పరవశం – 2

​ఇంటికి వెళ్ళిన మేఘ స్కూటీ పార్క్ చేసి లోపలికి వెళ్తుంది..

​అది ఒక అందమైన చిన్న ఇల్లు.. చుట్టూ గార్డెన్.. మధ్యలో లోపలికి వెళ్ళటానికి దారి చూడటానికే చాలా బాగుంటుంది..

​మేఘ వాళ్ళది మిడిల్ క్లాస్ ఫ్యామిలీ.. తన తండ్రి సురేష్, తల్లి రోజీ ఇద్దరి గారాల పట్టి మేఘన..

​”అమ్మా! నేను ఫ్రెష్ అయ్యి వస్తాను.. కొంచెం కాఫీ పెట్టవా..” అని అంటూ ఇంట్లోకి వస్తున్న మేఘకి, అక్కడ సోఫాలో కూర్చున్న వ్యక్తిని చూడగానే ఒక్కసారిగా షాక్ అవుతుంది..

​వెంటనే ఫాస్ట్ గా ఆ వ్యక్తి దగ్గరికి వెళ్ళీ, “అత్తా!” అంటూ ఆవిడ పక్కన సెటిల్ అయిపోతుంది..

​”వావ్.. అత్తా వాట్ ఎ సర్ప్రైజ్! నువ్వేంటి ఉరుము లేని పిడుగులా ఇలా వచ్చావు? నువ్వు వచ్చావంటే ఏదో కారణం ఉంటుందిలే.. నాకు తెలుసు, కానీ ఏంటి విషయం?” అని అడుగుతుంది మేఘ.. ఆవిడ బుగ్గలు పట్టుకుని లాగుతూ..

​”అంటే ఏంటే.. నేను ఏదైనా పని ఉంటేనే ఇక్కడికి వస్తానా? లేకపోతే రాను అనే కదా నువ్వు అంటుంది!” అని అంటుంది భవానీ..

​”అబ్బబ్బా అత్తా.. నేను ఏమి చెప్పకపోయినా కూడా నువ్వు మాత్రం నిజాలు భలే ఒప్పేసుకుంటావు.. అందుకే నాకు నువ్వంటే చాలా ఇష్టం!” అని అంటుంది మేఘ నవ్వుతూ..

​”అంటే నువ్వు నన్ను అలాగే అన్నావు అనే కదా! సర్లే నేను వెళ్తున్నా.. ఏదో నా కోడలిని చూసి చాలా రోజులు అయ్యింది, చూద్దాం అని వస్తే నువ్వు ఇలా మాట్లాడుతున్నావు..” అని మూతి తిప్పుతూ అంటుంది భవానీ..

​”అబ్బో అత్తా, ఇప్పుడు నువ్వు అలగకు.. బుజ్జగించటం నా వల్ల కాదు.. హ్మ్ చెప్పటం మర్చిపోయా, అత్తా నీ చేతి మిరపకాయ బజ్జీ వేయవా నా కోసం..” అని అంటుంది మేఘ..

​”సరే.. వేస్తాను.. మరి నాకేంటి?” అని అడుగుతుంది ఆవిడ నవ్వుతూ..

​”నీకా.. హ్మ్..” అని ఆలోచిస్తూ బుగ్గన ముద్దు పెట్టి, “ఇది నా తరఫున గిఫ్ట్!” అని అంటుంది నవ్వుతూ మేఘ..

​”అల్లరి పిల్ల..” అని మేఘ బుగ్గలు లాగి, “సరే, నువ్వు వెళ్ళీ ఫ్రెష్ అయ్యి రా.. ఈలోపు నేను వెళ్ళీ బజ్జీ వేస్తాను,” అని అంటారు..

​”థాంక్యూ అత్తా!” అని చెప్పి ఫాస్ట్ గా తన రూమ్ వైపు వెళ్తుంది మేఘన..

​వెళ్తున్న మేఘని చూసి చిన్నగా నవ్వుకుంటూ కిచెన్‌లోకి వెళ్ళీ, 

“వదిన, నా బంగారు తల్లి బజ్జీ అడిగింది..” అని అంటారు ఆవిడ..

​”నాకు తెలుసు భవానీ, అది వస్తే నిన్ను కచ్చితంగా వేయమని అడుగుతుందని.. అందుకే అన్నీ అక్కడ సిద్ధం చేశాను,” అని అక్కడ బజ్జీకి కావాల్సినవన్నీ పెట్టినవి చూపిస్తారు మేఘ వాళ్ళ అమ్మ రోజీ గారు..

