ಅಪರಾಧದ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಾ ಆರ್ಯನ್ 🫶 – 2

ಸಂಚಿಕೆ – ೨

ಕಾರು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನೈಸ್ ರೋಡ್ ಟೋಲ್ ದಾಟುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಂಜೆ ಆರು ಗಂಟೆ ಕಳೆದಿತ್ತು. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಮೋಡಗಳು ಆವರಿಸಿ ಮಳೆಯಾಗುವ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಇತ್ತು. ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯ ಆ ರೆಸಾರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿದ್ದ ಸುಖದ ಗುಂಗು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮಾಸಿಹೋಗಿ, ಇಬ್ಬರಲ್ಲೂ ಕರ್ತವ್ಯದ ಗಂಭೀರತೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು.

ನೈಸ್ ರೋಡ್ ಜಂಕ್ಷನ್‌ನಿಂದ ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದಾಗ, ಪಾಳುಬಿದ್ದಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಸಿಮೆಂಟ್ ಗೋದಾಮಿನ ಗೇಟ್ ಎದುರು ಪೊಲೀಸ್ ವಾಹನಗಳ ನೀಲಿ-ಕೆಂಪು ಲೈಟ್‌ಗಳು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಮಿಂಚುತ್ತಿದ್ದವು. ಸುತ್ತಲೂ ಸ್ಥಳೀಯ ಪೊಲೀಸರು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ‘CRIME SCENE – DO NOT CROSS’ ಬ್ಯಾರಿಕೇಡ್ ಟೇಪ್ ಕಟ್ಟಿ ಜನರನ್ನು ದೂರ ಇಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಆರ್ಯನ್ ಕಾರನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ. ಇಳಿಯುವ ಮುನ್ನ ಅವನು ಅಕ್ಷರಾಳತ್ತ ನೋಡಿ,

“ಅಕ್ಷು, ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿದ ಮೇಲೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಕೇವಲ ಆಫೀಸರ್ಸ್ ಅಷ್ಟೇ. ನೀನು ಫೋರೆನ್ಸಿಕ್ ಟೀಮ್ ಜೊತೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗು, ನಾನು ಕಬೀರ್ ಸರ್ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡ್ತೀನಿ. ಇನ್ವೆಸ್ಟಿಗೇಷನ್ ಮುಗಿಯೋವರೆಗೂ ನಮ್ಮ ಮಧ್ಯೆ ಯಾವ ಪರ್ಸನಲ್ ವಿಷಯನೂ ಬೇಡ,” ಎಂದ ಆರ್ಯನ್.

“ಗೊತ್ತು ಆರ್ಯನ್. ಪ್ರೊಫೆಷನಲಿಸಂ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಕೆಲಸ ನೋಡು,” ಎಂದು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ನಗುತ್ತಲೇ ಡೋರ್ ತೆರೆದು ಇಳಿದಳು.

ಕಾರಿನ ಹಿಂಬದಿಯ ಡಿಕ್ಕಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಫೋರೆನ್ಸಿಕ್ ಕಿಟ್ ಬ್ಯಾಗ್ ಹೆಗಲಿಗೆ ಏರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಅವಳ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿ ಡಾ. ಸಾನ್ವಿ ಹಾಗೂ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಿಬ್ಬಂದಿ ವ್ಯಾನ್‌ನಿಂದ ಉಪಕರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಳಿದು ಅವಳ ಬಳಿ ಬಂದರು.

“ಮೇಡಂ, ಲೋಕಲ್ ಪೊಲೀಸರು ಸ್ಪಾಟ್‌ಗೆ ಯಾರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಬಾಡಿ ಇನ್ನೂ ಹಾಗೇ ಇದೆ. ಆದರೆ ಒಳಗಡೆ ಬೆಳಕು ಕಮ್ಮಿ ಇದೆ,” ಎಂದಳು ಸಾನ್ವಿ.

“ಓಕೆ, ಪೋರ್ಟಬಲ್ ಲೈಟ್ಸ್ ರೆಡಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಯಾರೂ ಏನನ್ನೂ ಮುಟ್ಟಬಾರದು. ಬಾಡಿ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗೋ ಮುನ್ನ ಫೋಟೋಗ್ರಫಿ ಮತ್ತು ವಿಡಿಯೋಗ್ರಫಿ ಕಂಪ್ಲೀಟ್ ಆಗಿರಬೇಕು,” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ ಅಕ್ಷರಾ ರಬ್ಬರ್ ಗ್ಲೌಸ್, ಮಾಸ್ಕ್ ಮತ್ತು ಶೂ ಕವರ್ ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಗೋದಾಮಿನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದಳು.

