ಹಲವು ಜನ್ಮಗಳ ಬಂಧ 💞 – 3

ಇವರು ಪಾರ್ಕ್‌ನಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ಅಖಿಲ್ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಲು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.

ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿ ಬಂದು ಬೆಡ್ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಕೊಂಡು ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ವಿಡಿಯೋಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.

ಬೆಡ್‌ರೂಮ್‌ಗೆ ಬಂದ ಸತ್ಯಾ, ಫೋನ್ ನೋಡುತ್ತಾ ನಗುತ್ತಿರುವ ಅಖಿಲ್‌ನನ್ನು ನೋಡಿ,

“ಏನ್ರೀ… ನಗುತ್ತಿದ್ದೀರಾ? ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ?” ಅಂತ ಕೇಳುತ್ತಾ ಅಖಿಲ್ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಅವಳು ಹಾಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ತಡ… ಅಖಿಲ್ ತನ್ನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ತನ್ನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

“ಏನ್ರೀ ಶ್ರೀವರೇ…” ಅಂತ ಸತ್ಯಾ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅವನು ದಿಢೀರನೆ ಎಳೆದಿದ್ದರಿಂದ ಅಖಿಲ್ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಬಂದು ಬೀಳುತ್ತಾಳೆ.

ಅಖಿಲ್ ತಕ್ಷಣ ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನು ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟು,

“ಸತ್ಯಾ… ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆಯಬೇಕು ಅಂತ ಅನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಬರೋಣವಾ?” ಅಂತ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.

“ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗೋಣ ರೀ? ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ತೆಯವರು, ಮಾವನವರು ಇದ್ದಾರಲ್ಲ… ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೇಗೆ ಹೋಗೋದು? ಹೋಗುವುದಾದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗುವ ಹಾಗೆ ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿ” ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ ಸತ್ಯಾ.

“ಅದು ಹಾಗಲ್ಲ ಬಂಗಾರಂ…” ಅಂತ ಅಖಿಲ್ ಅವಳ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

“ಹೇಳಿ ಶ್ರೀವರೇ… ಅಸಲಿ ವಿಷಯ ಏನು?” ಅಂತ ಹುಬ್ಬು ಏರಿಸಿ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ ಸತ್ಯಾ.

“ಅದು… ಅದು… ನಮಗಾಗಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆಯಬೇಕು ಅಂತ ಆಸೆ ಆಗುತ್ತಿದೆ” ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಅಖಿಲ್.

“ಏನ್ರೀ ಸಾರ್… ನಮಗಾಗಿನಾ? ಈಗಾಗಲೇ ಸಿಗುವ ಸಮಯವೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆನೇ ಇರುತ್ತೀನಲ್ಲಾ… ಇನ್ನೂ ನಿಮಗೆ ಸಮಯ ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲವಾ?” ಅಂತ ಕೋಪದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ.

“ನೀನು ಹಾಗೆ ನೋಡಬೇಡ ಬಂಗಾರಂ… ಕೋಪದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೂ ಮುದ್ದಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀಯಾ” ಅಂತ ನಗುತ್ತಾ ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಮುತ್ತಿಡುತ್ತಾನೆ.

“ನಿಮ್ಮನ್ನ…” ಅಂತ ಸತ್ಯಾ ಅಖಿಲ್ ಭುಜಕ್ಕೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಾಳೆ.

ಆದರೆ ಅಖಿಲ್ ಮಾತ್ರ ನಗುತ್ತಾ ಅವಳನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಎಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

“ಏನು… ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?” ಅಂತ ಕೇಳುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಅವಳನ್ನು ರೇಗಿಸುತ್ತಾನೆ.

“ಹೌದು… ನೀವು ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಸ್ತಿನೇ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಾ” ಅಂತ ಸತ್ಯಾ ನಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಅಖಿಲ್ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು,

“ಸರಿ ಬಂಗಾರಂ… ಈಗ ಕೋಪ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತಾ?” ಅಂತ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.

“ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ…” ಅಂತ ಸತ್ಯಾ ಮುಖವನ್ನು ಬೇರೆ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾಳೆ.

“ಹಾಗಾದರೆ ಹೀಗೆ ನೋಡಿದರೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೋ ಏನೋ…” ಅಂತ ಅಖಿಲ್ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಅವಳ ಮುಖವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.

ಸತ್ಯಾ ಕೂಡ ನಗದೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ನಗುತ್ತಾಳೆ.

“ಸಾಕು ಶ್ರೀವರೇ… ತುಂಬಾ ಕಚಗುಳಿ ಆಗುತ್ತಿದೆ” ಅಂತ ನಗುತ್ತಾಳೆ.

“ಸರಿ…” ಅಂತ ಅವಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು,

“ನನಗಾಗಿ ಏನಾದರೂ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಆಗಿ ಕೊಡಬಹುದಲ್ಲವಾ?” ಅಂತ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.

