అక్క తమ్ముడు బంధం దాటిన ప్రేమ – 5

మరుసటి సాయంత్రం ఐదున్నర గంటలు. కాలేజీ నుంచి వచ్చిన రాహుల్ ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టాడు. అమ్మ వంటగదిలో ఉంది. నాన్న ఇంకా ఆఫీస్ నుంచి రాలేదు. దివ్య తన గదిలో కూర్చుని నోట్స్ రాసుకుంటోంది. రాహుల్ బ్యాగ్ పడేసి, చేతులు కడుక్కుని, నెమ్మదిగా అక్క గది తలుపు తట్టాడు.

“అక్క… ఒక నిమిషం మాట్లాడవా?” అని అడిగాడు. స్వరం తక్కువగా ఉంది.

దివ్య తల ఎత్తి చూసింది. అతని ముఖం చూసి ఏదో ఉందని అర్థమైంది. “రా,” అంది. అతను లోపలికి వచ్చి తలుపు మూసి కూర్చున్నాడు. కొంతసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు. ఆ తర్వాత నెమ్మదిగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.

“అక్క… నిన్న నాన్న అమ్మతో మాట్లాడినవి నువ్వు విన్నావు కదా. ఈఎంఐ పెరిగింది. ఇంటి ఖర్చులు భరించలేని స్థితిలో ఉన్నాం. నేను ఆలోచించాను. నేను ఒక చిన్న పని చేస్తాను. పార్ట్ టైమ్ జాబ్. సాయంత్రం నాలుగు గంటలు లేదా వారాంతాల్లో. వచ్చే డబ్బు నాన్నకు ఇస్తాను. లేదా ఇంటి ఖర్చులకు వాడుతాను.”

దివ్య పుస్తకం పక్కన పెట్టింది. ఆమె అతని వైపు తిరిగి చూసింది. “రాహు… నువ్వు ఇంకా చదువుతున్నావు. సెకండ్ ఇయర్. పని చేస్తే చదువు ఎలా సాగుతుంది?” అంది ఆమె.

“చదువు వదలను అక్క. కేవలం సాయంత్రం నాలుగు గంటలు. లేదా ఆదివారాలు. నాకు తెలుసు నాన్న ఎంత బాధపడుతున్నాడో. అమ్మ రాత్రి పగలు కుట్టు పని చేస్తోంది. నేను కూడా ఏదైనా చేయాలి కదా.”

దివ్య కొంతసేపు ఆలోచించింది. ఆమెకు తమ్ముడి మీద జాలి వచ్చింది. అదే సమయంలో భయం కూడా. “ఏ పని చేస్తావు? ఎక్కడ వెతుకుతావు?” అని అడిగింది.

“నేను ఆలోచించాను అక్క. కాలేజీ దగ్గర ట్యూషన్లు చెప్పవచ్చు. లేదా డెలివరీ బాయ్‌గా పని చేయవచ్చు. సాయంత్రం ఆరు నుంచి పది వరకు. లేదా ఏదైనా షాపులో హెల్పర్‌గా. ఫ్రెండ్స్ దగ్గర అడిగాను. కొంతమంది చెప్పారు. ఒకరు ఆన్‌లైన్ డెలివరీ గురించి చెప్పాడు. మరొకరు లైబ్రరీలో పార్ట్ టైమ్ ఉందని చెప్పాడు.”

దివ్య తల ఊపింది. “డెలివరీ అంటే బైక్ మీద తిరగాలి. రాత్రి పొడవునా. నీకు బైక్ ఉందా? నాన్నకు తెలిస్తే ఏమనుకుంటాడు?”

రాహుల్ వెంటనే చెప్పాడు. “అందుకే అక్క నీతో మాట్లాడుతున్నాను. ఇది ఇంట్లో ఎవరికీ తెలియకూడదు. నాన్నకు తెలిస్తే ఆయన అనుమతించరు. చదువు మీద దృష్టి పెట్టమని చెబుతారు. అమ్మకు తెలిస్తే ఆమె బాధపడుతుంది. నువ్వు మాత్రమే తెలుసుకో. నేను పని చేస్తున్నానని ఎవరికీ చెప్పకు.”

