చంద్రయ్య కథ – 2

**చంద్రయ్య కథ – రెండవ భాగం**

ఆ రాత్రి పిల్లలు ముగ్గురూ అక్కడే ఉన్నారు. ఇంట్లోనే పడుకున్నారు. కానీ ఎవరికీ నిద్ర పట్టలేదు.

రాకేష్ ఒక వైపు తిరుగుతూ ఉన్నాడు. ఆకాష్ పైకప్పు చూస్తూ పడుకున్నాడు. రమ్య కూడా కళ్లు మూసుకుని ఉన్నా, మనసు మాత్రం నిశ్శబ్దంగా లేదు.

డబ్బు ఆశ చనిపోలేదు.

తండ్రి పెళ్లి చేసుకోవాలని చెప్పిన మాట విని వారు షాక్ అయ్యారు. కానీ ఆ డబ్బు… ఆ పెద్ద మొత్తం… ఆ ఆలోచన మాత్రం వారి మనసులోంచి పోలేదు. ఎలాగైనా తండ్రిని తమ దగ్గరకు తీసుకెళ్లాలని, ఆ డబ్బును చూసుకోవాలని లోపల ఒక కోరిక మిగిలి ఉంది.

చంద్రయ్య మాత్రం వేరే గదిలో పడుకుని ఉన్నాడు. అతనికి తెలుసు… పిల్లలు ఇంకా వెళ్లలేదు. డబ్బు ఆశ ఇంకా చనిపోలేదని కూడా అతనికి అర్థమైపోయింది.

ఆ రాత్రి ఇంట్లో నిశ్శబ్దం ఉన్నా, ప్రతి ఒక్కరి మనసులో గోల ఉంది.

మరుసటి రోజు ఉదయం పిల్లలు లేచి చూస్తే… తండ్రి ఎక్కడా కనిపించలేదు.

గది ఖాళీగా ఉంది. పడక మీద దుప్పటి మాత్రమే మిగిలి ఉంది. చాయా కప్పు కూడా లేదు. చంద్రయ్య ఎక్కడికి వెళ్లాడో తెలియలేదు.

రాకేష్ ముందుగా కంగారు పడ్డాడు.

“నాన్నా… నాన్నా…!” అని ఇంట్లోని ప్రతి గదిని తిరిగి చూశాడు.

ఆకాష్ బయటకు పరుగెత్తాడు. ఆవరణ, పాక, చెరువు దగ్గర… అన్ని చోట్ల వెతికాడు. రమ్య కూడా ఊరిలో తిరుగుతూ ప్రజలను అడుగుతూ ఉంది.

“మా నాన్నను చూశారా? చంద్రయ్యను చూశారా?” అని అడిగారు.

కానీ ఎవరికీ తెలియలేదు. ఉదయం నుంచి ఎవరూ అతన్ని చూడలేదు.

పిల్లలు ఊర్లో అంతా వెతికారు. పొలాల్లో, చెట్ల నీడల్లో, దేవాలయం దగ్గర… ఎక్కడా కనిపించలేదు. సూర్యుడు పైకి లేచాడు. కానీ చంద్రయ్య ఎక్కడున్నాడో తెలియలేదు.

వారి ముఖాల్లో భయం, కంగారు కనిపించాయి. డబ్బు ఆశ ఇంకా ఉన్నా… ఇప్పుడు తండ్రి లేకపోవడం మరింత భయపెట్టింది.

సాయంత్రం అయింది. పిల్లలు అలసటగా తమ ఇంటికి చేరుకున్నారు. ఊర్లో అంతా వెతికినా తండ్రి కనిపించలేదు. ఇంట్లోకి వచ్చి కూర్చున్నారు.

రాకేష్ ముందుగా మాట్లాడాడు.

“నాన్న చెప్పకుండా ఎక్కడికో వెళ్లినట్టుంది. ఎక్కడికి వెళ్లాడో తెలియడం లేదు.”

ఆకాష్ తల ఊపుతూ,

“అవును… ఉదయం నుంచి ఎక్కడా కనిపించలేదు. ఎవరిని అడిగినా చూడలేదని చెప్తున్నారు” అన్నాడు.

రమ్య కూడా ఆందోళనగా చూస్తూ,

“ఏమైంది నాన్నకి? ఎందుకు చెప్పకుండా వెళ్లాడు? ఏదైనా జరిగిందేమో…” అని అనుకుంది.

