❤️ కృష్ణ ముకుంద మురారి ❤️

ప్రేమ, పెళ్లి, ఈర్ష్య, కుటుంబ బంధాలు… వీటి మధ్య చిక్కుకున్న మూడు మనసుల కథ!

మురారి మనసులో ముకుంద ఉంది. కానీ అతని జీవితంలోకి కృష్ణ అడుగుపెట్టింది. ముకుంద ప్రేమకు ఏమవుతుంది? కృష్ణ, మురారి మధ్య ఏర్పడిన బంధం ప్రేమగా మారుతుందా? లేక వీరి జీవితాలను విడదీసే రహస్యాలు బయటపడతాయా?

ఒక పాత కవరు… దాచిన నిజం… కుటుంబాన్ని కుదిపేసే ఒక రహస్యం!

ప్రతి మలుపులో కొత్త ప్రశ్నలు, ప్రతి బంధంలో కొత్త భావోద్వేగాలు, చివరికి ఎవరూ ఊహించని ట్విస్ట్‌తో సాగిపోయే ఈ ప్రేమకథలో అసలు నిజం ఏమిటో తెలుసుకోవాలంటే కథను చివరి వరకు చదవండి.

మూడు మనసులు… ఒక ప్రేమకథ… ఎన్నో రహస్యాలు!

మీకు ఈ కథ నచ్చితే చదవండి, మీ అభిప్రాయాన్ని కామెంట్‌లో తెలియజేయండి. ❤️

కృష్ణ ముకుంద మురారి

ఎపిసోడ్ 1: పెళ్లి పీటలపై మారిన విధి

కొన్ని పరిచయాలు మన జీవితంలోకి వచ్చినప్పుడు వాటి విలువ మనకు వెంటనే తెలియదు. కొన్ని బంధాలు మనకు ఇష్టం లేకుండానే మొదలవుతాయి. కానీ కాలం గడిచేకొద్దీ అవే మన జీవితంలో అత్యంత ముఖ్యమైనవిగా మారతాయి.

కృష్ణ, ముకుంద, మురారి జీవితాల్లో కూడా అలాంటి ఒక కథ మొదలైంది.

అది ప్రేమకథేనా? లేక విధి ఆడిన నాటకమా?

ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం తెలుసుకోవాలంటే ఈ ముగ్గురి జీవితాల్లోకి వెళ్లాల్సిందే.

వర్మ కుటుంబంలో పెళ్లి సందడి

ఉదయం నుంచే వర్మవారి ఇంట్లో సందడి మొదలైంది.

ఇంటి ముందు అందమైన ముగ్గులు, గుమ్మానికి మామిడి ఆకుల తోరణాలు, ఇంటి నిండా బంధువులు. వంటగదిలో నుంచి వస్తున్న పిండి వంటల వాసన ఆ ఇంటి పండగ వాతావరణాన్ని మరింత పెంచుతోంది.

ఎక్కడ చూసినా పెళ్లి పనులే.

ఎందుకంటే ఆ ఇంటి అబ్బాయి మురారి పెళ్లి జరగబోతోంది.

కానీ ఇంట్లో అందరూ సంతోషంగా ఉన్నా, పెళ్లికొడుకు ముఖంలో మాత్రం ఆ ఆనందం కనిపించడం లేదు.

తన గదిలో అద్దం ముందు నిలబడి ఉన్న మురారి, తన ప్రతిబింబాన్ని చూస్తూ ఏదో ఆలోచిస్తున్నాడు.

తెల్లటి పంచె, అందమైన షర్ట్‌లో పెళ్లికొడుకులా సిద్ధమయ్యాడు. అయినా అతని మనసులో మాత్రం ఏదో వెలితి.

అప్పుడే గదిలోకి వచ్చిన కార్తీక్ అతన్ని చూసి నవ్వాడు.

