New Katha Varnika is now on Google Play — read original stories on your phone. Learn more
అతనితో ఓ రాత్రి-2(ముగింపు)

అతనితో ఓ రాత్రి-2(ముగింపు)

నా లోకంలో నేను విహరిస్తూ, “క్రిష్ ఎందుకు నన్ను బ్లాక్ చేశాడు? ఎందుకు నా కోసం ఒక్కసారి కూడా రావడం లేదు?” అని ఆలోచిస్తూ ఉంటే సడన్గా రూమ్ డోర్ ఎవరో కొట్టారు.

“క్లీనింగ్ వాళ్లు వచ్చారేమో” అని కన్నీళ్లు తుడుచుకొని డోర్ ఓపెన్ చేస్తే, ఎదురుగా నా ఫ్రెండ్ కావ్య ఉంది.

“నువ్వేంటే ఇలా పిజికి వచ్చేసావు?” అని నేను అడుగుతుంటే, అదేమో రెండు చేతులు నడుం మీద పెట్టుకొని, “ఏమైందమ్మా? కనీసం మాట కూడా చెప్పకుండా ఆఫీస్ కి డుమ్మా కొట్టేసావ్! నువ్వు వర్క్ ఫ్రొం హోమ్ తీసుకుంటున్నట్లు చెబితే, నేను కూడా ఆఫీస్ కి వెళ్లలేదని కాదు కదా?” అని అడుగుతూ వచ్చి బెడ్ మీద కూర్చుంది.

“గుడికి వెళ్లొచ్చానే, ఆ తర్వాత ఇంకా ఆఫీస్ కి రాబుద్ధి కాలేదు. అందుకే…” అని చెబుతుంటే, నా వైపు డౌట్ గా చూస్తూ “ఏడ్చావా?” అని అడిగింది.
కొన్ని కొన్ని విషయాలు మన మనసులోనే సమాధి అయిపోతే బాగుంటాయి కదా!

“దానికి పెళ్లి అయిపోయింది. ఆబ్వియస్ గా ఎందుకు వెళ్లావు?” అంటూ నన్నే తిడుతుంది. ఫ్రెండ్ తో తిట్టించుకోవడం పెద్ద కష్టమేం కాదు, కానీ “ఎందుకు ఒకరి ముందు మనం చులకన కావాలి?” అని చెప్పి “ఏం లేదే” అని అంటుంటే… “మేడంగారు ఈమధ్య ఏంటో నా నుండి చాలా విషయాలు దాస్తున్నారు. నేను బెస్ట్ ఫ్రెండ్ అన్న విషయం మర్చిపోయినట్లున్నారు” అంటూ నన్నే ఆరా తీసింది కావ్య.

“అబ్బా! నిజమే తల్లి, ఏడుస్తున్నాను. కానీ అది కాదులే… ఇంట్లో వాళ్లు గుర్తొచ్చి” అని చెబుతుంటే, “సర్లే, నువ్వు చెప్పాలనుకున్నప్పుడు నేను మాత్రం నిన్ను అడిగి ఇబ్బంది పెట్టనులే” అని అది డ్రమాటిక్ గా చెబుతుంటే… “నిజమే తల్లి, నిజంగానే ఏం లేదు. ఇంట్లో వాళ్లు గుర్తొచ్చి కొంచెం అప్సెట్ అయ్యాను” అని చెబుతుంటే, “సర్లే, పెళ్లయ్యాక మనిద్దరి మధ్య టైం చాలా తగ్గిపోయింది కదా! అలా మాల్ కి వెళ్ళొద్దాము” అని అడిగితే, నాకు కూడా “బయటికి వెళ్తే కొంచెం రిఫ్రెష్ అవుతాను” అనిపించి సరే అన్నా.

