పక్కింటి జెంటిల్మన్, ప్రతి తలుపు వెనుక ఒక రహస్యం… – 3
రాజ్ ❤️ స్వాతి — ఎపిసోడ్ 3
భయం నిండిన రాత్రి… రాజ్కు స్వాతి చేసిన విజ్ఞప్తి! ❤️
ఉదయం 6:15 — స్వాతి ఫ్లాట్
రాత్రంతా స్వాతికి సరిగ్గా నిద్ర పట్టలేదు.
కళ్లు మూసుకున్న ప్రతిసారీ 101వ ఫ్లాట్లో జరిగిన సంఘటనే గుర్తొస్తోంది. అపార్ట్మెంట్లో ఇలాంటి దారుణం జరుగుతుందని ఆమె ఎప్పుడూ ఊహించలేదు.
పక్కనే పడుకున్న తన కొడుకును చూసింది. వాడికి ఇంకా నిద్ర మత్తు పోలేదు.
స్వాతి నెమ్మదిగా లేచి బాల్కనీలోకి వెళ్లింది. బయట ఉదయం వెలుతురు కనిపిస్తోంది. కానీ ఆమె మనసులో మాత్రం భయం తొలగిపోలేదు.
“ఇప్పటివరకు నేను ఎప్పుడూ ఒంటరిగా ఉన్నానని అనుకోలేదు. కానీ నిన్న రాత్రి జరిగిన సంఘటన తర్వాత ఏదో తెలియని భయం వెంటాడుతోంది. నా కొడుకును ఎలా కాపాడుకోవాలి?” అని ఆలోచించింది.
వెంటనే తన తల్లికి ఫోన్ చేసింది.
స్వాతి: అమ్మా… నిద్ర లేచావా?
తల్లి: లేచాను స్వాతి. ఏంటి, ఇంత పొద్దున్నే ఫోన్ చేశావు? అంతా బాగానే ఉందా?
స్వాతి కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉంది.
తల్లి: ఏంటమ్మా? ఎందుకు అలా ఉన్నావు? ఏమైనా జరిగిందా?
స్వాతి: అమ్మా… మా అపార్ట్మెంట్లో నిన్న రాత్రి దొంగతనం జరిగింది. 101వ ఫ్లాట్లో మూర్తి గారిని ఎవరో చంపేశారు.
తల్లి: అయ్యో దేవుడా! ఏంటమ్మా నువ్వు చెప్పేది? నిజంగానే హత్య జరిగిందా?
స్వాతి: అవునమ్మా. పోలీసులు వచ్చారు. రాత్రంతా నిద్ర పట్టలేదు. నాకు చాలా భయంగా ఉంది.
తల్లి: నువ్వు ధైర్యంగా ఉండు తల్లీ. తలుపులు సరిగ్గా వేసుకో. నేను వీలైనంత త్వరగా నీ దగ్గరకు వస్తాను.
స్వాతి: అమ్మా, నువ్వు ఎప్పుడు వస్తావు?
తల్లి: రెండు మూడు రోజుల్లో బయలుదేరుతాను. అప్పటివరకు జాగ్రత్తగా ఉండు. అవసరమైతే పక్కింటి వాళ్ల సహాయం తీసుకో.
స్వాతి: సరే అమ్మా.
ఫోన్ పెట్టేసిన తర్వాత స్వాతి కొంతసేపు అలాగే కూర్చుంది.
తల్లి వస్తే తనకు కొంత ధైర్యం వస్తుందని అనిపించింది. కానీ ఆ రెండు మూడు రోజులు ఎలా గడపాలో అర్థం కాలేదు.
ఉదయం 8:30 — అపార్ట్మెంట్ కారిడార్
స్వాతి తన కొడుకును స్కూల్కు పంపించడానికి బయటకు వచ్చింది. తలుపుకు తాళం వేసి, దాన్ని రెండుసార్లు లాగి చూసుకుంది.
అప్పుడే పక్కింటి తలుపు తెరుచుకుంది.
రాజ్ బయటకు వచ్చాడు.
రాజ్: గుడ్ మార్నింగ్, స్వాతి గారు.
స్వాతి: గుడ్ మార్నింగ్, రాజ్ గారు.
ఆమె ముఖంలో కనిపిస్తున్న అలసటను గమనించిన రాజ్ అడిగాడు.