“ఏరా మురారి! పెళ్లికొడుకువి అయ్యావు. ఇంకా ఏదో పోగొట్టుకున్నవాడిలా అలా చూస్తున్నావేంటి?”

మురారి చిన్నగా నవ్వాడు.

“ఏమీ లేదురా. కాసేపు ఒంటరిగా ఉండాలనిపించింది.”

“ఒంటరిగా ఉండటానికా పెళ్లి చేసుకుంటున్నావు? బయట అందరూ నీ కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు. త్వరగా రా!”

కార్తీక్ మాటలకు మురారి నవ్వే ప్రయత్నం చేశాడు. కానీ అతని ముఖంలో బాధను కార్తీక్ గమనించకుండా ఉండలేకపోయాడు.

“మురారి… ఒకటి అడుగుతాను. నిజం చెప్పు. ఈ పెళ్లి నీకు ఇష్టమేనా?”

ఆ ప్రశ్న వినగానే మురారి ముఖం మారిపోయింది.

కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉండిపోయాడు.

“అందరికీ నచ్చిన నిర్ణయమే తీసుకుంటున్నాను కార్తీక్. కానీ మనసుకు నచ్చిన నిర్ణయం తీసుకోవడం ఎప్పుడూ సాధ్యం కాదు కదా!”

కార్తీక్‌కు అతని మాటల్లోని బాధ అర్థమైంది.

మురారి మనసులో ముకుంద ఉందని అతనికి తెలుసు.

ముకుంద… మురారి జీవితంలోకి వచ్చిన ఒక అమ్మాయి మాత్రమే కాదు. అతని ఎన్నో కలలకు కారణం. తన భవిష్యత్తును ఆమెతోనే ఊహించుకున్నాడు.

కానీ పరిస్థితులు వాళ్లిద్దరినీ వేరు చేశాయి.

ఇప్పుడు అతని మెడలో తాళి కట్టాల్సిన అమ్మాయి మరొకరు.

ఆ నిజాన్ని అంగీకరించడానికి మురారి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. కానీ మనసు మాత్రం అతని మాట వినడం లేదు.

ముకుంద మనసులోని బాధ

మరోవైపు, ముకుంద తన గదిలో అద్దం ముందు కూర్చుని ఉంది.

పక్కనే అందమైన చీర, నగలు ఉన్నాయి. కానీ వాటిని చూసే మనసు ఆమెకు లేదు.

తన ఫోన్‌లో ఉన్న మురారి ఫోటోను తెరిచి చూస్తోంది.

ఆ ఫోటోలో మురారి నవ్వుతున్నాడు. అతని పక్కనే నిలబడి ముకుంద కూడా నవ్వుతోంది.

ఆ రోజుల్లో వాళ్లిద్దరూ ఎంత సంతోషంగా ఉండేవారో గుర్తొచ్చింది.

“మురారి… నువ్వు నన్ను ఇంత సులభంగా ఎలా మర్చిపోగలిగావు?”

ఆమె కళ్లలో కన్నీళ్లు నిండాయి.

తను అతన్ని నిందించాలనుకుంది. అతనిపై కోపం తెచ్చుకోవాలనుకుంది. కానీ ఎంత ప్రయత్నించినా తన మనసులో అతనిపై ఉన్న ప్రేమ తగ్గడం లేదు.

అప్పుడే ఆమె స్నేహితురాలు గదిలోకి వచ్చింది.

“ముకుందా, ఇంకా తయారవ్వలేదా? అందరూ కింద నీ కోసం ఎదురుచూస్తున్నారు.”

ముకుంద వెంటనే ఫోన్ పక్కన పెట్టి కన్నీళ్లు తుడుచుకుంది.

“వస్తున్నాను.”

స్నేహితురాలు ఆమె దగ్గరకు వచ్చి కూర్చుంది.

“నువ్వు ఇంకా మురారి గురించే ఆలోచిస్తున్నావు కదా?”

