తెల్లని ఎర్రంచు చీర, తల నిండా మల్లె పువ్వులు, మెడలో పచ్చగా మెరుస్తున్న పసుపుతాడు, చిన్న నెక్లెస్, చేతుల నిండా గాజులు, చెవులకి చిన్న కమ్మలు, నుదుటిన బొట్టు పాపిట్లో ఎర్రటి సింధూరం, కాటుక దిద్దిన కళ్ళతో, ఎర్రటి పెదవులు, చేతిలో పాల గ్లాస్ తో అడుగు పెట్టిన ఆద్య అర్జున్ కళ్ళకి రతీ దేవి లా కనిపిస్తుంది…
అప్పటివరకు ఏదేదో అనుకుంటూ వచ్చిన ఆద్య ఆ రూమ్ లోకి అడుగుపెట్టగానే సహజం గానే ఆడపిల్లకి వచ్చేటి సిగ్గు, భయం, కంగారుతో రూమ్ డోర్ దగ్గరే నిలబడిపోయింది…
ఆ గది, అందులో నుండి వెదజల్లుతున్న సువాసన పరిమళాలు ఆమె నాసిక పిలుస్తుంటే ఆ వాసనాలకే ఆమె శరీరం అంత మత్తు ఆవహించినట్టయింది…
ఆమెకే తెలీయకుండా ఆమె శరీరం సన్నగా వణుకుతుంది..
ఆద్య నే కను రెప్ప వేయకుండా చూస్తు ఆమెసౌందర్యాన్ని కళ్ళల్లో నింపుకుంటున్న అర్జున్ ఆమె శరీరం లో కనిపిస్తున్న వణుకు చూసి చిన్నగా నవ్వుకుంటూ ఆమె కి దగ్గరగా వెళ్లి డోర్ కి గడి పెట్టేసి ఏంటి బంగారం గదిలోకి వచ్చి ఇక్కడే ఆగిపోయావు…
నా దగ్గరకి రావా.. నువ్వు తెచ్చిన పాలు. నీ దగ్గర వున్న మురిపాలు నాకు పంచవా అంటు ఆమె చేతిని పట్టుకుంటాడు..