పులి పంజా 🐯 – 2
భాగం – 2
మనసిచ్చిన ప్రియురాలిని కనులారా చూసుకుంటూనే నిద్రలోకి జారుకున్న రాము ఉలిక్కి పడి లేచాడు తండ్రి పిలుపుకి…
అప్పటికే వీరయ్య అల్లారం వల్ల ఆ ఇంటిలోని వాళ్లంతా లేచేసి ఉండటంతో మంచం పై పనుకున్న సీతాలు, “బావా మామ.”
గాబరాగా అప్పుడే లేచిన రాముని చూస్తూ అంటున్న తన మాటలకి విషయం బుర్ర కెక్కిన రాము వెంటనే ఆ చిన్ని గుడిసెలో ఉన్న ఒక తుపాకిని చేతుల్లోకి తీసుకొని సీతాలు పక్కనే ఉన్న ఒక చిట్టి పాప చెంపని చిన్నగా తట్టి,
“జాగ్రత్త రా నేను వచ్చేంత వరకు మీరు ఎవరు బయటికి రాకండి బాగా గుర్తు పెట్టుకో నేను వచ్చేంత వరకు ఎవరు బయటికి రాకండి మర్చిపోవద్దు. సరేనా.”
సీతాలు కళ్ళల్లోకే చూసి చెబుతూ పడుకున్న ఆ బుజ్జి పాపకి మేలుకొని ఉన్న తన బుజ్జికి నుదిటిన ముద్దులు పెట్టేసి తన యువత గ్యాంగ్ ను తీసుకొని అడవి వైపుగా తరలాడు రాము.
వెళుతున్న తన బావ వైపే కంగారు నిండిన కళ్ళతో చూస్తూ వాళ్ళ కుల దైవం అయిన కాళికా మాతకి, “ఎవరికి ఎటువంటి ఆపదలు కలుగకుండా చూసుకో తల్లి” అంటూ మనసారా వేడుకుంది సీతాలు.
“రేయ్ రాము ఏమైంది రా అయినా మామ వాళ్ళు ఇంత రాత్రి వేళ ఎందుకు వెళ్లారు అది మనకు చెప్పకుండా” అడవి వైపుగా పయనిస్తూనే కంగారుగా అడిగాడు సోము.
“నాకేం తెలుసు రా. ఇవాళ వెళ్ళను అని చెప్పాడు నాతోటి. కానీ నాతో ఒక్క మాట కూడా చెప్పకుండా ఎందుకు అలా వెళ్లిపోయాడో తెలియడం లేదు. ఎవరికి ఏం కాకుండా ఉంటే అదే చాలు ముందు మాటలు ఆపి మీరు పదండి.”
మాట్లాడుతూనే అందరినీ గద్దించి అప్పటికే బయటికి వచ్చిన వాళ్ల గూడెం పెద్దయ్యకి విషయాన్ని చెప్పి పరుగున అడవిలోకి వెళ్లిపోయారు పిల్ల మూక.
విషయం తెలుసుకున్న ఊరి ప్రజలు అంతా ఒక్క చోట గుమ్మి కూడి ఎవరి ఇంట్లో ఎవరెవరు లేరో పరీక్షించి మరి తేల్చుకున్నారు ఎవరెవరు అడవిలోకి వెళ్లారు అనేది.
వీరయ్య, సోమయ్య, రంగయ్య, సుబ్బుడు నలుగురు కనీసం ఆ ఊరి పెద్దకి కూడా ఒక్క మాట చెప్పకుండా వాళ్ల ఇష్టానుసారం గా అడవి లోపలికి వెళ్లిపోయారు అన్న కోపం వస్తున్నా,
వెళ్లిన వారెవరికి ఎటువంటి ఆపద కలుగకుండా చూసుకో తల్లి అంటూ ఊరి ప్రజలు అంతా బోరున ఏడుస్తూనే పూజలు చేసేసారు కాళికా మాతకి.
తమ భర్తలు ఆపదలో ఉన్నారు అని తెలుసుకున్న సుబ్బుడు, రంగయ్య, సోమయ్య భార్యల గుండెల్లో గుబులు వద్దనుకున్నా వచ్చేస్తుంది.
వాళ్ల భయాన్ని మిగతా వాళ్లంతా ఓదార్చే పనిలో ఉంటే, ఆ ఊరి రచ్చ బండ పై కూర్చుని అడవి లోపలికి వెళ్తున్న ఆ కుర్రాళ్ళ వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాడు ఆ ఊరి పెద్దయ్య.
