మదిగా అడుగుకు దిగిపోయింది.

నీటి అడుగున ఒక వృత్తాకార ద్వారం కనిపించింది.

దాని మీద వేలాది వింత గుర్తులు మెరుస్తున్నాయి.

జీరో రాము ముందు నిలబడింది.

“వాళ్లు ఈ యంత్రాన్ని స్వాధీనం చేసుకోవాలనుకుంటున్నారు. ఇది తెరుచుకుంటే, భూమిపై ఉన్న అనేక వ్యవస్థలు మారిపోవచ్చు.”

“మరి దాన్ని ఎలా ఆపాలి?”

“నాకు తెలియదు.”

“ఏమిటి?! నువ్వు అంతరిక్షం నుంచి వచ్చి, నిన్ను నువ్వే కాపాడుకోలేవు. ఇప్పుడు నన్ను కూడా ఇరికించావు!”

“నేను నిన్ను ఎంచుకోలేదు, రామూ. ఆ యంత్రమే నిన్ను గుర్తించింది.”

అప్పుడే రాము అరచేతిలోని నీలి గుర్తు ప్రకాశించింది.

బావి అడుగునున్న ద్వారం తెరుచుకుంది.

లోపల నుంచి ఒక భారీ నీలి కాంతి పైకి వచ్చింది.

డ్రోన్లు రెండూ గాల్లో స్థిరంగా నిలిచిపోయాయి.

వాటి నుంచి ఒకేసారి ఒకే స్వరం వినిపించింది.

“సంరక్షకుడికి స్వాగతం.”

రాము కాళ్లు వణికాయి.

“జీరో… ఆ స్వరం ఎవరిది?”

జీరో నిశ్శబ్దంగా ఉంది.

బావి లోపల నుంచి మళ్లీ స్వరం వినిపించింది.

ఈసారి అది రాము గొంతే.

“రామూ… చివరికి వచ్చావు.”

రాము వెనక్కి తిరిగాడు.

అక్కడ ఎవరూ లేరు.

“ఎవరు నువ్వు?”

బావి అడుగునున్న చీకటిలో ఒక ఆకారం కదిలింది.

అది నెమ్మదిగా వెలుగులోకి వచ్చింది.

అదే ముఖం.

అదే కళ్ళు.

అదే దుస్తులు.

అదే రాము.

కానీ ఆ రెండో రాము కళ్లలో నీలి కాంతి మండుతోంది.

రాము తనను తాను చూసుకున్నాడు.

“జీరో… ఇది కలే కదా?”

జీరో స్వరం వణికింది.

“కాదు, రామూ.”

“మరి ఇతను ఎవరు?”

జీరో నెమ్మదిగా చెప్పింది.

“నువ్వు పుట్టకముందే ఈ యంత్రంలో నమోదు చేయబడిన వ్యక్తి.”

రెండో రాము చిరునవ్వు నవ్వాడు.

“జీరో… నువ్వు అతనికి నిజం చెప్పలేదా?”

జీరో వెనక్కి జరిగింది.

రెండో రాము తన చెయ్యి పైకెత్తాడు.

బావి కిందున్న యంత్రం మొత్తం నీలంగా వెలిగింది.

“రామూ… నేను నీ భవిష్యత్తు కాదు.”

అతను కాసేపు ఆగి, నేరుగా రాము కళ్లలోకి చూశాడు.

“నేనే అసలు రామును.”

ఒక్క క్షణం నిశ్శబ్దం.

రాము నోరు తెరిచాడు.

“అయితే… నేను ఎవడిని రా?!”

అప్పుడే బావి ద్వారం వెనుక నుంచి భారీ లోహపు శబ్దం వినిపించింది.

జీరో అరిచింది.

“రామూ! పారిపో! వాళ్లు వచ్చేశారు!”

ఆకాశంలో నక్షత్రాల మధ్య ఒక భారీ నల్లని ఆకారం కనిపించింది.

అది నెమ్మదిగా గోపాలపురం మీదకు దిగుతోంది.

రెండో రాము చిరునవ్వు నవ్వాడు.

“ఆలస్యమైంది, జీరో.”

అతని కళ్ళు ఎర్రగా మారాయి.

“వాళ్లకు నిజమైన రాము దొరికేశాడు.”

ముగింపు — మొదటి భాగం.

రెండో భాగంలో ఏమి జరగవచ్చు?