అతని కళ్లలో రహస్యం
అనన్య చేతిలో ఫోన్ వణుకుతోంది.
అర్జున్ పంపిన మెసేజ్‌ను చూస్తూ ఆమె ఆలోచనల్లో మునిగిపోయింది.
“నీ అమ్మ చెప్పింది పూర్తిగా నిజం కాదు. నిన్ను మోసం చేస్తున్నది ఆమెనే.”
ఒకవైపు తన తల్లి మాటలు… మరోవైపు అర్జున్ పంపిన మెసేజ్.
ఎవరిని నమ్మాలో ఆమెకు అర్థం కావడం లేదు.
“అమ్మా… నాన్న చనిపోయిన రోజు అసలు ఏం జరిగింది?”
దేవిక కళ్లలో కన్నీళ్లు తిరిగాయి.
“అనన్యా, దయచేసి నన్ను ఏమీ అడగకు. ఆ విషయం మళ్లీ గుర్తు చేసుకోవాలని నాకు లేదు.”
“కానీ అమ్మా, అది నా జీవితం గురించి! నాకు నిజం తెలుసుకునే హక్కు లేదా?”
దేవిక సమాధానం చెప్పకుండా తన గదిలోకి వెళ్లిపోయింది.
ఆ రాత్రి అనన్యకు నిద్ర పట్టలేదు.
ఎన్నో ఆలోచనల మధ్య ఒక నిర్ణయం తీసుకుంది.
తన జీవితంలో దాగి ఉన్న నిజాన్ని తానే తెలుసుకోవాలి.
మరుసటి రోజు ఉదయం…
అనన్య కాలేజీకి వెళ్లడానికి సిద్ధమవుతుండగా ఫోన్ మోగింది.
తెలియని నంబర్.
“హలో?”
“అనన్యా… నేను అర్జున్‌ని.”
అతని గొంతు వినగానే ఆమె మనసులో ఏదో తెలియని అలజడి మొదలైంది.
“నువ్వు నాకు నిజం చెప్పాలి అర్జున్.”
“చెప్తాను. కానీ నువ్వు నన్ను నమ్మాలి.”
“నిన్ను ఎందుకు నమ్మాలి? నీ కుటుంబం వల్లే నా నాన్న చనిపోయాడని అమ్మ చెప్పింది.”
అర్జున్ కొన్ని క్షణాలు మౌనంగా ఉన్నాడు.
“అది నిజమే కావచ్చు. కానీ ఆ ప్రమాదం వెనుక ఉన్న అసలు వ్యక్తి నా కుటుంబంలోనే ఉన్నాడని నీకు తెలుసా?”
“ఏంటి?”
“ఈరోజు సాయంత్రం నన్ను కలువు. నీకు ఒకటి చూపించాలి.”
అనన్య వెంటనే అడిగింది.
“ఎక్కడ?”
“మన చిన్ననాటి ఇల్లు దగ్గర.”
అనన్యకు ఆ ఇంటి గురించి పెద్దగా గుర్తులేదు.
కానీ ఆ పేరు వినగానే చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలు మెల్లగా కదిలాయి.
సాయంత్రం 5 గంటలు.
అనన్య పాత ఇంటి ముందు నిలబడింది.
పెద్ద ఇనుప గేటు తుప్పు పట్టిపోయింది. ఇంటి చుట్టూ పెరిగిన చెట్లు ఆ ప్రదేశాన్ని మరింత భయంకరంగా మార్చాయి.
అర్జున్ గేటు దగ్గర ఆమె కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు.
“వచ్చావా?”
“నువ్వు చూపించాల్సింది ఏమిటి?”
అర్జున్ ఆమెను లోపలికి తీసుకెళ్లాడు.
గోడలపై పాత ఫోటోలు ఉన్నాయి.
ఒక ఫోటో దగ్గర అనన్య ఆగిపోయింది.
అందులో ఆమె తండ్రి, తల్లి, చిన్న అనన్యతో పాటు ఒక యువతి కూడా ఉంది.
“ఈమె ఎవరు?”
అర్జున్ ఆ ఫోటోను చూస్తూ అన్నాడు.
“ఆమె నా అక్క… ఆరాధ్య.”
“నీ అక్కనా? మరి ఆమె ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉంది?”
అర్జున్ ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది.
“ఆమె కూడా ఒకరోజు అకస్మాత్తుగా కనిపించకుండా పోయింది.”
“ఏంటి? ఎలా?”
“నీ నాన్న చనిపోయిన కొన్ని రోజుల తర్వాత.”
అనన్య ఆశ్చర్యంతో అతని వైపు చూసింది.
“అంటే మా నాన్న మరణానికి, నీ అక్క కనిపించకుండా పోవడానికి ఏదైనా సంబంధం ఉందా?”
“అవును. అందుకే నేను ఇన్ని సంవత్సరాలుగా ఈ నిజం కోసం వెతుకుతున్నాను.”
అర్జున్ ఒక గదిలోకి వెళ్లి పాత పెట్టె తీసుకొచ్చాడు.
అందులో ఒక డైరీ ఉంది.
“ఇది మా నాన్న డైరీ. ఇందులో చాలా విషయాలు ఉన్నాయి.”
అనన్య డైరీ తెరిచింది.
ఒక పేజీలో పెద్ద అక్షరాలతో ఇలా రాసి ఉంది.