ముగ్గురూ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. డబ్బు ఆశ ఇంకా మనసులో ఉన్నా, ఇప్పుడు తండ్రి లేకపోవడం మరింత భయపెట్టింది. ఇంట్లో నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. బయట చీకటి పడుతూ ఉంది.

కొద్ది సేపు నిశ్శబ్దం తర్వాత రాకేష్ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.

“అసలు… ఆ డబ్బు ఎక్కడ పెట్టి ఉంటాడు?”

ఆ మాట వినగానే ఆకాష్, రమ్య కూడా తలెత్తి చూశారు.

“అవును… నాన్న ఎక్కడ దాచి ఉంచి ఉంటాడు? బ్యాంకులో పెట్టాడా? ఇంట్లోనే ఎక్కడైనా ఉందా?” అని ఆకాష్ అడిగాడు.

రమ్య కూడా నెమ్మదిగా,

“నాన్న ఇంత డబ్బు తీసుకుని ఎక్కడికి వెళ్లాడో… ఆ డబ్బు ఎక్కడ ఉందో తెలియాలి” అని అనుకుంది.

ముగ్గురూ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. తండ్రి లేకపోవడం భయపెట్టినా, డబ్బు గురించిన ఆలోచన మళ్లీ ముందుకు వచ్చింది. ఇంట్లోని ప్రతి మూలను, పాత పెట్టెలను, కుప్పలను చూడాలని వారి మనసులో అనుకున్నారు.

డబ్బు ఆశ ఇంకా చనిపోలేదు.

కొద్ది సేపు తర్వాత రమ్య మాట్లాడింది.

“అసలు నాన్న పెళ్లి ఎందుకు చేయమన్నాడు? నాన్న మనసులో ఏముంది?”

ఆ మాట వినగానే రాకేష్, ఆకాష్ కూడా ఆలోచనలో పడ్డారు.

“అవును… ఈ వయసులో పెళ్లి అని ఎందుకు చెప్పాడు? మనల్ని పరీక్షిస్తున్నాడా? లేక నిజంగానే పెళ్లి చేసుకోవాలనుకుంటున్నాడా?” అని రాకేష్ అన్నాడు.

ఆకాష్ తల ఊపుతూ,

“ఎవరో తెలియదు. నాన్న ఎప్పుడూ ఇలా మాట్లాడలేదు. డబ్బు వచ్చిన తర్వాతే ఈ మాట చెప్పాడు. అతని మనసులో ఏముందో అర్థం కావడం లేదు” అన్నాడు.

ముగ్గురూ మళ్లీ నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నారు. తండ్రి ఎక్కడికి వెళ్లాడో తెలియదు. డబ్బు ఎక్కడ ఉందో తెలియదు. పెళ్లి ఎందుకు చెప్పాడో కూడా అర్థం కాలేదు. ప్రతి ప్రశ్న వారి మనసులో తిరుగుతూ ఉంది.

ఆ మాటలతో రాత్రి గడిచిపోయింది. ఎవరికీ నిద్ర పట్టలేదు. తెల్లవారింది.

ఉదయం లేచి చూస్తే… నాన్న జాడ ఇంకా కనిపించలేదు. డబ్బు కూడా ఎక్కడా కనిపించలేదు.

రాకేష్ ముందుగా మాట్లాడాడు.

“ఇప్పుడు మనం ఏం చేద్దాం? నాన్న ఎక్కడున్నాడో తెలియడం లేదు. డబ్బు కూడా లేదు.”

ఆకాష్ తల ఊపుతూ,

“ఊర్లో మళ్లీ వెతకాలా? పోలీసులకు చెప్పాలా? ఏం చేయాలో అర్థం కావడం లేదు” అన్నాడు.

రమ్య కూడా ఆందోళనగా,

“నాన్న ఏమైపోయాడో… డబ్బు ఎక్కడుందో… ఇప్పుడు మనం ఏం చేయాలి?” అని అడిగింది.

ముగ్గురూ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. ప్రశ్నలు మళ్లీ మొదలయ్యాయి. జవాబులు లేవు. ఇంట్లో నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. బయట సూర్యుడు లేచాడు. కానీ వారి మనసులో చీకటి మాత్రమే ఉంది.