లోపల ఉన్న సితాలు చలికి ముద్దుగా ముడుచుకొని తన మీదున్న ఆ చిట్టి దుప్పటిని తన బుజ్జి చేతులతో పిడికిట నిండా బంధించి బుజ్జిగా ముడుచుకుపోతున్న ఆ చిన్ని పాప పక్కన పడుకొని,
తన గుండెల మీదకి తీసుకొని చిన్నగా జో కొడుతూనే లో లోపల తన మామకి ఎలాంటి ఆపద కలుగకుండా చూసుకో తల్లి అంటూ తెగ ప్రార్థనలు చేసేసింది వాళ్ళ దేవతకి.
అడవికి దగ్గరైన కుర్రాళ్ళు అప్పటి వరకు వాళ్ళ ఊరి వెలుగు వల్ల ఎటు ఏది ఉందో తెలుసుకోగలిగిన వాళ్ళు సరిగ్గా ఆ అడవి దగ్గర పడగానే చిమ్మ చీకటి ఆహ్వానించి,
చేతిలో పట్టుకున్న టార్చి లైట్లని ఒక్క సారిగా అందరూ వెలిగించి ఒక దిక్కు కి ఇద్దరు చొప్పున బయలుదేరారు లోపలికి.
ఎవరి చేతుల్లో వారి వారి తుపాకులతో పాటు ఆ కొండ జాతి వాళ్లకు బాగా అలవాటు ఉన్న విషాన్ని పూసిన కత్తులు కూడా జతగా పెట్టుకొని మరీ నెమ్మదిగా ముందుకు నడిచారు.
ముందుకు వెళుతూనే, “ఎవరు అజాగ్రత్తగా ఉండకండి రా. నాలుగు దిక్కులా మీ కళ్ళు ఎప్పటికీ ఉంటూనే ఉండాలి. ఏ ఒక్క దిక్కు దగ్గర మీరు అప్రమత్తంగా ఉన్న ఆ తర్వాత జరిగేది మనం ఊహించుకోలేము. అందుకే జాగ్రత్తగా ఇద్దరూ జతగా కలిసే నడవండి ఎక్కడ విడిపోకండి.”
అందరికీ ఇన్స్ట్రక్షన్స్ ఇస్తూనే తన వెంట వస్తున్న తన ప్రాణ మిత్రుడు అయినా సోముని ముందుకు నడిపించాడు రాము.
జంటలు చొప్పున నాలుగు దిక్కుల వైపుగా వెళ్లిన నాలుగు జంటలు ప్రతి ఒక్క ప్రదేశాన్ని ఇంచ్ బై ఇంచ్ పరీక్షిస్తూనే పులి జాడలు కానీ దాని రాక కానీ ఎక్కడ కొద్దిగా కనిపించిన వెంటనే అప్రమత్తం అయిపోయి ఆ పక్కనే ఉండే పెద్ద పెద్ద చెట్ల వెనుక దాగుండిపోతున్నారు.
“రేయ్ రాము మామ ఇటు వైపే వచ్చి ఉంటాడంటావా” ఆ చుట్టు పక్కల ఉన్న ప్రదేశాన్నంతా వెతుకుతూనే అడిగాడు సోము.
“ముందు చూద్దాం రా రా. ఇంతకీ మామ ఇంట్లోనే ఉన్నాడా..?”
అడిగిన రాము మాటలకి అప్పటి వరకు తన నాన్న గురించి గుర్తుకు రాక ఒక్క క్షణం గుండె బెదురు మొదలవడం ఆలస్యం,
“తెలియదు రా అల్లారం వినగానే నేను భయంతో బయటికి వచ్చేసా. నాన్న ఇంట్లో ఉన్నాడో లేదో చూసుకోలేదు. కొంపదీసి నాన్న కూడా మామతో పాటు వచ్చాడు అంటావా.”
తన భయాన్ని చూసి ఇంకా తన భయం రెట్టింపు చేయలేక, “ముందు చూద్దాం రా చూస్తే తెలుస్తుంది కదా.”
తనలోని భయాన్ని బయట పెట్టక మెల్లిగా అంటున్న రాము మాటలకి, “భయం వేస్తుంది రాము నిజంగా నాన్నకి ఏం కాలేదు కదా.”
ఇంకా ఉంది…
నా కథ నచ్చితే చిన్న కామెంట్ చేయరా..
ఇట్లు
మీ కీర్తి💕
Swipe left/right or tap the sides to turn pages