​”థాంక్యూ వదిన,” అని చెప్పి ఆవిడ బజ్జీ వేయటం స్టార్ట్ చేస్తారు..

​అది చూసి రోజీ గారు చిన్నగా నవ్వుకుంటారు..

​రూమ్‌కి వెళ్ళిన మేఘ ఫాస్ట్ గా ఫ్రెష్ అయ్యి, తన గది పక్కనే ఉన్న తన స్టడీ రూమ్‌కి వెళ్తుంది..

​అక్కడ రకరకాల బుక్స్.. ఎలా అంటే లైబ్రరీలో ఉన్న బుక్స్ అన్నీ అక్కడే ఉన్నాయా అన్నట్లు ఉంటాయి..​మేఘకి బుక్ రీడింగ్ అంటే చాలా ఇష్టం.. ఎక్కువ బుక్స్ చదువుతూ కొత్త కొత్త విషయాలు తెలుసుకుంటూ ఉంటుంది.. అలాగే అక్కడక్కడ కొన్ని చేతితో వేసిన స్కెచెస్ కూడా ఉన్నాయి..

​అవి కూడా మేఘన వేసినవే.. చాలా అందంగా ఉన్నాయి.. ఆ స్కెచెస్ అన్నిటిలో కూడా ఒక స్పెషల్ స్కెచ్ ఉంటుంది..

​ఆ స్కెచ్ దగ్గరకు వెళ్ళిన మేఘ ఆ స్కెచ్ మీద చెయ్యి వేసి తడుముతూ..

​”హాయ్ సర్! ఎలా ఉన్నారు? హహ్హ.. మార్నింగ్ అడిగింది మళ్ళీ అడుగుతుంది ఏంటి అని అనుకుంటున్నారా? అదేంటో.. మిమ్మల్ని నేను ఆ పరిస్థితిలో చూసిన దగ్గర నుంచి కూడా ఎప్పుడూ మీరు ఎలా ఉన్నారు అనే ఆలోచనలే వస్తాయి..

​అందుకే ఎప్పుడు మీ దగ్గరికి వచ్చినా ముందు నేను ఈ ప్రశ్న అడుగుతాను.. ఎందుకంటే ఇప్పటివరకు నేను మిమ్మల్ని మళ్ళీ కలవలేదు కదా! కలుస్తాను అన్న ఆశ కూడా లేదు..

​కానీ ఏదో చిన్న ఆశ.. నేను మిమ్మల్ని కలిసి నా మనసులోని మాట మీకు చెప్పాలని.. హ్మ్ సర్లే, జరగని వాటి గురించి ఆలోచించటం వేస్ట్ కానీ.. ఏమి చేస్తున్నారు సర్? ​అసలు మీకు నేను గుర్తు ఉన్నానా? మీకు నేను గుర్తు లేకపోయినా మీరు మాత్రం నాకు అనుక్షణం గుర్తుకు వస్తూనే ఉంటారు.. అంతగా నా అణువణువూ నిండిపోయారు.. ​హా.. సర్, మీకు చెప్పటం మర్చిపోయాను.. ఈ రోజు మా ఫ్రెండ్స్ వీకేఆర్ కంపెనీ గురించి మాట్లాడారు.. ఏమనో తెలుసా.. ఆ కంపెనీలో న్యూ మోడల్ కావాలంట..

​నిజం చెప్పనా.. వాళ్ళు అలా చెప్పినప్పుడు చాలా ఆశ్చర్యం అనిపించింది.. ఆశ్చర్యం ఎందుకు అని అనుకుంటున్నారా? ఎందుకో వాళ్ళు అలా చెప్పగానే నాకు అందులో పార్టిసిపేట్ చేయాలి అనిపించింది..

​కానీ ఇలాంటివి నాకు అంత ఇంట్రెస్ట్ ఉండదు కదా! అందుకే నేను పట్టించుకోలేదు..” అని ఇంకా మాట్లాడుతూ ఉండగా…

​బయట నుంచి వాళ్ళ అమ్మ మాటలు వినిపించి, “హా.. వస్తున్నానమ్మా..” అని చెప్పి మళ్ళీ ఆ స్కెచ్ వైపు చూస్తూ..