దివ్య మౌనంగా ఉంది. ఆమె తమ్ముడి కళ్లలోకి చూసింది. అతని కళ్లలో ఒక నిశ్చయం కనిపించింది. చిన్నప్పటి నుంచి అతను ఎప్పుడూ నాన్నకు సహాయం చేయాలనుకునేవాడు. ఇప్పుడు ఆ ఆలోచన బలంగా మారింది. ఆమె లోతుగా ఊపిరి పీల్చుకుంది.

“రాహు… నువ్వు ఇలా చేయాలనుకోవడం మంచిదే. కానీ జాగ్రత్తగా ఉండు. ముందు ఏ పని సేఫ్‌గా ఉంటుందో చూడు. ట్యూషన్లు చెప్పడం మంచిది. చదువుకు ఇబ్బంది ఉండదు. డెలివరీ అయితే రాత్రి ఆలస్యం అవుతుంది. నాన్న అడుగుతాడు.”

రాహుల్ తల ఊపాడు. “నేను రేపు నుంచి వెతుకుతాను అక్క. కాలేజీ దగ్గర ఉన్న ట్యూషన్ సెంటర్లకు వెళ్తాను. లేదా ఆన్‌లైన్‌లో చూస్తాను. ఏదైనా దొరికితే నీకు చెబుతాను. నువ్వు మాత్రం ఇంట్లో ఎవరికీ చెప్పకు. ప్రామిస్ చేయి.”

దివ్య కొంతసేపు ఆలోచించింది. ఆమెకు తమ్ముడి మీద నమ్మకం ఉంది. అదే సమయంలో భయం కూడా. “సరే రాహు. నేను ఎవరికీ చెప్పను. కానీ నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు. ఏదైనా ఇబ్బంది వస్తే వెంటనే నాకు చెప్పు. నాన్నకు తెలియకుండా నువ్వు డబ్బు ఇవ్వాలనుకుంటే… ఎలా ఇస్తావు?”

“నేను ఆలోచించాను అక్క. మొదటి నెల డబ్బు నీ దగ్గర పెడతాను. తర్వాత నాన్నకు అవసరమైనప్పుడు నువ్వు ఇస్తావు. లేదా అమ్మకు కుట్టు పనికి సహాయంగా ఇస్తాం. ఎవరికీ తెలియకుండా.”

దివ్య నవ్వింది. కానీ ఆ నవ్వులో బాధ ఉంది. “నువ్వు ఇంత ఆలోచించావా?” అంది.

“అవును అక్క. నిన్న రాత్రి నుంచి ఆలోచిస్తున్నాను. నాన్న ముఖం చూస్తే నాకు బాధగా ఉంది. ఆయన ఒంటరిగా భరించకూడదు.”

ఇద్దరూ కొంతసేపు మౌనంగా కూర్చుని ఉన్నారు. బయట సాయంత్రం వెలుతురు తగ్గిపోతోంది. గదిలో లైట్ వేయకుండా కూర్చున్నారు. దివ్య తమ్ముడి చేయి పట్టుకుంది.

“రాహు… నువ్వు చేస్తున్నది మంచిదే. కానీ చదువు మర్చిపోకు. నాన్నకు సహాయం చేయడం మంచిది. కానీ నీ భవిష్యత్తు కూడా ముఖ్యం. ముందు ఏ పని చేస్తావో చెప్పు. నేను కూడా ఆలోచిస్తాను.”

రాహుల్ తల ఊపాడు. “రేపు కాలేజీ తర్వాత వెతుకుతాను అక్క. ట్యూషన్ సెంటర్లకు వెళ్తాను. ఏదైనా దొరికితే నీకు ఫోన్ చేస్తాను. నువ్వు ఇంట్లో ఉంటే నెమ్మదిగా చెప్తాను.”

దివ్య అంగీకరించింది. “సరే. కానీ జాగ్రత్త. ఎవరైనా అడిగితే నువ్వు లైబ్రరీకి వెళ్తున్నానని చెప్పు. నాన్నకు సందేహం రాకూడదు.”

రాహుల్ నవ్వాడు. “అవును అక్క. నేను జాగ్రత్తగా ఉంటాను.”

