స్నేహం కోసం...!! 6 min read

స్నేహం కోసం…!! – 3

పూజ రావడంతో ఆరు తన బ్యాగ్ సర్దుకుంటూ…

“బాయ్ పూజా… నేను ఇంటికి వెళ్తున్నాను. అమ్మ కాల్ చేసి వెంటనే రమ్మంది. ఎందుకో కూడా సరిగ్గా చెప్పలేదు. అందుకే ఇంక లేట్ చేయకుండా బయలుదేరుతున్నాను…” అని చెప్పింది.

“అప్పుడేనా? సరే ఆరు… జాగ్రత్తగా వెళ్ళు.” అని పూజ చెప్పడంతో, ఆరు తన బ్యాగ్ తీసుకుని పూజ దగ్గర విడ్కోలు తీసుకుంది.

ఇద్దరూ రూమ్ నుంచి బయటకు వచ్చి కిందకు వెళ్ళడానికి మెట్ల వైపు నడిచారు. వాళ్ళు ఉంటున్న రూమ్ పై అంతస్తులో ఉండడంతో, కిందకు వెళ్ళాలంటే మెట్లు దిగాల్సిందే.

ఆరు ఒక్కో మెట్టు దిగుతుంటే, పూజ ఆమె పక్కనే నడుస్తూ…

“ఓకే ఆరు… మళ్ళీ ఎప్పుడు వస్తావు?” అని అడిగింది.

ఆ ప్రశ్నకు ఆరు కాసేపు మౌనంగా ఉండిపోయింది. తనకు కూడా ఎప్పుడు తిరిగి వస్తుందో తెలియని పరిస్థితి. అమ్మ ఎందుకు అంత సడన్ గా ఇంటికి రమ్మందో కూడా అర్థం కావడం లేదు.

“ఏమో పూజా… అమ్మ అంత సడన్ గా ఎందుకు రమ్మందో నాకు కూడా అర్థం కావడం లేదు. ఎప్పుడు తిరిగి వస్తానో కూడా క్లారిటీ లేదు…” అని కాస్త డల్ గా చెప్పింది.

ఆరు ముఖంలో కనిపిస్తున్న దిగులును గమనించిన పూజ…

“ఏంటే నువ్వు! ఎవరైనా ఇంటికి వెళ్తున్నారంటే హ్యాపీగా ఫీల్ అవుతారు. కానీ నువ్వేంటి ఇలా డల్ అయిపోతున్నావ్? ఇంటికి వెళ్తున్నావనే ఆనందం కంటే ఇక్కడి నుంచి వెళ్తున్నాననే బాధే ఎక్కువగా ఉన్నట్టుంది నీకు!” అని నవ్వుతూ అంది.

పూజ మాటలకు ఆరు చిన్నగా నవ్వింది.

“అలా ఏం లేదు పూజా… నాకు ఇంటికి వెళ్ళాలని ఉంది. కానీ సడన్ గా ఇలా పిలవడంతో ఇక్కడ నిన్ను వదిలి వెళ్ళాలంటేనే కాస్త బాధగా ఉంది. పైగా ఇక్కడ నేను చేయాల్సిన పనులు కూడా ఉన్నాయి కదా!” అంటూ తన మనసులో ఉన్న మాటను బయటపెట్టింది.

ఆరు ఒక డాక్టర్ కావడంతో, అక్కడ తన దగ్గర ట్రీట్మెంట్ తీసుకుంటున్న పేషెంట్స్ గుర్తుకొచ్చారు. వాళ్ళ ఆరోగ్యం ఎలా ఉందో, తాను లేకపోతే వాళ్ళను ఎవరు చూస్తారో అన్న ఆలోచన ఆమె మనసులో మెదిలింది.