ಇತ್ತ ಆರ್ಯನ್ ಕಾಂಪೌಂಡ್ ಒಳಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸಬ್-ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್ ರುದ್ರ ಅವನ ಬಳಿ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದು ಸಲ್ಯೂಟ್ ಹೊಡೆದ.

“ಸರ್, ಡಿಎಸ್‌ಪಿ ಕಬೀರ್ ಸರ್ ಒಳಗೆ ಇದ್ದಾರೆ. ಸಿಚುಯೇಷನ್ ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿದೆ ಸರ್,” ಎಂದ ರುದ್ರ.

“ಯಾರು ಮೊದಲು ನೋಡಿದ್ದು ರುದ್ರ?” ಆರ್ಯನ್ ಕೇಳಿದ.

“ಇಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಜಮೀನು ಇರೋ ಒಬ್ಬ ರೈತ. ಸಂಜೆ ದನ ಮೇಯಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ಗೋದಾಮಿನ ಒಳಗಡೆಯಿಂದ ದುರ್ನಾತ ಬರ್ತಿತ್ತು ಅಂತ ಇಣುಕಿ ನೋಡಿದ್ದಾನೆ. ಹೆಣ್ಣುಮಗುವಿನ ಬಾಡಿ ನೋಡಿ ತಕ್ಷಣ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ರೂಮ್‌ಗೆ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ,” ರುದ್ರ ವಿವರಣೆ ನೀಡಿದ.

ಆರ್ಯನ್ ಒಳಾಂಗಣಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ. ಕಾಂಕ್ರೀಟ್ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಪಾಚಿ ಕಟ್ಟಿತ್ತು. ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಸಾವಿನ ವಾಸನೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ಒಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಡಿಎಸ್‌ಪಿ ಕಬೀರ್ ನಿಂತಿದ್ದರು.

“ಜೈ ಹಿಂದ್ ಸರ್,” ಆರ್ಯನ್ ಅವರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ನಿಂತ.

“ಬಂದ್ಯಾ ಆರ್ಯನ್… ನಿನ್ನ ರಜೆ ಹಾಳು ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಬೇಜಾರು ಮಾಡ್ಕೋಬೇಡ. ಆದರೆ ಈ ಕೇಸ್ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ನೆನಪಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ನೋಡು,” ಎಂದು ಕಬೀರ್ ಟಾರ್ಚ್ ಬೆಳಕನ್ನು ನೆಲದ ಕಡೆಗೆ ಹಾಯಿಸಿದರು.

ಹಳೆಯ ತುಕ್ಕುಹಿಡಿದ ಯಂತ್ರಗಳ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ, ಕೊಳಕು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಆ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಿನ ದೇಹ ಬಿದ್ದಿತ್ತು. ಸುಮಾರು ಏಳು ಅಥವಾ ಎಂಟು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸು. ಮೈಮೇಲೆ ಬಟ್ಟೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಒಂದು ಹರಿದ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಶೀಟ್ ಹೊದಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ಅಕ್ಷರಾ ಮತ್ತು ಸಾನ್ವಿ ಬೆಳಕಿನ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಸುತ್ತಲಿನ ಜಾಗವನ್ನು ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಾಗದಂತೆ ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ದಾಖಲಿಸಿಕೊಂಡ ನಂತರವೇ ಬಾಡಿಯ ಹತ್ತಿರ ಮಂಡಿಯೂರಿ ಕುಳಿತರು. ಅಕ್ಷರಾ ಮಗುವಿನ ಎದೆಯಿಂದ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಕೆಳಭಾಗದವರೆಗೂ ಇದ್ದ ಆಳವಾದ ಗಾಯವನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಗಮನಿಸಿದಳು.

ಆರ್ಯನ್ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ನಿಂತು, “ಅಕ್ಷರಾ, ಏನಾದರೂ ಕ್ಲೂ ಸಿಕ್ತಾ?” ಕೇಳಿದ.

“ಹೊಟ್ಟೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಉದ್ದವಾದ ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯಂತಹ ಛೇದನದ ಗುರುತು ಇದೆ ಆರ್ಯನ್ ಸರ್,” ಅಕ್ಷರಾ ಗಾಯದ ಅಂಚುಗಳನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು. 

“ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಲಿಗೆ ಹಾಕಲಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಒಳಗಿನ ಅಂಗಾಂಗಗಳಿಗೆ ಏನಾಗಿದೆ ಅನ್ನೋದನ್ನು ಹೊರಗಿನಿಂದ ಈಗಲೇ ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಪೋಸ್ಟ್‌ಮಾರ್ಟಮ್ ಆದಮೇಲಷ್ಟೇ ಅದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಹೊಲಿಗೆ ಹಾಕಿರೋ ರೀತಿ ನೋಡಿದರೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ತರಬೇತಿ ಇರೋ ಯಾರೋ ಕೈಯಾಡಿಸಿರಬಹುದು ಅನ್ನೋ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಅನುಮಾನ ಮೂಡುತ್ತೆ.”