ఏఎంబీ మాల్ కి వెళ్లాం, అదే మాకు దగ్గర కాబట్టి.
మండే అవడంతో, నేను నాన్ వెజ్ తినను అని మొక్కుకోకపోయినా తినడం ఇష్టం ఉండదు. అది ఎలాగో తినదు కాబట్టి, వెజ్ లోనే ఏదో తినేసి… ‘ఇరుముడి’ మూవీ ట్రెండింగ్ ఉంది కాబట్టి ఓ మూడు గంటలు సినిమాకి టైం కేటాయించి, సాయంత్రానికి ఇద్దరం ఎవరి నెలవులకు వాళ్లం వెళ్లిపోయాము.

మళ్లీ ఒంటరితనం నన్ను ఆవహించేసింది. అన్నట్లు చెప్పడం మర్చిపోయా కదా! మరుసటి రోజు ఏదో పండగ హాలిడే ఉంది అని రూమ్మేట్స్ ఇంటికి వెళ్లిపోయాము. రూమ్ లో ఒక్కదాన్నే అయిపోయాను. “ఇప్పుడు ఎంత ఏడ్చినా ఎవరికీ కనపడదు, వినపడదు కదా” అనుకుంటూ డోర్ లాక్ చేసేసి బెడ్ మీద పడిపోయాను. తినాలని కూడా అనిపించడం లేదు.

ఏదో కావ్య ఆ మాట ఈ మాట మాట్లాడిస్తూ ఉంది కాబట్టి, ఈ కాసేపు నా బాధను మర్చిపోగలిగాను. కానీ మళ్లీ పాత రోజుల్లో ఈ టైంకి క్రిష్ తో కలిసి ఎలా ఉండేదాన్నో గుర్తొస్తుంటే, వాడిమీద మిస్సింగ్ ఫీల్ నన్ను దహించేస్తుంది లోపల నుండి.
అందుకే ఇంకోసారి ఫోన్ తీసి పదిసార్లు అయినా కాల్ చేసి ఉంటాను. “ఏమైనా మారిందా?” అంటే ఆహా కాదు, బ్లాక్ చేశాడని స్పష్టంగా అర్థమైపోయింది.

నేను కూడా మెల్లిగా నా మనసుకి నచ్చజెప్పుకుంటున్నాను… “అతడు నీ జీవితంలో పాసింగ్ క్లౌడ్ ఏమోనే రాధా! అందుకే కొన్ని రోజులు మీకు అంతులేని మెమోరీస్ అందించి, ఇప్పుడు దూరం అయ్యాడు” అనుకుంటూ ఉన్నా.

“రాధా, ఈ విషయం నువ్వు ఎవరితో చెప్పుకున్నా కూడా నిన్నే చులకనగా చూస్తారు. ‘ఊరు పేరు తెలియని వాడిని ఎలా నమ్మావే?’ అంటూ… కాబట్టి నువ్వు ఎదుటివాళ్ల ముందర వీక్ అవ్వకూడదు.

అలాగని నిన్ను ఎవరో వచ్చి మోటివేట్ చేస్తారని అస్సలు ఆశించొద్దు, సరేనా? నీకు నువ్వే స్టాండ్ తీసుకో! జరిగిందేదో జరిగిపోయింది, ఆరోజు అసలుది జరగలేదు కదా! కానీ నువ్వు కూడా వాడి మీద ఇష్టం తెలిపావు, అఫ్ కోర్స్ ఉంది కాబట్టే దాన్ని ఎక్స్ప్రెస్ చేశావు. దాన్ని తప్పుగా చూడకుండా నిజంగా చూసి, ఒక మధురమైన భావనగా మనసులో దాచిపెట్టుకో! లేదు, వాడు నిజంగా నిన్ను మోసం చేశాడంటే… నీ గుండెలోని ఒక్క నరంలో కూడా మెమొరీ లేకుండా డిలీట్ చేసేయి” అని మెదడు చెప్పడంతో, మనసు దాని మాటలకు నిరాకరించింది.

Premium Premium reading Full story · from ₹69
Sign in to continue