అది గమనించిన పూజ…

“అయ్యో పిచ్చిదానా! నువ్వు లేకపోతే అక్కడ పేషెంట్స్ ని వేరే డాక్టర్స్ చెక్ చేస్తారు. నువ్వు ఒక్కదానివే డాక్టర్ కాదు కదా! అయినా నువ్వు కొన్ని రోజులు లేకపోతే ఏం కాదు. కానీ ఇక్కడ నిన్ను మిస్ అయ్యేవాళ్ళు ఉన్నారు కదా!” అంటూ చివరి మాటను కాస్త సాగదీసింది.

“అబ్బా! మళ్ళీ మొదలుపెట్టావా?” అంటూ ఆరు పూజ వైపు చూసి నవ్వింది.

“నేనేం మొదలుపెట్టాను? నిజమే చెప్తున్నాను. నువ్వు వెళ్ళిపోతే నాకు బోర్ కొడుతుంది. ఇక్కడ నీతో మాట్లాడటానికి, నన్ను విసిగించడానికి ఇంకెవరున్నారు చెప్పు!” అని పూజ అనడంతో ఆరు నవ్వకుండా ఉండలేకపోయింది.

“సరే మేడమ్… నేను వెళ్ళొస్తాను. నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు. నేను ఫోన్ లో కాంటాక్ట్ లో ఉంటాను. ఏదైనా అవసరం ఉంటే కాల్ చెయ్.” అని చెప్పింది ఆరు.

అప్పటికే ఆరు బుక్ చేసుకున్న క్యాబ్ కిందకు వచ్చి ఆగింది. డ్రైవర్ కారులో నుంచి దిగి ఆమె లగేజ్ తీసుకోవడానికి ముందుకు వచ్చాడు.

పూజ కూడా ఆరు బ్యాగ్ తీసుకుని కారు దగ్గర వరకు వచ్చింది.

“సరే ఆరు… రీచ్ అయ్యాక నాకు కాల్ చెయ్. నువ్వు ఇంటికి వెళ్ళాక మాట్లాడుకుందాం.” అని చెప్పింది.

“ఓకే పూజా… తప్పకుండా చేస్తాను. మిస్ యూ!” అంటూ ఆరును హత్తుకుంది పూజ.

“మిస్ యూ టూ!” అని చెప్పి ఆరు ఆమెను విడిచిపెట్టి కారులో కూర్చుంది.

డ్రైవర్ కారు స్టార్ట్ చేయడానికి ముందు…

“మేడమ్, ఓటీపీ చెప్పండి.” అని అడిగాడు.

ఆరు తన స్లింగ్ బ్యాగ్ లో నుంచి ఫోన్ బయటకు తీసి ఓటీపీ చూసి…

“భయ్యా… ఫైవ్, ఎయిట్, టూ, వన్…” అంటూ నంబర్ చెప్పింది.

“ఓకే మేడమ్!” అని డ్రైవర్ ఓటీపీని కన్ఫర్మ్ చేసుకుని కారును ముందుకు పోనిచ్చాడు.

కారు కదలడంతో పూజ రోడ్డుపక్కన నిలబడి ఆరుకు చేతిని ఊపుతూ వీడ్కోలు చెప్పింది. ఆరు కూడా కారు అద్దంలో నుంచి పూజ వైపు చూస్తూ చేతిని ఊపింది.

కొంతదూరం వెళ్ళాక పూజ కనిపించకుండా పోవడంతో ఆరు తన సీటులో వెనక్కి వాలి కళ్ళు మూసుకుంది.

అప్పటికే తన మనసులో ఎన్నో ఆలోచనలు మొదలయ్యాయి.

అమ్మ ఇంత సడన్ గా ఎందుకు రమ్మంది? ఇంట్లో ఏమైనా సమస్య వచ్చిందా? లేక తనతో ఏదైనా ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలనుకుంటుందా?

ఎన్ని విధాలుగా ఆలోచించినా ఆరుకు మాత్రం సమాధానం దొరకలేదు.