రాజ్: రాత్రి సరిగ్గా నిద్రపోలేదనుకుంటా?
స్వాతి: నిజం చెప్పాలంటే అస్సలు నిద్ర పట్టలేదు. కళ్ల ముందు ఆ సంఘటనే తిరుగుతోంది.
రాజ్: అర్థమవుతోంది. ఇలాంటి సంఘటన జరిగినప్పుడు ఎవరికైనా భయంగానే ఉంటుంది. మీరు ధైర్యంగా ఉండండి.
స్వాతి: మా అమ్మకు ఫోన్ చేశాను. రెండు మూడు రోజుల్లో వస్తానని చెప్పింది.
రాజ్: మంచిదే. అప్పటివరకు మీరు జాగ్రత్తగా ఉండండి. ఏదైనా అవసరమైతే సంకోచించకుండా చెప్పండి.
స్వాతి అతనివైపు చూసింది.
స్వాతి: థాంక్యూ రాజ్ గారు. మీరు పక్కనే ఉన్నారనే ధైర్యం ఉంది.
రాజ్ చిరునవ్వు నవ్వాడు.
రాజ్: మనం పక్కపక్కనే ఉంటున్నప్పుడు ఒకరికొకరు సహాయం చేసుకోవడం సహజమే కదా.
ఆ మాటలు విన్న స్వాతికి కొంత ఊరట కలిగింది.
ఉదయం 10:00 — పోలీసుల విచారణ
అపార్ట్మెంట్లో పోలీసులు ఇంకా విచారణ కొనసాగిస్తున్నారు. నివాసితులను ఒక్కొక్కరినీ పిలిచి ప్రశ్నిస్తున్నారు.
స్వాతి కూడా పోలీసులకు తెలిసిన విషయాలు చెప్పింది.
పోలీస్ అధికారి: నిన్న రాత్రి మీరు ఏదైనా అనుమానాస్పద శబ్దం విన్నారా?
స్వాతి: మొదట ఏదో చిన్న శబ్దం వినిపించింది సార్. కానీ దాన్ని పెద్దగా పట్టించుకోలేదు. ఆ తర్వాత ఎవరో గట్టిగా అరవడంతో బయటకు వచ్చాను.
పోలీస్ అధికారి: మీకు మూర్తి గారితో పరిచయం ఉందా?
స్వాతి: అవునండి. అపార్ట్మెంట్లో ఎదురైనప్పుడు మాట్లాడుకునేవాళ్లం. అంతకుమించి పరిచయం లేదు.
పోలీస్ అధికారి: సరే. ఏదైనా కొత్త విషయం గుర్తొస్తే మాకు చెప్పండి.
స్వాతి తల ఊపి అక్కడి నుంచి వచ్చింది.
కారిడార్లో రాజ్ కనిపించాడు. అతను కూడా పోలీసులకు తనకు తెలిసిన విషయాలు చెబుతున్నాడు.
విచారణ పూర్తయ్యాక ఇద్దరూ ఎదురుపడ్డారు.
స్వాతి: పోలీసులు చాలా ప్రశ్నలు అడిగారండి.
రాజ్: వాళ్ల పని వాళ్లు చేస్తున్నారు. నిజం బయటపడాలంటే విచారణ జరగాలి కదా.
స్వాతి: అవునండి. కానీ అసలు ఎవరు ఇలా చేశారో అర్థం కావడం లేదు.
రాజ్: పోలీసులు తెలుసుకుంటారులెండి. మీరు మాత్రం ఎక్కువగా ఆలోచించి ఆరోగ్యం పాడుచేసుకోకండి.
స్వాతి చిన్నగా నవ్వింది.
మధ్యాహ్నం 1:00 — స్వాతి ఇంట్లో
కొడుకు స్కూల్లో ఉండటంతో స్వాతి ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉంది.
టీవీ ఆన్ చేసి వార్తలు చూస్తోంది. అపార్ట్మెంట్లో జరిగిన హత్య గురించి ఇంకా స్పష్టమైన సమాచారం లేదు.
ఆమెకు భయం మళ్లీ మొదలైంది.
తలుపు దగ్గరికి వెళ్లి లాక్ చూసుకుంది. ఆ తర్వాత కిటికీలు మూసి ఉన్నాయో లేదో చూసింది.
