వలపు మధురిమ – 1
వానలో మొదలైన ప్రేమ ❤️🌧️
ఆకాశం ఒక్కసారిగా నల్లని మబ్బులతో నిండిపోయింది.
హైదరాబాద్‌ నగరమంతా ఎప్పటిలాగే పరుగులు తీస్తుండగా… మొదటి వాన చినుకు నెమ్మదిగా నేలను తాకింది.
ఆఫీస్‌ నుంచి బయటకు వచ్చిన విరాన్ష్, గేట్‌ దగ్గరే ఆగిపోయాడు.
“ఇప్పుడే వర్షమా?” అంటూ ఆకాశం వైపు చూశాడు.అంతలోనే పక్కనే ఉన్న షెల్టర్‌ కిందకు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చింది గాయత్రి.
ఆమె చేతిలో ఫైళ్లు… జుట్టులో చిక్కుకున్న కొన్ని వాన చినుకులు… ముఖంపై చిన్న చిరాకు.
“ఛీ… గొడుగు తీసుకురావడం మర్చిపోయాను.”
విరాన్ష్ ఆమె వైపు చూసి చిన్నగా నవ్వాడు.
“గొడుగు లేకపోవడం మీ తప్పు కాదు…”
గాయత్రి అతని వైపు చూసింది.
“మరి?”
“ఈ వాన ఇంత అందంగా పడటం వాన తప్పు.”
ఆమె నవ్వకుండా ఉండాలని ప్రయత్నించింది.
కానీ పెదవుల చివర చిన్న నవ్వు వచ్చేసింది.
“మీరు అందరితో ఇలానే మాట్లాడుతారా?”
“లేదు.”
“మరి నాతోనే ఎందుకు?”
విరాన్ష్ కాసేపు ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ—
“తెలియదు… మీతో మాట్లాడాలని అనిపించింది.”
ఆ మాటకు గాయత్రి చూపు కిందికి జారింది.
వర్షం మరింత వేగంగా పడుతోంది.
విరాన్ష్ తన గొడుగును తెరిచాడు.
“రండి… మిమ్మల్ని డ్రాప్ చేస్తాను.”
“వద్దు. నేను వెళ్తాను.”
“ఎలా?”
“వర్షంలోనే.”
“అయితే నేను కూడా వస్తాను.”
“ఎందుకు?”
“మీరు తడిస్తే జలుబు వస్తుందేమో.”
గాయత్రి కనుబొమ్మలు పైకెత్తింది.
“అంత కేర్ ఎప్పటి నుంచి?”
విరాన్ష్ చిరునవ్వు నవ్వాడు.
“బహుశా… ఈరోజు నుంచి.”
ఇద్దరూ ఒకే గొడుగు కింద నడవడం మొదలుపెట్టారు.గాలి వేగంగా వీచింది. గాయత్రి అతనికి మరింత దగ్గరగా జరిగింది. ఆమె భుజం అతని భుజాన్ని తాకింది.
ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
ఆ క్షణంలో…
చుట్టూ ఉన్న ట్రాఫిక్ శబ్దం కూడా మాయమైనట్టుగా అనిపించింది.
విరాన్ష్ నెమ్మదిగా అన్నాడు—
“గాయత్రి…”
“హ్మ్?”
“ఈ వాన ఆగిపోవాలని అనిపించడం లేదు.”
ఆమె చిరునవ్వుతో అడిగింది—
“ఎందుకు?”
అతని చూపు ఆమె కళ్లపైనే ఉంది.
“ఎందుకంటే… ఈ వాన వల్లే నువ్వు నా పక్కన ఇలా నడుస్తున్నావు.”
గాయత్రి గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.
ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు.
కేవలం అతని చేతిలోని గొడుగు కింద… అతనితో కలిసి నడుస్తూనే ఉంది.
ఆ రోజు వానలో తడిసింది వాళ్ల బట్టలే కాదు…
రెండు మనసులు కూడా ప్రేమలో తడిశాయి. ❤️🌧️
ఆ రోజు వర్షం ఆగిపోయింది.
కానీ గాయత్రి మనసులో మాత్రం ఆ వాన ఇంకా కురుస్తూనే ఉంది.
ఇంటికి వచ్చినా ఆమెకు ఏ పని మీదా మనసు నిలవలేదు. కిటికీ దగ్గర నిలబడి బయట చూస్తూ ఉండిపోయింది.