“అనన్యను కాపాడాలి. లేదంటే ఆ రోజు జరిగిన నిజం బయటపడుతుంది.”
ఆమె గుండె ఒక్కసారిగా ఆగినంత పనైంది.
“అర్జున్… నా పేరు ఇందులో ఎందుకు ఉంది?”
అర్జున్ ఆమె వైపు చూశాడు.
“ఎందుకంటే నీ నాన్న చనిపోయిన రోజు నువ్వు అక్కడే ఉన్నావు.”
“కానీ నాకు ఏమీ గుర్తులేదు!”
“అప్పుడు నీ వయసు చాలా చిన్నది. ఆ సంఘటన తర్వాత నువ్వు కొన్ని రోజులు ఆసుపత్రిలో ఉన్నావు.”
అనన్య కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.
“అంటే నా చిన్ననాటి జ్ఞాపకాల్లో ఏదో దాచేశారు?”
అర్జున్ మెల్లగా ఆమె దగ్గరకు వచ్చాడు.
“అనన్యా… నిన్ను బాధపెట్టడం నా ఉద్దేశం కాదు. కానీ నువ్వు నిజం తెలుసుకోవాలి.”
అతని కళ్లలోకి చూస్తూ అనన్య అడిగింది.
అయితే ఒక విషయం చెప్పు. నువ్వు నన్ను ఎందుకు ఇంతగా పట్టించుకుంటున్నావు?”
అర్జున్ ఆమె వైపు చూస్తూ చిన్నగా నవ్వాడు.
“ఎందుకంటే నువ్వు నా జీవితంలో ఎప్పటికీ మర్చిపోలేని వ్యక్తివి.”
అనన్య గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.
ఆ క్షణంలో ఇద్దరి మధ్య ఏదో తెలియని భావన మొదలైంది.
కానీ ఆ ప్రశాంతత ఎక్కువసేపు నిలవలేదు.
అంతలో ఇంటి బయట కారు ఆగిన శబ్దం వినిపించింది.
అర్జున్ వెంటనే కిటికీ దగ్గరకు వెళ్లాడు.
నల్లటి కారు నుంచి ఒక వ్యక్తి దిగాడు.
అతన్ని చూసిన అర్జున్ ముఖం పాలిపోయింది.
“అనన్యా… మనం వెంటనే ఇక్కడి నుంచి వెళ్లాలి.”
“ఎందుకు? ఎవరు వచ్చారు?”
“అతను మా నాన్న!”
అనన్య ఆశ్చర్యపోయింది.
అయితే ఆయనతో మాట్లాడదాం.”
“వద్దు అనన్యా! ఆయనకు నువ్వు ఇక్కడ ఉన్నావని తెలియకూడదు.”
కానీ అప్పటికే ఆలస్యమైంది.
తలుపు తెరుచుకుంది.
ఒక గంభీరమైన గొంతు వినిపించింది.
“అర్జున్! నీతో ఎవరు ఉన్నారు?”
అర్జున్ అనన్య ముందు నిలబడ్డాడు.
“నాన్నా… ఆమెను ఏమీ అనకండి.”
ఆ వ్యక్తి అనన్యను చూసి ఒక్కసారిగా నిలిచిపోయాడు.
అతని చేతిలో ఉన్న ఫైల్ కింద పడిపోయింది.
“నువ్వా…? ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత మళ్లీ వచ్చావా?”
అనన్య అయోమయంగా అడిగింది.
“మీకు నేను తెలుసా?”
అతను నెమ్మదిగా ఆమె దగ్గరకు వచ్చి అన్నాడు.
నువ్వు నా కొడుకును ప్రేమించకూడదు అమ్మా.”
“ఎందుకు?”
ఆ వ్యక్తి కళ్లలో భయం కనిపించింది.
“ఎందుకంటే… అర్జున్ నీకు చెప్పని ఒక నిజం ఉంది.”
అనన్య అర్జున్ వైపు తిరిగింది.
“ఏంటి ఆ నిజం?”
అర్జున్ తల దించుకున్నాడు.
అతని తండ్రి చెప్పిన చివరి మాట అనన్యను పూర్తిగా కదిలించింది.
“అర్జున్ నీ చిన్ననాటి స్నేహితుడు మాత్రమే కాదు… మీ ఇద్దరికీ పెళ్లి చేయాలని ఒకప్పుడు మీ కుటుంబాలు నిర్ణయించుకున్నాయి. కానీ ఆ నిర్ణయం వెనుక ప్రేమ కాదు… ఒక ఒప్పందం ఉంది!”
అనన్య కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.
అర్జున్ మౌనంగా నిలబడ్డాడు.
అప్పుడే అనన్య ఫోన్‌కు ఒక ఫోటో వచ్చింది.
ఆ ఫోటోలో అర్జున్, మరో అమ్మాయి చేతులు పట్టుకుని ఉన్నారు.
దాని కింద ఒక మెసేజ్ ఉంది.
“అతన్ని నమ్మకు. అతనికి ఇప్పటికే మరొకరితో పెళ్లి నిశ్చయమైంది.”
అనన్య నెమ్మదిగా అర్జున్ వైపు చూసింది.
“ఇది నిజమేనా?”
అర్జున్ ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ అన్నాడు…
“అనన్యా… ఆ అమ్మాయి గురించి నీకు చెప్పాల్సిన విషయం ఉంది.”
కొనసాగుతుంది…
Swipe left/right or tap the sides to turn pages