“అమ్మ వచ్చేవరకు ఏదో ఒకటి చేయాలి. రాత్రిపూట బాబుతో ఒంటరిగా ఉండాలంటే భయంగా ఉంది. రాజ్ గారు ఉంటే కనీసం ధైర్యంగా ఉంటుంది.”
ఆలోచన వచ్చిన వెంటనే ఆమెకు కొంత సంకోచం కలిగింది.
“ఆయనను ఎలా అడగాలి? ఆయనకు తన పనులు ఉంటాయి. అయినా నా పరిస్థితి చెబితే అర్థం చేసుకుంటారేమో.”
చివరికి రాజ్తో మాట్లాడాలని నిర్ణయించుకుంది.
సాయంత్రం 6:45 — రాజ్ ఫ్లాట్ ముందు
స్వాతి తన కొడుకుకు హోంవర్క్ ఇచ్చి, పక్కింటి తలుపు దగ్గరకు వచ్చింది.
ఒక్కసారి తలుపు తట్టింది.
కొన్ని క్షణాల తర్వాత రాజ్ తలుపు తెరిచాడు.
రాజ్: అరే, స్వాతి గారు! రండి.
స్వాతి: లోపలికి రావచ్చా?
రాజ్: తప్పకుండా. రండి.
స్వాతి లోపలికి వెళ్లి సోఫాలో కూర్చుంది.
రాజ్ ఆమెకు మంచినీళ్లు ఇచ్చాడు.
రాజ్: చెప్పండి. ఏదైనా పని ఉందా?
స్వాతి కాసేపు ఆలోచించింది. ఎలా మొదలుపెట్టాలో అర్థం కాలేదు.
స్వాతి: రాజ్ గారు, మీకు ఒక విషయం చెప్పాలి.
రాజ్: చెప్పండి.
స్వాతి: నిన్న జరిగిన సంఘటన తర్వాత నాకు చాలా భయంగా ఉంది. ముఖ్యంగా రాత్రిపూట ఇంట్లో నేను, నా కొడుకు మాత్రమే ఉంటాం కదా… అందుకే కొంచెం ఆందోళనగా ఉంది.
రాజ్ శ్రద్ధగా విన్నాడు.
రాజ్: మీ పరిస్థితి అర్థమవుతోంది. మీ అమ్మ ఎప్పుడు వస్తానని చెప్పింది?
స్వాతి: మరో రెండు మూడు రోజులు పడుతుందట. అప్పటివరకు ఎలా ఉండాలో తెలియడం లేదు.
ఆమె కొద్దిసేపు ఆగి, ధైర్యం తెచ్చుకుని అడిగింది.
స్వాతి: రాజ్ గారు… మీకు ఇబ్బంది లేకపోతే ఒక చిన్న సహాయం అడగవచ్చా?
రాజ్: తప్పకుండా. చెప్పండి.
స్వాతి: మా అమ్మ వచ్చే వరకు… మీరు కొద్దిరోజులు మా ఫ్లాట్లో ఉండగలరా?
రాజ్ కాసేపు ఆమెవైపు చూశాడు.
స్వాతి వెంటనే తన మాటను వివరించింది.
స్వాతి: మీకు ఇబ్బంది పెట్టాలని కాదు. మీకు వేరే పనులు ఉంటే చెప్పండి. కానీ నిన్న జరిగిన దాని తర్వాత ఒంటరిగా ఉండాలంటే భయంగా ఉంది. మీరు ఉంటే నాకు, నా కొడుకుకి ధైర్యంగా ఉంటుంది. అమ్మ వచ్చిన వెంటనే మీరు మీ ఫ్లాట్కు వెళ్లిపోవచ్చు.
రాజ్ ప్రశాంతంగా సమాధానం చెప్పాడు.
రాజ్: స్వాతి గారు, మీరు ఇంత ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదు. ఇలాంటి సమయంలో ఒకరికొకరు సహాయం చేసుకోవాలి. మీకు ధైర్యంగా ఉంటుందంటే నేను కొన్ని రోజులు మీ ఇంట్లో ఉంటాను.
స్వాతి ముఖంలో మొదటిసారిగా నిజమైన ఉపశమనం కనిపించింది.