ముకుంద ఏమీ మాట్లాడలేదు.

“జరిగిపోయిన విషయాన్ని మార్చలేం ముకుందా. నీ జీవితంలో కూడా ఒక కొత్త ఆరంభం ఉండాలి.”

ముకుంద చిన్నగా నవ్వింది.

“కొత్త ఆరంభం చేసుకోవడం అంత సులభమైతే బాగుండేది. మనసులో ఒకరిని పెట్టుకుని మరొకరి గురించి ఎలా ఆలోచించగలను?”

ఆ మాట విన్న ఆమె స్నేహితురాలు మౌనంగా ఉండిపోయింది.

ఎందుకంటే కొన్ని బాధలకు ఓదార్పు చెప్పవచ్చు. కానీ కొన్ని బాధలను అనుభవిస్తున్నవాళ్లే భరించాలి.

కృష్ణ రాక

మధ్యాహ్నం సమయానికి వర్మవారి ఇంటి ముందు ఒక ఆటో వచ్చి ఆగింది.

ఆటో నుంచి కృష్ణ దిగింది.

చేతిలో చిన్న బ్యాగ్, ముఖంలో చిరునవ్వు, మనసులో ఎన్నో ఆశలు.

ఆ ఇంటికి రావడం ఆమెకు ఇదే మొదటిసారి.

తన చుట్టూ ఉన్న వాతావరణాన్ని చూస్తూ ఆశ్చర్యపోయింది.

“అబ్బా! పెళ్లి అంటే ఇలాగే ఉంటుందా? మా ఇంట్లో అయితే ఇంతమంది ఒక్కచోట చేరితే పండగే!”

అని తనలో తానే నవ్వుకుంది.

అంతలో ఇంట్లో నుంచి ఒక పనిమనిషి తొందరగా బయటకు వచ్చింది. ఇద్దరూ అనుకోకుండా ఢీకొట్టుకున్నారు.

కృష్ణ చేతిలోని బ్యాగ్ కిందపడిపోయింది.

“అయ్యో! చూసుకుని రావచ్చుగా అక్కా!”

పనిమనిషి కంగారుపడింది.

“క్షమించమ్మా! ఇంట్లో పెళ్లి పనులతో చాలా హడావుడిగా ఉంది.”

కృష్ణ తన బ్యాగ్ తీసుకుంటూ నవ్వింది.

“పర్లేదు అక్కా. పెళ్లి ఇంట్లో హడావుడి లేకపోతేనే ఆశ్చర్యపోవాలి!”

ఆమె మాటలకు పనిమనిషి కూడా నవ్వింది.

కృష్ణ లోపలికి అడుగుపెట్టింది.

అక్కడే ఆమెకు రాజేశ్వరి ఎదురైంది.

“నువ్వేనా కృష్ణ?”

“అవునండి. నమస్కారం.”

రాజేశ్వరి ఆమెను కాసేపు పరిశీలనగా చూసింది.

ఆ చూపులో ఏదో తెలియని ఆందోళన కనిపించింది. కానీ వెంటనే తనను తాను సర్దుకుని నవ్వింది.

“లోపలికి రా అమ్మా. నీ రాక చాలా మంచిదైంది.”

కృష్ణకు ఆ మాటల అర్థం తెలియలేదు.

“ధన్యవాదాలండి.”

అంటూ లోపలికి వెళ్లిపోయింది.

కృష్ణ వెళ్లిన వైపే చూస్తూ రాజేశ్వరి కొద్దిసేపు నిలబడిపోయింది.

ఆమె మనసులో పాత జ్ఞాపకాలు కదిలాయి.

ఎన్నో సంవత్సరాలుగా ఎవరికీ చెప్పకుండా దాచుకున్న ఒక విషయం ఆమెను మళ్లీ భయపెట్టడం మొదలుపెట్టింది.

ప్రేమకు, బాధ్యతకు మధ్య మురారి

పెళ్లి మండపంలో మురారి ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు.