ఒకవైపు ఇంటికి వెళ్తున్నాననే ఆనందం ఉన్నా, మరోవైపు తన జీవితంలో ఏదో జరగబోతుందనే తెలియని భావన ఆమె మనసును కలవరపెడుతోంది.

ఇంతలో కారు ట్రాఫిక్ లో చిక్కుకోవడంతో ఆరు కళ్ళు తెరిచి బయటకు చూసింది.

ఢిల్లీలో ట్రాఫిక్ గురించి ప్రత్యేకంగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. రోడ్లన్నీ వాహనాలతో నిండిపోయాయి. ఎక్కడ చూసినా కార్లు, బస్సులు, బైకులు ఒకదాని వెనుక ఒకటి నిలిచిపోయి ఉన్నాయి.

డ్రైవర్ వీలైనంత త్వరగా ఎయిర్ పోర్ట్ కి చేరుకోవాలని ప్రయత్నిస్తున్నాడు. కానీ ట్రాఫిక్ కారణంగా కారు ముందుకు కదలడమే కష్టంగా మారింది.

“భయ్యా… ఇంకా ఎంత టైమ్ పడుతుంది?” అని ఆందోళనగా అడిగింది ఆరు.

“మేడమ్, ట్రాఫిక్ చాలా ఎక్కువగా ఉంది. వీలైనంత త్వరగా తీసుకెళ్తాను. మీరు కంగారు పడకండి.” అని డ్రైవర్ సమాధానం ఇచ్చాడు.

ఆరు వెంటనే తన ఫోన్ లో ఫ్లైట్ టైమ్ చెక్ చేసుకుంది. అప్పటికే సమయం దగ్గరపడుతుండటంతో కాస్త టెన్షన్ పడింది.

‘ఇప్పుడే బయలుదేరినా ట్రాఫిక్ వల్ల లేట్ అయ్యేలా ఉంది. అసలు ఫ్లైట్ మిస్ అయితే మళ్ళీ కొత్త టికెట్ తీసుకోవాలి…’ అని మనసులో అనుకుంటూ బయటకు చూడసాగింది.

ఎట్టకేలకు ట్రాఫిక్ నుంచి బయటపడిన కారు వేగంగా ఎయిర్ పోర్ట్ వైపు దూసుకెళ్లింది.

కొద్దిసేపటికి ఎయిర్ పోర్ట్ దగ్గరకు చేరుకోవడంతో ఆరు ఊపిరి పీల్చుకుంది.

“సారీ మేడమ్… ట్రాఫిక్ వల్ల చాలా లేట్ అయిపోయింది. మీ ఫ్లైట్ టైమ్ దగ్గరపడినట్టుంది. త్వరగా వెళ్ళండి.” అని డ్రైవర్ చెప్పాడు.

“పర్లేదు భయ్యా… థాంక్యూ!” అని చిరునవ్వుతో సమాధానం ఇచ్చింది ఆరు.

డ్రైవర్ లగేజ్ బయటకు తీయడంతో ఆరు తన బ్యాగ్ తీసుకుని, లగేజ్ హ్యాండిల్ పట్టుకుని ఎయిర్ పోర్ట్ లోకి అడుగుపెట్టింది.

చుట్టూ ప్రయాణికుల హడావిడి కనిపిస్తోంది. కొందరు తమ కుటుంబ సభ్యులకు వీడ్కోలు చెప్తుంటే, మరికొందరు తమ ఫ్లైట్స్ కోసం వేగంగా నడుస్తున్నారు.

ఆరు కూడా ఆలస్యం చేయకుండా చెక్-ఇన్ కౌంటర్ వైపు వెళ్ళింది.

అక్కడ తన టికెట్, ఐడీ చూపించి చెక్-ఇన్ పూర్తి చేసుకుంది. ఆ తర్వాత సెక్యూరిటీ చెక్ పూర్తి చేసుకుని బోర్డింగ్ గేట్ వైపు నడిచింది.