“ಡೆತ್ ಟೈಮ್ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರೂ ಅಂದಾಜು ಸಿಗುತ್ತಾ?” ಆರ್ಯನ್ ಕೇಳಿದ.

“ದೇಹದ ಕೊಳೆಯುವಿಕೆಯ ಪ್ರಮಾಣ ಮತ್ತು ವಾತಾವರಣದ ತೇವಾಂಶ ನೋಡಿದರೆ ಸಾವಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಸಮಯವಾಗಿದೆ ಅನ್ನೋದನ್ನು ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಿಖರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ದೇಹವನ್ನು ಈ ಹಿಂದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದರೇ ಅನ್ನೋದನ್ನೂ ಲ್ಯಾಬ್‌ನಲ್ಲಿ ಟೆಸ್ಟ್ ಮಾಡಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿರುವ ರಕ್ತದ ಗುರುತುಗಳು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಇವೆ. ದೇಹವನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತರುವ ಮೊದಲೇ ಗಾಯಗಳಾಗಿದ್ದವೆಯೇ ಅಥವಾ ಈ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಏನಾದರೂ ನಡೆದಿದೆಯೇ ಅನ್ನೋದನ್ನು ಕನ್‌ಫರ್ಮ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ನೆಲ, ವಾಹನದ ಗುರುತುಗಳು ಮತ್ತು ಧೂಳಿನಿಂದ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ಸ್ ಕಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡ್ತಿದ್ದೇವೆ,” ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದಳು.

ಕಬೀರ್ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಟ್ಟರು. “ನಗರದಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಐದಾರು ಮಕ್ಕಳು ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಕಂಪ್ಲೈಂಟ್ಸ್ ಇವೆ. ಆದರೆ ನಮಗೆ ಒಂದೂ ಸುಳಿವು ಸಿಕ್ಕಿರಲಿಲ್ಲ. ಪತ್ತೆಯಾಗಿರೋ ಮೊದಲ ಬಾಡಿ ಇದು.”

“ರುದ್ರ, ನಮ್ಮ ಡಿಜಿಟಲ್ ಇನ್ವೆಸ್ಟಿಗೇಷನ್ ಆಫೀಸರ್ ನಿಖಿಲ್‌ಗೆ ಇನ್ಫಾರ್ಮ್ ಮಾಡು. ಈ ಜಂಕ್ಷನ್ ಮತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಸಂಪರ್ಕ ರಸ್ತೆಗಳ ಕನಿಷ್ಠ ಕಳೆದ ಎಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಸಿಸಿಟಿವಿ ಫೂಟೇಜ್ ಅನ್ನು ಸೆಕ್ಯೂರ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ಅನುಮಾನಾಸ್ಪದ ವಾಹನಗಳ ಮೂವ್‌ಮೆಂಟ್ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ ಮಾಡೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿ.”

“ಎಸ್ ಸರ್,” ರುದ್ರ ಹೊರಟ.

ಅಕ್ಷರಾ ಮೃತದೇಹದ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ನೀಲಿ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಶೀಟ್ ಅನ್ನು ಯಾವುದೇ ಫೈಬರ್ ಅಥವಾ ಧೂಳು ನಷ್ಟವಾಗದಂತೆ ಅತ್ಯಂತ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಎತ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಎವಿಡೆನ್ಸ್ ಬ್ಯಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಸೀಲ್ ಮಾಡಿದಳು. ನಂತರ ಉಗುರು, ಕೂದಲು ಹಾಗೂ ದೇಹದ ಮೇಲಿದ್ದ ಇತರ ಸಣ್ಣ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡಿ, ಲೇಬಲ್ ಹಾಕಿ ಸಮಯ ದಾಖಲಿಸಿದಳು.

ಅವಳು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುವಾಗ ಆರ್ಯನ್ ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಿಟ್ ಭಾರವಾಗಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, “ನಾನು ಹಿಡೀಲಾ?” ಎಂದು ಮೆಲ್ಲನೆ ಕೇವಲ ಅವಳಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕೇಳಿಸುವಂತೆ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ.

