విధి విడదీసిన స్నేహం 🥹 – 2
మరి ఏం చేసి ఉంటారు?
పుష్పని సంప్రదించరా లేదా ఇంతకీ?
వల్లీ – పుష్పల బంధం అర్ధాంతరంగా ముగిసేనా?
తెలుసుకుందామా మరి లేట్ ఎందుకు స్టోరీ లోకి వెళ్ళిపోదాం…..
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
రోడ్డు పక్కన…
చిరిగిన సంచులు…
రెండు అల్యూమినియం పాత్రలు…
కొన్ని బట్టలు…
అంతే వాళ్ల ఆస్తి.
వల్లీ తల్లి చిన్న పిల్లలను దగ్గరికి తీసుకొని ఏడుస్తోంది.
వల్లీ తండ్రి మాత్రం మౌనంగా నిలబడి ఉన్నాడు.
కుటుంబాన్ని ఎలా కాపాడాలో అర్థం కావడం లేదు.
“నాన్న… మనం మళ్లీ ఇక్కడికే వస్తామా?”
అని వల్లీ అడిగింది.
ఆయన కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.
కానీ సమాధానం మాత్రం రాలేదు.
ఎందుకంటే…
కొన్ని ప్రశ్నలకు పేదరికం దగ్గర సమాధానాలు ఉండవు.
💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫
అదే సమయంలో…
పుష్ప మరుసటి రోజు స్కూల్‌కి వచ్చింది.
బ్యాగ్ విసిరేసి…
ఎప్పటిలాగే వల్లీ గుడిసె వైపు పరుగెత్తింది.
కానీ…
అక్కడ గుడిసెలు లేవు.
మనుషులు లేరు.
పిల్లల అరుపులు లేవు.
పొయ్యి పొగ లేదు.
అక్కడ అంతా ఖాళీ.
మధ్యలో ఒక జేసీబీ మాత్రమే నిలబడి ఉంది.
పుష్పకి ఏమీ అర్థం కాలేదు.
“వల్లీ…”
అని పిలిచింది.
సమాధానం రాలేదు.
“అంజలి అమ్మా…” (వల్లీ వాళ్ల అమ్మ)
అని మళ్లీ పిలిచింది.
ఎవరూ లేరు.
అప్పుడే అక్కడ ఉన్న ఒక వ్యక్తి…
“నిన్న రాత్రే అందర్నీ పంపించేశారు అమ్మా…”
అన్నాడు.
ఆ మాట వినగానే…
పుష్ప గుండె ఒక్కసారిగా బరువెక్కింది.
“ఎక్కడికి వెళ్లారు?”
అని అడిగింది.
“తెలీదు…”
అన్నాడు.
అంతే.
అది చివరి సమాచారం.
💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔
ఆ రోజు…
పుష్ప మొదటిసారి తన స్నేహితురాలిని వెతికి దొరకక ఏడ్చింది.
ఇంటికి వెళ్లాక…
మాట్లాడలేదు.
అమ్మ పిలిచినా…
అన్నయ్య ఆటపట్టించినా…
నాన్న కథ చెప్పినా…
నవ్వలేదు.
✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨
రాత్రి…
పూణీత్ గమనించాడు.
“ఏమైంది పుష్పా?”
అని అడిగాడు.
పుష్ప నెమ్మదిగా అతని దగ్గరికి వచ్చింది.
“అన్నయ్య…”
“వల్లీ కనిపించడం లేదు…”
అంది.
పూణీత్ ఒక్క క్షణం ఆగిపోయాడు.
ఎందుకంటే…
అతనికి వల్లీ గురించి తెలుసు.
రోజూ పుష్ప చెప్పే కథల్లో…
అమ్మ తర్వాత…
అన్నయ్య తర్వాత…
ఎక్కువగా వినిపించే పేరు వల్లీదే.
“దొరుకుతుంది లే…”
అని ధైర్యం చెప్పాడు.
కానీ…
ఆ మాట అతనికే నమ్మకం కలిగించలేదు.
💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫
మరుసటి కొన్ని రోజులు అలాగే…
పుష్ప స్కూల్‌కి వెళ్లే ముందు…
వచ్చే తర్వాత…
వల్లీ కోసం వెతికింది.
ప్రతి గల్లీ చూసింది.
ప్రతి ఖాళీ స్థలం చూసింది.
కానీ…
వల్లీ కనిపించలేదు.
💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔
రోజులు…
నెలలు…
గడిచిపోయాయి.
చివరికి…
కాలమే వాళ్ల మధ్య గోడగా నిలిచిపోయింది.
కానీ…
విధి మాత్రం వాళ్లని మర్చిపోలేదు.
💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫💫
ఇదిలా ఉండగా…
వల్లీ కుటుంబం మరో ఊరికి వెళ్లింది.
అక్కడ…
ఒక చిన్న ఫ్యాక్టరీలో ఆమె తండ్రికి పని దొరికింది.
జీతం తక్కువే.
కానీ…
కడుపు నింపుకునేంత ఉంది.
వల్లీ మాత్రం…
ప్రతి రోజు ఒకే పని చేసేది.
పాత స్కూల్ బ్యాగ్ తెరిచి…
పుష్పతో దిగిన ఒక చిన్న ఫోటో చూసేది.
ఆ ఫోటో వెనక…
చిన్న అక్షరాలతో రాసి ఉంది.
“మనిద్దరం ఎప్పటికీ ఫ్రెండ్స్.”
ఆ అక్షరాలపై వేలితో తడుముతూ…
“పుష్పా…”
అని మెల్లగా పలికేది.
ఒకరోజు…
వల్లీ తల్లి అంజలి గమనించింది.
“ఇంకా ఆ అమ్మాయిని మర్చిపోలేదా?”
అని అడిగింది.
వల్లీ నవ్వింది.
“మర్చిపోవడానికి తను ఏం తప్పు చేసింది అమ్మ?”
అంది.
ఆ సమాధానం విని…
అంజలి కళ్లలో నీళ్లు మెరిశాయి.
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
అక్కడ…
పుష్ప వల్లీని గుర్తు చేసుకుంటోంది.
ఇక్కడ…
వల్లీ పుష్పని గుర్తు చేసుకుంటోంది.
కానీ…
వాళ్లిద్దరికీ తెలియదు.
విధి ఇప్పటికే వాళ్ల కోసం ఇంకో కథ రాస్తోందని.
💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔💔
సంవత్సరాలు గడుస్తాయి…
పుష్ప జీవితంలో ఒక పెద్ద మలుపు వస్తుంది.
వల్లీ జీవితంలో ఒక చీకటి అధ్యాయం మొదలవుతుంది.
ఆ చీకటి…
ఒక పెళ్లి రూపంలో ఆమె జీవితంలోకి అడుగుపెడుతుంది.
ఆ పెళ్లే…
ఆమె జీవితాన్ని నరకంగా మార్చబోతోంది.
కాలం ఎవరి కోసం ఆగదు.
పుష్ప, వల్లీ విడిపోయి అప్పటికే నాలుగేళ్లు దాటిపోయింది.
పుష్ప ఇప్పుడు హైస్కూల్‌లోకి అడుగుపెట్టింది.
ఆమె ఎప్పటిలాగే చదువులో, ఆటల్లో ముందే ఉంటుంది.
డిస్ట్రిక్ట్ స్థాయి పోటీల్లో కూడా పేరు తెచ్చుకుంటోంది.
కానీ…
వల్లీ అనే జ్ఞాపకం మాత్రం ఆమె మనసులో ఎక్కడో ఒక మూలలో ఇంకా అలాగే ఉంది.
కొన్నిసార్లు స్కూల్‌కి వెళ్తూ పాత గుడిసెల స్థలం వైపు చూస్తుంది.
ఇప్పుడు అక్కడ అందమైన పార్క్ ఉంది.
పిల్లలు ఆడుకుంటున్నారు.
కానీ పుష్పకి మాత్రం అక్కడ వల్లీ నవ్వు మాత్రమే కనిపిస్తుంది.
కంటిన్యూస్…..
నెక్స్ట్ ప్రోమో :-
వల్లీ జీవితంలోకి ఒక పెళ్లి సంబంధం రాబోతోంది…
అందరూ అది ఆమె అదృష్టం అనుకుంటారు…
కానీ విధి మాత్రం మరో ఆట ఆడుతోంది…
ఒక చిన్న నిర్ణయం ఆమె జీవితాన్ని చీకటిలోకి నెట్టబోతోంది…
ఆ పెళ్లి వల్లీకి కొత్త జీవితం ఇస్తుందా?
లేక జీవితాంతం మర్చిపోలేని నరకాన్ని చూపిస్తుందా?
ఎలా అనిపించింది ఎపిసోడ్?? కామెంట్స్ లో తెలుపండి.
మీ కామెంట్స్ కాయిన్స్ అందిస్తారని ఆశిస్తూ……
ఇంకోసారి ఇంకో ఎపిసోడ్ తో మీ ముందుకు వస్తాను అప్పటి వరకు ఉంటాను…
ప్లీజ్ ఇగ్నోర్ మిస్టేక్స్.
Swipe left/right or tap the sides to turn pages