ఇంకా కొంత సమయం ఉండటంతో అక్కడున్న సీటులో కూర్చుని తన ఫోన్ బయటకు తీసింది.

పూజకు కాల్ చేయాలనుకుంది. కానీ అప్పటికే తనకు ఇంటికి చేరుకోవడానికి ఇంకా సమయం పడుతుందని గుర్తొచ్చి, ఫ్లైట్ ఎక్కిన తర్వాత మాట్లాడాలని అనుకుంది.

ఫోన్ స్క్రీన్ చూస్తూ కాసేపు ఆలోచనల్లో మునిగిపోయింది.

తన జీవితంలో రోజూ ఎన్నో విషయాలు జరుగుతున్నా, ఈరోజు మాత్రం ఏదో తెలియని మార్పు రాబోతున్నట్టు అనిపిస్తోంది.

అదే సమయంలో…

యష్ దగ్గర…

ఆరుతో మాట్లాడిన తర్వాత యష్ తన ఫోన్ పక్కన పెట్టి, తన లగేజ్ ప్యాక్ చేసుకోవడంలో నిమగ్నమయ్యాడు.

గదిలో ఉన్న వస్తువులన్నీ సర్దుకుంటూ, అవసరమైన బట్టలు బ్యాగ్ లో పెట్టుకున్నాడు. కొన్ని ముఖ్యమైన డాక్యుమెంట్స్, ల్యాప్ టాప్ ఛార్జర్, ఇతర వస్తువులను కూడా ఒకసారి చెక్ చేసుకున్నాడు.

అంతా సర్దుకున్న తర్వాత బ్యాగ్ జిప్ వేసి, గది మొత్తం ఒకసారి చూసుకున్నాడు.

అక్కడి నుంచి బయలుదేరడానికి సిద్ధమవుతూ తన ఫోన్ తీసుకుని టైమ్ చూసుకున్నాడు.

‘ఇంకా లేట్ చేయకూడదు…’ అని అనుకుని బ్యాగ్ తీసుకుని బయటకు వచ్చాడు.

కంపెనీ ఇచ్చిన కారు అప్పటికే కింద సిద్ధంగా ఉంది. యష్ తన లగేజ్ ను కారులో పెట్టి డ్రైవర్ సీటులో కూర్చుని ఎయిర్ పోర్ట్ వైపు బయలుదేరాడు.

కారు ప్రయాణిస్తున్నంతసేపు యష్ తన ఫోన్ లో కొన్ని మెయిల్స్ చెక్ చేసుకుంటూ, కంపెనీకి సంబంధించిన విషయాలను చూసుకున్నాడు.

అయితే మధ్యమధ్యలో అతని ఆలోచనలు మాత్రం మరోవైపు వెళ్తున్నాయి.

కొద్దిసేపటి క్రితం ఆరుతో మాట్లాడిన మాటలు గుర్తొచ్చాయి.

ఆమె కూడా ఈరోజే ఇంటికి బయలుదేరుతోందని చెప్పింది. కానీ ఆమెకు తన ప్రయాణం గురించి పూర్తిగా తెలుసా? తాను కూడా అదే రోజు బయలుదేరుతున్నానని ఆమెకు చెప్పాలా?

ఒక్క క్షణం ఆలోచించి, ఆ విషయాన్ని తర్వాత చూద్దామనుకున్నాడు.

ఇంతలో కారు ఎయిర్ పోర్ట్ దగ్గరకు చేరుకుంది.

యష్ కారు దిగి తన లగేజ్ తీసుకుని లోపలికి వెళ్ళాడు. అక్కడ చెక్-ఇన్ ప్రక్రియ పూర్తి చేసుకుని, సెక్యూరిటీ చెక్ తర్వాత తన బోర్డింగ్ గేట్ వైపు నడిచాడు.

అప్పటికే అతని ఫ్లైట్ బయలుదేరడానికి ఇంకా కొంత సమయం మాత్రమే ఉంది.