చుట్టూ నవ్వులు, మాటలు, బంధువుల సందడి.

కానీ అతనికి మాత్రం ఏదీ వినిపించడం లేదు.

అతని ఆలోచనలన్నీ ముకుంద చుట్టూనే తిరుగుతున్నాయి.

ఇంతలో ముకుంద అతని దగ్గరకు వచ్చింది.

“మురారి…”

ఆమె గొంతు వినగానే అతను తలెత్తి చూశాడు.

కొన్ని క్షణాలు ఇద్దరూ ఒకరినొకరు చూస్తూ ఉండిపోయారు.

చెప్పాల్సిన మాటలు ఎన్నో ఉన్నాయి. కానీ ఏ మాటతో మొదలుపెట్టాలో ఎవరికీ తెలియడం లేదు.

చివరికి ముకుందే మాట్లాడింది.

“ఒక్క విషయం అడుగుతాను. నిజం చెబుతావా?”

“అడుగు.”

“నువ్వు నిజంగానే సంతోషంగా ఉన్నావా?”

మురారి చూపు కిందికి వాలిపోయింది.

ఆమె కళ్లలోకి చూసి సమాధానం చెప్పలేకపోయాడు.

“ముకుందా… మన జీవితంలో మనం కోరుకున్నవన్నీ జరగవు.”

“అంటే మన ప్రేమ కూడా అంతేనా?”

మురారి మౌనంగా ఉండిపోయాడు.

ముకుంద కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

“నువ్వు నన్ను మర్చిపోయావని చెప్పు మురారి. కనీసం ఆ ఒక్క మాట చెప్పు. అప్పుడు నా మనసుకు నేనే నచ్చజెప్పుకుంటాను.”

మురారి ఆమె వైపు చూశాడు.

“నిన్ను మర్చిపోవడం అంత సులభం కాదు ముకుందా.”

ఆ మాట వినగానే ఆమె గుండె ఒక్కసారిగా బరువెక్కింది.

“మరి ఈ పెళ్లి ఎందుకు?”

మురారి దగ్గర సమాధానం లేదు.

ఆమె అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.

మురారి మాత్రం ఆమె వెళ్లిన వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

తన జీవితంలో మొదటిసారి ప్రేమించిన వ్యక్తిని కోల్పోతున్న బాధ ఒకవైపు… కుటుంబానికి ఇచ్చిన మాటను నిలబెట్టుకోవాల్సిన బాధ్యత మరోవైపు.

ఈ రెండింటి మధ్య అతని మనసు నలిగిపోతోంది.

పెళ్లి మండపంలో కృష్ణ మాట

సాయంత్రం అయింది.

పెళ్లి కార్యక్రమాలకు ఏర్పాట్లు జరుగుతున్నాయి. బంధువులంతా మండపంలో చేరుకున్నారు.

కానీ అప్పుడే కృష్ణ వేగంగా అక్కడికి వచ్చింది.

ఆమె ముఖంలో కనిపిస్తున్న ఆందోళనను చూసి రాజేశ్వరి గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.

కృష్ణ నేరుగా మురారి దగ్గరకు వెళ్లింది.

“మురారి గారు… మీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి.”

మురారి ఆశ్చర్యంగా ఆమె వైపు చూశాడు.

“మీరు ఎవరు? నాతో ఏం మాట్లాడాలి?”

కృష్ణ కాసేపు అతని వైపు చూసి అంది.

“నేను ఎవరో తెలుసుకోవడం కంటే, మీ జీవితంలో ఏం జరగబోతోందో తెలుసుకోవడం ముఖ్యం.”

ఆ మాటలు విన్నవాళ్లంతా ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.

రాజేశ్వరి వెంటనే ముందుకు వచ్చింది.

“కృష్ణా! ఇక్కడ అందరి ముందు ఏం మాట్లాడుతున్నావో నీకు తెలుసా?”