ಅಕ್ಷರಾ ಅವನ ಕಡೆ ನೋಡಿ ಕಣ್ಣಲ್ಲೇ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಳು. “ಬೇಡ ಇನ್ಸ್‌ಪೆಕ್ಟರ್, ನಾನೇ ತಗೊಳ್ತೀನಿ. ಡಿಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟ್ ಜನ ಸುತ್ತಲೂ ಇದ್ದಾರೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹುಷಾರಾಗಿರಿ,” ಎಂದು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿ, 

ನಂತರ ಜೋರಾಗಿ, “ಸರ್, ಬಾಡಿಯನ್ನು ವಿಕ್ಟೋರಿಯಾ ಹಾಸ್ಪಿಟಲ್‌ಗೆ ಶಿಫ್ಟ್ ಮಾಡಿ. ಫೋರೆನ್ಸಿಕ್ ಮೆಡಿಸಿನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪರ್ಟ್ಸ್ ಪೋಸ್ಟ್‌ಮಾರ್ಟಮ್ ನಡೆಸುವಾಗ ನಾನೂ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಹಾಜರಿರ್ತೇನೆ. ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲಾ ಇಂಟರ್ನಲ್ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ಸ್‌ಗಳನ್ನು ನಾನೇ ಸ್ವತಃ ಕಲೆಕ್ಟ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತೀನಿ,” ಎಂದಳು.

ಆರ್ಯನ್, “ಸರಿ, ಆಂಬ್ಯುಲೆನ್ಸ್ ರೆಡಿ ಇದೆ. ಬಾಡಿ ಶಿಫ್ಟ್ ಮಾಡಿಸಿ,” ಎಂದ.

ಮೃತದೇಹವನ್ನು ಆಂಬ್ಯುಲೆನ್ಸ್‌ಗೆ ಸಾಗಿಸುವಾಗ ಇಡೀ ವಾತಾವರಣ ನಿಶ್ಯಬ್ದವಾಗಿತ್ತು. ಆರ್ಯನ್ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರಾ ಇಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡಿಕೊಂಡರು. ಕೆಲವೇ ಗಂಟೆಗಳ ಹಿಂದೆ ರೆಸಾರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಳೆದಿದ್ದ ಆ ಖಾಸಗಿ ಕ್ಷಣಗಳು ಎಲ್ಲಿಯೋ ಮರೆಯಾಗಿ, ಒಂದು ಅನಾಥ ಮಗುವಿನ ಅಸಹಜ ಸಾವಿನ ತನಿಖೆಯ ಭಾರ ಇಬ್ಬರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೂ ಕುಳಿತಿತ್ತು.

ಆರ್ಯನ್‌ನ ಮೊಬೈಲ್ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಕಂಪಿಸಿತು. ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಅಪ್ಪ ಎಂದು ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಆರ್ಯನ್ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಸರಿದು ಫೋನ್ ಕಿವಿಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ. “ಹೇಳಿ ಅಪ್ಪ…”

“ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯಾ ಆರ್ಯನ್? ಮನೆಗೆ ಯಾವಾಗ ಬರ್ತೀಯಾ? ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯ ಮಾತಾಡೋದಿದೆ. ವಿಕ್ರಮ್ ಮತ್ತು ಮೀರಾ ಕೂಡ ಕಾಯ್ತಿದ್ದಾರೆ,” ದೇವರಾಜ್ ಅವರು ಹೇಳಿದರು. 

“ಒಂದು ಅರ್ಜೆಂಟ್ ಕೇಸ್ ಇತ್ತು ಅಪ್ಪ, ಮುಗಿಯೋದು ಲೇಟ್ ಆಗುತ್ತೆ,” ಎಂದ ಆರ್ಯನ್.

“ಎಷ್ಟೇ ಲೇಟ್ ಆದರೂ ರಾತ್ರಿ ಮನೆಗೆ ಬಾ. ನಿನ್ನ ಮದುವೆ ವಿಷಯವಾಗಿ ಅಮ್ಮನ ಕಡೆಯ ಸಂಬಂಧಿಕರೊಬ್ಬರು ಒಳ್ಳೆ ಸಂಬಂಧ ತಂದಿದ್ದಾರೆ. ಹುಡುಗಿ ಕಡೆಯವರು ನಾಳೆ ಮನೆಗೆ ಬರ್ತಿದ್ದಾರೆ,” ದೇವರಾಜ್ ಹೇಳಿ ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದರು.

ಆರ್ಯನ್ ಫೋನ್ ನೋಡುತ್ತಾ ಹಾಗೇ ನಿಂತುಬಿಟ್ಟ. ಒಂದೆಡೆ ಗುರುತೇ ಸಿಗದ ಆ ಮುಗ್ಧ ಮಗುವಿನ ಸಾವು, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಠಾತ್ತನೆ ಶುರುವಾಗಿರುವ ಮದುವೆಯ ಮಾತುಕತೆ. ದೂರದಲ್ಲಿ ಫೋರೆನ್ಸಿಕ್ ವ್ಯಾನ್ ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದ ಅಕ್ಷರಾಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಕಳವಳ ಶುರುವಾಯಿತು.

ಮುಂದುವರೆಯುವುದು…