విడదీయలేని బంధం 🔥 – 2
2. విడదీయలేని బంధం 💖
“నేను నీకు తెలుసా?”
ఆరవ్ అడిగిన ఆ ఒక్క మాట మిహిరా గుండెల్లో అలజడి రేపింది.
ఎన్నో సంవత్సరాలుగా తన మనసులో దాచుకున్న పేరు…
ఎవరూ వినకూడదనుకున్న పేరు…
అదే పేరు ఇప్పుడు తన నోటినుంచి బయటపడింది.
కానీ…
అతని కళ్లలో మాత్రం తనకోసం ఎలాంటి గుర్తింపు లేదు.
మిహిరా చూపు కిందికి వాలిపోయింది.
“లేదు…”
ఆమె చెప్పిన సమాధానం చాలా చిన్నదే.
కానీ ఆ ఒక్క మాట వెనుక ఐదు సంవత్సరాల బాధ దాగి ఉంది.
ఆరవ్ ఆమెను కొన్ని క్షణాలు గమనించాడు.
“అయితే నా పేరు నీకు ఎలా తెలుసు?”
మిహిరా దగ్గర సమాధానం లేదు.
ఆమె ఆరాధ్య చేతిని పట్టుకుని వెనక్కి అడుగు వేసింది.
“అది… నాకు తెలియదు.”
ఆరవ్ కనుబొమ్మలు ముడిచాడు.
“నాకు తెలియదు అంటున్నావా?”
మిహిరా అతని కళ్లలోకి చూడలేకపోయింది.
అప్పటికే తనను వెంబడించిన ఆ ఇద్దరు వ్యక్తులు అక్కడి నుంచి తప్పించుకోవడానికి ప్రయత్నించారు.
ఆరవ్ వాళ్లవైపు తిరిగాడు.
“ఆగండి.”
ఆ ఒక్క మాటకే వాళ్లు ఆగిపోయారు.
“ఈమెను ఎందుకు వెంబడిస్తున్నారు?”
వాళ్లలో ఒకడు ఏమీ మాట్లాడలేదు.
ఆరవ్ తన ఫోన్ తీసి ఎవరికో కాల్ చేశాడు.
“వాళ్లిద్దరినీ ఆపండి.”
కొన్ని క్షణాల్లోనే అక్కడికి మరో కారు వచ్చింది.
ఆ ఇద్దరినీ తీసుకెళ్లారు.
మిహిరా మాత్రం ఆ దృశ్యాన్ని చూస్తూ నిలబడిపోయింది.
ఆరవ్ ఆమె దగ్గరకు వచ్చాడు.
“మీకు ఏమైనా అయిందా?”
“లేదు.”
“మీ కూతురికి?”
మిహిరా వెంటనే ఆరాధ్యను తన దగ్గరకు తీసుకుంది.
“ఆమె బాగానే ఉంది.”
ఆరవ్ మొదటిసారి ఆరాధ్యను సరిగ్గా చూశాడు.
చిన్నగా భయపడిన ముఖం…
కళ్లలో కన్నీటి ఛాయ…
అయినా ఆరవ్ వైపు చూస్తూనే ఉంది.
ఆమె నెమ్మదిగా అడిగింది.
“మీరు మా అమ్మను కాపాడారా?”
ఆరవ్ చిన్నగా నవ్వాడు.
“అలా అనుకోవచ్చు.”
ఆరాధ్య అతని దగ్గరకు ఒక అడుగు వేసింది.
మిహిరా వెంటనే—
“ఆరాధ్య…”
అని పిలిచింది.
కానీ ఆరాధ్య ఆగలేదు.
“థ్యాంక్యూ.”
ఆరవ్ ఆమెను చూస్తూ కాసేపు మౌనంగా ఉన్నాడు.
ఎందుకో…
ఆ చిన్నారి ముఖం తనకు చాలా పరిచయంగా అనిపించింది.
ఎక్కడో…
ఎప్పుడో…
తాను ఈ కళ్లను చూసినట్టుగా అనిపించింది.
ఆరవ్ ఒక్కసారిగా తల పట్టుకున్నాడు.
ఒక చిన్న జ్ఞాపకం మెరుపులా అతని మనసులో మెరిసింది.
చీకటి…
వర్షం…
ఒక అమ్మాయి ఏడుస్తున్న స్వరం…
“నన్ను నమ్ము…”
ఆ వెంటనే ఆ జ్ఞాపకం మాయమైంది.
ఆరవ్ కళ్లు తెరిచాడు.
మిహిరా అతన్ని గమనిస్తోంది.
ఆమెకు మాత్రం గుండెల్లో భయం మొదలైంది.
“మీకు బాగానే ఉందా?”
ఆమె అడిగింది.
“అవును.”
ఆరవ్ ఆమెను గట్టిగా చూశాడు.
“కానీ ఒక విషయం మాత్రం చెప్పండి.”
మిహిరా నిశ్శబ్దంగా ఉంది.
“ఆ మనుషులు మీ గతం గురించి ఎందుకు మాట్లాడుతున్నారు?”
మిహిరా గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.
“నాకు తెలియదు.”
“నిజమా?”
“అవును.”
ఆరవ్ కొద్దిసేపు ఆమెను చూస్తూ—
“సరే.”