కృష్ణ ఆమె వైపు తిరిగింది.

“నాకు తెలిసింది నిజం మాత్రమే అత్తయ్యా. ఆ నిజం వల్ల ఎవరికైనా బాధ కలిగినా, దాన్ని దాచడం మాత్రం నాకు ఇష్టం లేదు.”

మురారి లేచి నిలబడ్డాడు.

“ఒక్క నిమిషం! అసలు ఇక్కడ ఏం జరుగుతోంది? నాకు తెలియకుండా నా జీవితంలో ఏదైనా జరుగుతోందా?”

కృష్ణ తన చేతిలో ఉన్న ఒక పాత కవరును బయటకు తీసింది.

“ఈ కవరులో ఉన్న విషయం మీరు తెలుసుకోవాలి.”

మురారి దాన్ని తీసుకోబోయాడు.

కానీ రాజేశ్వరి ఒక్కసారిగా అరిచింది.

“మురారి! ఆ కవరు తెరవకు!”

ఆమె గొంతులో భయం స్పష్టంగా కనిపించింది.

మురారి ఆశ్చర్యంతో తల్లి వైపు చూశాడు.

“అమ్మా! నీకు ఈ కవరు గురించి ముందే తెలుసా?”

రాజేశ్వరి మాట్లాడలేకపోయింది.

కృష్ణ కళ్లలో కన్నీళ్లు తిరిగాయి.

“మీకు నిజం తెలియాలి మురారి గారు. ఎందుకంటే ఈ విషయం మీ ఒక్కరి జీవితానికే సంబంధించినది కాదు.”

“మరి ఎవరికి సంబంధించినది?”

అని మురారి అడిగాడు.

కృష్ణ సమాధానం చెప్పలేదు.

కవరును అతని చేతిలో పెట్టి వెనక్కి తిరిగింది.

మురారి వెంటనే ఆమెను ఆపాడు.

“కృష్ణా! అసలు నువ్వు ఎవరు?”

కృష్ణ అతని వైపు చూసింది.

“ఆ ప్రశ్నకు సమాధానం మీ అమ్మ దగ్గర ఉంది.”

అని చెప్పి అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.

మురారి తన తల్లి వైపు చూశాడు.

“అమ్మా… ఏం జరుగుతోంది? నాకెందుకు ఏమీ చెప్పడం లేదు?”

రాజేశ్వరి కళ్లలో కన్నీళ్లు నిండాయి.

ఆమె ఏదో చెప్పాలని ప్రయత్నించింది. కానీ మాటలు బయటకు రావడం లేదు.

మురారి చేతిలో ఉన్న కవరు వైపు చూశాడు.

దాన్ని తెరవాలా? వద్దా?

అతని మనసులో ఎన్నో ప్రశ్నలు.

చివరికి కవరు తెరవడానికి సిద్ధమయ్యాడు.

అప్పుడే రాజేశ్వరి అతని చేయి పట్టుకుంది.

“మురారి… దయచేసి! ఈ నిజం బయటపడితే మన కుటుంబం మొత్తం మారిపోతుంది.”

మురారి తల్లి వైపు చూస్తూ అడిగాడు.

“నిజం తెలుసుకోవడానికి కూడా నాకు హక్కు లేదా అమ్మా?”

ఆ ప్రశ్నకు రాజేశ్వరి దగ్గర సమాధానం లేదు.

మురారి కవరు తెరవబోతుండగా కథ అక్కడే ఆగిపోయింది.

ఆ కవరులో ఏముంది?

కృష్ణకు ఆ నిజం ఎలా తెలిసింది?

మురారి, ముకుంద ప్రేమకు ఇక ఏం జరగబోతోంది?

అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా… రాజేశ్వరి ఇన్ని సంవత్సరాలుగా దాచిన రహస్యం ఏమిటి?

కొనసాగుతుంది…