ఆ తర్వాత ఇద్దరూ బయటకు వచ్చారు. అమ్మ వంట చేస్తోంది. రాహుల్ అమ్మకు సహాయం చేయడానికి వంటగదిలోకి వెళ్లాడు. దివ్య తన గదిలోకి వెళ్లి కూర్చుంది. ఆమె మనసులో అనేక ఆలోచనలు వచ్చి పోతున్నాయి. తమ్ముడు ఇంత చిన్నవాడు. ఇప్పటికే ఇంటి బాధ్యత తీసుకోవాలనుకుంటున్నాడు. ఆమెకు గర్వం కూడా వచ్చింది. అదే సమయంలో భయం కూడా. ఏదైనా తప్పు జరిగితే ఏమవుతుంది? నాన్నకు తెలిస్తే ఏమనుకుంటారు?

రాత్రి భోజనం చేసిన తర్వాత అందరూ టీవీ చూశారు. రాహుల్ మామూలుగా మాట్లాడాడు. కానీ అతని మనసు వేరే చోట ఉంది. రేపు ఏ పని దొరుకుతుందో అని ఆలోచిస్తున్నాడు. నిద్రపోయే ముందు అతను అక్కను చూశాడు. ఆమె కూడా అతని వైపు చూసింది. ఇద్దరూ ఏమీ మాట్లాడలేదు. కానీ అర్థమైంది.

మరుసటి రోజు కాలేజీ తర్వాత రాహుల్ నేరుగా ఇంటికి రాలేదు. అతను కాలేజీ దగ్గర ఉన్న మూడు ట్యూషన్ సెంటర్లకు వెళ్లాడు. ఒక చోట పదో తరగతి పిల్లలకు మ్యాథ్స్ చెప్పమని అడిగారు. వారానికి మూడు రోజులు, సాయంత్రం ఐదు నుంచి ఏడు వరకు. నెలకు ఆరు వేలు ఇస్తామని చెప్పారు. మరొక చోట ఇంగ్లీష్ చెప్పమని అడిగారు. రాహుల్ ఆలోచించాడు. మ్యాథ్స్ అంటే అతనికి ఇష్టం. అతను ఆ పని తీసుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.

ఇంటికి వచ్చాక అతను అక్కను ప్రత్యేకంగా పిలిచాడు. “అక్క… ఒక పని దొరికింది. ట్యూషన్. వారానికి మూడు రోజులు. నెలకు ఆరు వేలు. నేను తీసుకుంటాను. నీకు మాత్రమే చెప్పాను. ఇంట్లో ఎవరికీ చెప్పకు.”

దివ్య విని కొంచెం ఊపిరి పీల్చుకుంది. “సరే రాహు. జాగ్రత్తగా చేయి. నాన్నకు తెలియకుండా ఉండు. డబ్బు వస్తే నాకు చెప్పు. మనం కలిసి ఆలోచిద్దాం ఎలా ఉపయోగించాలో.”

రాహుల్ నవ్వాడు. “థాంక్యూ అక్క. నువ్వు ఉన్నంత కాలం నాకు భయం లేదు.”

ఆ రాత్రి రాహుల్ నిద్రపోయే ముందు మనసులో ఒక ఉపశమనం వచ్చింది. నాన్నకు సహాయం చేయగలను అనే ఆలోచన అతనికి ధైర్యం ఇచ్చింది. దివ్య కూడా తన గదిలో కూర్చుని ఆలోచిస్తూ ఉంది. తమ్ముడు ఇంత పెద్ద బాధ్యత తీసుకుంటున్నాడు. ఆమెకు అతని మీద ప్రేమ పెరిగింది. అదే సమయంలో ఆందోళన కూడా. ఇంట్లో ఎవరికీ తెలియకుండా ఈ విషయం ఎంతకాలం దాచగలరు? అని ఆమె ఆలోచిస్తూ నిద్రపోయింది.

ఇలా రాహుల్ తన అక్క సహాయంతో, ఇంట్లో ఎవరికీ తెలియకుండా, ఒక చిన్న పార్ట్ టైమ్ పని మొదలుపెట్టాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఆ నిర్ణయం అతని మనసులో బలంగా నిలిచి ఉంది. నాన్నకు తోడుగా ఉండాలనే ఆలోచనే అతన్ని ముందుకు నడిపిస్తోంది.