అని వెనక్కి తిరిగాడు.
కానీ వెళ్లే ముందు ఆరాధ్య వైపు మరోసారి చూశాడు.
ఆరాధ్య కూడా అతన్ని చూస్తూనే ఉంది.
ఆరవ్ కారులోకి ఎక్కబోతుండగా…
“అంకుల్!”
ఆరాధ్య పిలిచింది.
ఆరవ్ వెనక్కి తిరిగాడు.
“ఏంటి?”
“మీ పేరు ఏంటి?”
అతను చిన్నగా నవ్వాడు.
“ఆరవ్.”
ఆరాధ్య ఆనందంగా మిహిరా వైపు చూసింది.
“అమ్మా! ఇదే కదా నువ్వు చెప్పిన పేరు!”
మిహిరా గుండె ఆగినట్టైంది.
ఆమె వెంటనే ఆరాధ్య నోరు మూసింది.
ఆరవ్ మాత్రం ఆశ్చర్యంగా మిహిరాను చూశాడు.
“నేను చెప్పిన పేరు?”
మిహిరా తడబడింది.
“ఆమె… ఏదో అలా మాట్లాడింది.”
ఆరవ్ ఏమీ అనలేదు.
కానీ అతని చూపు మాత్రం మారిపోయింది.
“మిహిరా…”
ఆమె ఒక్కసారిగా అతని వైపు చూసింది.
“మీకు నా పేరు ఎలా తెలుసు?”
మిహిరా నిశ్శబ్దంగా నిలబడిపోయింది.
ఆరవ్ ముఖంలో అనుమానం స్పష్టంగా కనిపించింది.
“నేను మీ పేరు చెప్పలేదు కదా?”
మిహిరా దగ్గర సమాధానం లేదు.
కొన్ని క్షణాలు ఇద్దరి మధ్య నిశ్శబ్దం.
చివరికి మిహిరా ఆరాధ్య చేతిని పట్టుకుని—
“మనం వెళ్దాం.”
అని అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.
ఆరవ్ మాత్రం వాళ్లు వెళ్లిన దారినే చూస్తూ నిలబడ్డాడు.
“ఈమె ఎవరు?”
అతని మనసులో ఒకే ప్రశ్న.
—
ఆ రాత్రి…
మిహిరా ఆరాధ్యను నిద్రపుచ్చింది.
ఆరాధ్య మాత్రం నిద్రలో కూడా ఒకే మాట అంటోంది.
“ఆరవ్ అంకుల్…”
మిహిరా కళ్లలో నీళ్లు నిండాయి.
ఆమె కూతురి జుట్టును నిమురుతూ మెల్లగా చెప్పుకుంది.
“అతను నీకు అంకుల్ కాదు బంగారం…”
ఆమె గొంతు వణికింది.
“కానీ ఇప్పుడే ఆ నిజం నీకు చెప్పలేను.”
మిహిరా అల్మారాలోంచి ఒక పాత పెట్టె తీసింది.
ఆ పెట్టెలో…
ఒక పాత ఫోటో ఉంది.
ఫోటోను చేతిలోకి తీసుకున్న ఆమె కళ్లలో కన్నీళ్లు తిరిగాయి.
“నువ్వు నన్ను గుర్తుపట్టకపోయినా…”
“నేను నిన్ను ఎలా మర్చిపోగలను ఆరవ్?”
అప్పుడే…
ఆమె ఫోన్ మోగింది.
తెలియని నంబర్.
మిహిరా భయంతో కాల్ ఎత్తింది.
అవతల నుంచి ఒక చల్లని స్వరం.
“ఆరవ్ తిరిగి వచ్చాడు.”
మిహిరా నిశ్శబ్దంగా నిలబడిపోయింది.
“ఇప్పుడు నీకు దాక్కునే చోటు లేదు.”
కాల్ కట్ అయింది.
మిహిరా చేతిలోని ఫోన్ కింద పడిపోయింది.
అదే సమయంలో…
మరో చోట ఆరవ్ తన గదిలో ఒంటరిగా కూర్చున్నాడు.
అతని ముందున్న టేబుల్‌పై ఒక పాత ఫైల్ ఉంది.
ఆ ఫైల్‌పై ఒక పేరు ఉంది—
మిహిరా.
ఆరవ్ ఆ పేరును చూస్తూ నెమ్మదిగా అన్నాడు…
“నువ్వెవరు?”
ఫైల్ తెరిచిన వెంటనే…
అందులో ఉన్న ఒక పాత ఫోటో అతని చేతిలోకి వచ్చింది.
ఆ ఫోటోను చూసిన ఆరవ్ కళ్లలో ఒక్కసారిగా షాక్.
“ఇది…”
అతని జ్ఞాపకాల్లో మళ్లీ అదే రాత్రి మెరిపించింది.
కానీ ఈసారి…
ఆ జ్ఞాపకంలో ఉన్న అమ్మాయి ముఖం మాత్రం స్పష్టంగా కనిపించబోతోంది.
ఆ అమ్మాయి… మిహిరానేనా?
కొనసాగుతుంది ✍️
కామెంట్స్ ప్లీజ్ 💖 💖 💖 💖 💖 💖 💖
Swipe left/right or tap the sides to turn pages