“ಏನು ಕೊಡಬೇಕು ಶ್ರೀವರೇ?” ಅಂತ ತಮಾಷೆಯಾಗಿ ಅವನನ್ನು ರೇಗಿಸುತ್ತಾ ಕೇಳುತ್ತಾಳೆ ಸತ್ಯಾ.

“ಏನು ಕೊಡಬೇಕೋ…” ಅಂತ ಯೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ ನಟಿಸಿ, ಅವಳ ಕಿವಿಯ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಏನೋ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸತ್ಯಾಳ ಕಣ್ಣುಗಳೆರಡೂ ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಅಖಿಲ್‌ನ ಕಡೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಹಾಗೆಯೇ ನಿಂತುಬಿಡುತ್ತಾಳೆ.

“ಏನು ಪುಟ್ಟೀ… ಶಾಕ್ ಆಯ್ತಾ?” ಅಂತ ನಗುತ್ತಾ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ.

“ನೀವು ಅಂಥ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರೆ ಶಾಕ್ ಆಗದೆ ಇನ್ನೇನಾಗುತ್ತೆ?” ಅಂತ ನಾಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

“ನಾನೇನಾದರೂ ತಪ್ಪಾಗಿ ಕೇಳಿದ್ನಾ? ನೀನು ಶಾಕ್ ಆಗೋಕೆ… ನೀನು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೇ ಅಲ್ವಾ. ನಾನು ಬೇರೆಯವರನ್ನೇನೂ ಕೇಳಿಲ್ಲವಲ್ಲ” ಅಂತ ಅಖಿಲ್ ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

“ಹಾಗಾದರೆ… ನಾನು ಹೇಗೆ ಕೊಡಲಿ ಶ್ರೀವರೇ?” ಅಂತ ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಮುಖವನ್ನು ಬೇರೆ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾಳೆ.

“ನೀನು ಹೀಗೆ ನಾಚಿಕೊಂಡರೆ ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ನಿನ್ನನ್ನು ರೇಗಿಸಬೇಕು ಅನಿಸುತ್ತದೆ” ಅಂತ ತುಂಟತನದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಅಖಿಲ್.

“ನಿಮಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೀಗೇ ಇರುತ್ತೆ” ಅಂತ ಸತ್ಯಾ ನಗುತ್ತಾಳೆ.

ಅಖಿಲ್ ಅವಳನ್ನು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.

ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಹಾಗೆಯೇ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ನೋಡುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ನಂತರ ಅಖಿಲ್ ಸತ್ಯಾಳ ಹಣೆಗೆ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು,

“ನೀನು ನನ್ನ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗಿನಿಂದ… ನನಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಕೆಲಸವಿರಲಿ, ಎಷ್ಟೇ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿರಲಿ… ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಹೀಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆದರೆ ಸಾಕು. ದಿನವಿಡೀ ಇದ್ದ ಆಯಾಸವೆಲ್ಲಾ ಮಾಯವಾದ ಹಾಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ” ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸತ್ಯಾಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ನಗು ಮೂಡುತ್ತದೆ.

“ನನಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಶ್ರೀವರೇ… ನೀವು ಎಷ್ಟೇ ಬ್ಯುಸಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಕುಳಿತುಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು. ನನಗೆ ಬೇರೇನೂ ಬೇಡ” ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾಳೆ.

ಅಖಿಲ್ ಅವಳ ಕೈಯನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾನೆ.

“ಹಾಗಾದರೆ ಇವತ್ತು ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಹೀಗೆಯೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಇರೋಣ” ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.

“ಸರಿ…” ಅಂತ ಸತ್ಯಾ ಕೂಡ ನಗುತ್ತಾ ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ.

ಹೀಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ತಮ್ಮ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು, ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ, ಮನೆಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಖುಷಿಯಾಗಿ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಇಂತಹ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ತುಂಟಾಟದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲೇ ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ನನ್ನ ಸ್ಟೋರಿ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಪ್ಲೀಸ್ ಫಾಲೋ ಮಾಡಿ… ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಥೆ ಮಾತ್ರ. ಕಥೆಯನ್ನು ಕಥೆಯಂತೆಯೇ ನೋಡಿ. ಇದರಲ್ಲಿರುವ ಪಾತ್ರಗಳು ನಿಜ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವುಗಳಲ್ಲ… ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕೇವಲ ಕಾಲ್ಪನಿಕ.

ಬರೆಯುವಾಗ ಏನಾದರೂ ತಪ್ಪುಗಳಿದ್ದರೆ ದಯವಿಟ್ಟು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿ ಬಂಗಾರಗಳೇ… 🥰🥰

ನಿಮ್ಮ ಚಿನ್ನಿ ❤️