స్వాతి: నిజంగానా? చాలా థాంక్యూ రాజ్ గారు. మీరు ఒప్పుకుంటారని అనుకోలేదు.
రాజ్: అందులో ఇబ్బంది ఏముంది? మీ అమ్మ వచ్చేవరకు మీరు ప్రశాంతంగా ఉండండి. మీకు ఏదైనా అవసరమైతే చెప్పండి.
స్వాతి: సరే. రేపటి నుంచి మీకు ఇబ్బంది లేకపోతే మా ఇంట్లోనే ఉండండి.
రాజ్: అలాగే.
స్వాతి లేచి నిలబడింది.
స్వాతి: సరే, నేను వెళ్తాను. బాబు ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉన్నాడు.
రాజ్: సరేనండి. జాగ్రత్త.
ఆమె తన ఫ్లాట్లోకి వెళ్లిపోయింది.
రాత్రి 9:30 — స్వాతి ఫ్లాట్
స్వాతి తన కొడుకుకు భోజనం పెడుతూ రోజంతా జరిగిన విషయాలను గుర్తుచేసుకుంది.
ఇప్పుడు ఆమెకు కొంత ధైర్యంగా అనిపిస్తోంది. కనీసం తల్లి వచ్చేవరకు పక్కింటి రాజ్ తమతో ఉంటాడు.
ఆమె భర్తకు ఫోన్ చేసింది.
భర్త: ఏమైంది స్వాతి? ఈరోజు నీ గొంతులో ఏదో అలసట కనిపిస్తోంది.
స్వాతి: నిన్నటి సంఘటన తర్వాత కొంచెం భయంగా ఉంది. అందుకే మా అమ్మ వచ్చే వరకు రాజ్ గారిని కొన్ని రోజులు మన ఇంట్లో ఉండమని అడిగాను.
భర్త: రాజ్ అంటే మీ పక్కింట్లో ఉండే ఆయన కదా? నువ్వు ఇంతకుముందు చెప్పావు.
స్వాతి: అవును. చాలా మంచివారు. ఎప్పుడూ గౌరవంగా మాట్లాడతారు. ఆయన ఉండటానికి ఒప్పుకున్నారు.
భర్త: మంచిదే. నీకు ధైర్యంగా ఉంటే నాకు కూడా ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. జాగ్రత్తగా ఉండు.
స్వాతి: సరే అండి.
కాల్ ముగిసిన తర్వాత స్వాతి తన కొడుకును దగ్గరకు తీసుకుంది.
స్వాతి: నాన్నా, రేపటి నుంచి రాజ్ అంకుల్ కొన్ని రోజులు మనతో ఉంటారు.
కొడుకు: నిజమా మమ్మీ? అయితే ఆయనతో నేను ఆడుకోవచ్చా?
స్వాతి నవ్వింది.
స్వాతి: ఆయనకు పని లేనప్పుడు ఆడుకో. ఎక్కువగా అల్లరి చేయకూడదు.
కొడుకు: సరే మమ్మీ!
ఆ రాత్రి స్వాతి చాలా రోజుల తర్వాత కొంత ప్రశాంతంగా నిద్రపోయింది.
ఎపిసోడ్ ముగింపు ❤️
మరుసటి రోజు రాజ్ తనకు అవసరమైన కొన్ని వస్తువులతో స్వాతి ఫ్లాట్కు రాబోతున్నాడు.
స్వాతికి అతను ఒక మంచి పొరుగువాడు. కష్ట సమయంలో సహాయం చేయడానికి ముందుకొచ్చిన వ్యక్తి.
ఆమె మనసులో అతనిపై ఉన్న నమ్మకం మరింత పెరిగింది.
కానీ 101వ ఫ్లాట్లో జరిగిన హత్య వెనుక ఉన్న నిజం ఇంకా ఎవరికీ తెలియదు.
పోలీసుల విచారణ కొనసాగుతోంది.
ఇక స్వాతి ఇంట్లో రాజ్ ఉండబోతున్నాడు.
ఒకే ఇంట్లో గడవబోయే ఆ రోజులు వారి జీవితాల్లో ఎలాంటి మార్పులు తీసుకురాబోతున్నాయి?
కొనసాగుతుంది… ❤️
Swipe left/right or tap the sides to turn pages