​”అమ్మ పిలుస్తుంది.. మళ్ళీ వస్తాను, బాయ్!” అని ఆ ఫోటోకి ముద్దు పెట్టి అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోతుంది..

​బయటకి వచ్చి స్టడీ రూమ్ డోర్ వేసి కిందకి వెళ్తుంది..

​”ఏంటిమ్మా.. పిలిచావు?” అని అడుగుతుంది మేఘ..

​మేఘ వైపు చూస్తూ, “మళ్ళీ ఆ ఫోటోతో మాటల్లో 

మునిగిపోయావా?” అని కొంచెం సీరియస్ గా అడుగుతారు..

​మేఘన చిన్నగా నవ్వి, “తెలిసి కూడా అడగటం ఎందుకు?” అని అంటూ ఆవిడ బుగ్గలు లాగుతుంది..

​”అబ్బా.. ఇదేం అలవాటే బాబు! నీకు, మీ నాన్నకి ఈ బుగ్గలు లాగటం అలవాటు ఏంటో..” అని అంటూ, “అత్త పిలుస్తుంది, వెళ్ళు..” అని అంటారు..

​”సరే..” అని చెప్పి కిచెన్ లోకి వెళ్తుంది మేఘ..

​వెళ్తున్న మేఘన వైపు చూస్తూ ఒక చిన్న నిట్టూర్పు విడుస్తారు రోజీ గారు..

***

​”రేయ్ బావ.. నువ్వు చెప్పిన పని మొత్తం చేశారు.. అలాగే మోడల్స్ కోసం ఇంటర్వ్యూ పెట్టాను,” అని అంటాడు విజ్జు, విక్రమ్ క్యాబిన్ లోకి వచ్చి..

​”వాట్? మోడల్ కోసం ఇంటర్వ్యూనా.. ఇదేమైనా జాబ్ ఇంటర్వ్యూ అనుకున్నావా?” అని అంటాడు విక్రమ్ సీరియస్ గా..

​”అబ్బా బావ, ఎందుకు అంత సీరియస్ అవుతావు! ఇప్పటికిప్పుడు న్యూ మోడల్ అంటే కష్టం.. అందుకే ఇంటర్వ్యూ పెట్టాను.. వాళ్ళల్లో టాలెంట్ ఉన్నవాళ్ళని సెలెక్ట్ చేసి మన డిజైన్ కి పర్ఫెక్ట్ మ్యాచ్ అయ్యేవాళ్ళని చూడవచ్చు,” అని అంటాడు..

​”ఏదో ఒకటి చెయ్యి, కానీ తేడా వచ్చిందో.. నా చేతిలో చస్తావు జాగ్రత్త!” అంటాడు విక్రమ్..

​”సర్లే, ఏమి తేడా రాకుండా చూస్తానులే,” అంటాడు విజ్జు..

​”సరే, నీ వర్క్ అయ్యిందా?” అని అడుగుతాడు విక్రమ్..

​”హా.. బావ,” అని అంటాడు విజ్జు..

​”సరే, వెళ్ళీ కార్ తియ్యి వస్తున్నా.. నానమ్మ కాల్ చేసింది,” అని అంటాడు..

​”సరే..” అని చెప్పి అక్కడి నుంచి కిందకి వెళ్తాడు విజ్జు..

​విజ్జు వెళ్ళిన 5 మినిట్స్ కి తన వర్క్ ఫినిష్ చేసి కిందకి వెళ్దాం అని లేచిన విక్రమ్ కి ఎందుకో ఒక్కసారిగా గుండె ఫాస్ట్ గా కొట్టుకుంటుంది..

​గుండె మీద చెయ్యి వేసుకుని అలాగే చైర్ లో తల వెనక్కి వాల్చి కళ్ళు మూసుకుంటాడు విక్రమ్..

​కొంచెం సమయం తరువాత అంతా నార్మల్ అవ్వటంతో, అది అంతా తనకి నార్మల్ అన్నట్లు.. తన దగ్గర ఉన్న టాబ్లెట్ తీసుకుని వేసుకుని అక్కడి నుంచి కిందకి వెళ్తాడు..

​విక్రమ్ వచ్చి కార్ లో కూర్చోగానే.. విజ్జు కార్ ని స్టార్ట్ చేసి విక్రమ్ మ్యాన్షన్ వైపు వెళ్తాడు..

​ఇంకా ఉంది…