ఎందుకో తెలియదు…
విరాన్ష్ మాటే మళ్లీ మళ్లీ గుర్తొస్తోంది. ఈరోజు నుంచి కేర్ చేస్తాను.అంత చిన్న మాటే. కానీ తన మనసును ఇంతగా ఎందుకు కదిలిస్తోంది?
“ఏంటి గాయత్రి… నీకేమైంది?”
తనని తానే ప్రశ్నించుకుంది.
వెంటనే తనలో తానే సమాధానం చెప్పుకుంది.
“ఏమీ కాలేదు. ఆఫీస్‌లో అందరూ మాట్లాడినట్టే అతను కూడా మాట్లాడాడు అంతే.”
కానీ మనసు మాత్రం ఒప్పుకోలేదు.
అదే సమయంలో ఫోన్ మోగింది.
స్క్రీన్ మీద విరాన్ష్ పేరు కనిపించగానే ఆమె గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.
కొన్ని క్షణాలు ఫోన్ వైపు చూస్తూనే ఉంది.
చివరికి కాల్ లిఫ్ట్ చేసింది.
“హలో…”
“ఇంటికి రీచ్ ఆయావ?”
గాయత్రి చిన్నగా నవ్వింది.
“అవును.”
“జలుబు ఏమైనా వచ్చిందా?”
“లేదు.”
“గుడ్.”
“అంత కేర్ ఎందుకు?”
అని అడిగిన వెంటనే ఆమెకే తన ప్రశ్న మీద సిగ్గేసింది.
అవతల కొద్దిసేపు నిశ్శబ్దం.
తర్వాత విరాన్ష్ నెమ్మదిగా అన్నాడు.
“నిజంగా చెప్పనా?”
“హ్మ్…”
“నిన్ను చూసినప్పటి నుంచి… నీ గురించి కొంచెం ఎక్కువగా ఆలోచిస్తున్నాను.గాయత్రి గుండె ఒక్కసారిగా ఆగినట్టయింది.ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు.
“గాయత్రి…”
“హ్మ్?”
“భయపడకు. ఇప్పుడే ఏ సమాధానం చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు.”
ఆమె కళ్లలో తెలియకుండానే చిరునవ్వు వచ్చింది.
“మరి ఎందుకు చెప్పారు?”
“మనసులో పెట్టుకుని ఉండలేక.”
ఆ మాట ఆమెను మరింత మౌనంగా చేసింది.
ఎప్పుడూ తన భావాలను తనలోనే దాచుకునే గాయత్రికి…
తన మనసులోని మాటను ఇంత సూటిగా చెప్పే వ్యక్తి మొదటిసారి ఎదురయ్యాడు.
“విరాన్ష్…”
“చెప్పు.”
“నాకు… కొంచెం టైమ్ కావాలి.”
అవతల అతను చిరునవ్వాడు.
“నీకు ఎంత టైమ్ కావాలంటే అంత తీసుకో.”
“అంత నమ్మకంగా ఎలా చెబుతున్నావు?”
“ఎందుకంటే…”
అతని స్వరం మరింత నెమ్మదించింది.
“నువ్వు చివరికి నా దగ్గరకే వస్తావని నాకు అనిపిస్తోంది.”
గాయత్రి నవ్వకుండా ఉండలేకపోయింది.
“చాలా కాన్ఫిడెన్స్ కదా!”
“నీ మీద కాదు…”
“మరి?”
“నా మనసు మీద.”
ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు.ఫోన్ చెవికి పెట్టుకుని కళ్లను మూసుకుంది.ఆ రాత్రి వాళ్ల మధ్య పెద్దగా మాటలు జరగలేదు.
కానీ ఆ కొద్దిపాటి మాటల మధ్య…
ఒక కొత్త బంధం నిశ్శబ్దంగా పుట్టింది.
మరుసటి రోజు ఆఫీస్‌లో గాయత్రి ఎప్పటిలాగే తన డెస్క్ దగ్గర కూర్చుంది.
కానీ విరాన్ష్ కనిపించిన ప్రతిసారీ ఆమె చూపు తెలియకుండానే అతని వైపు వెళ్లింది.
ఒకసారి అతను కూడా ఆమె వైపు చూశాడు.
ఇద్దరి కళ్లూ కలిశాయి.
ఈసారి గాయత్రి చూపు తిప్పుకోలేదు.
విరాన్ష్ చిన్నగా నవ్వాడు.
ఆమె కూడా నవ్వింది.
ఆ ఒక్క చిరునవ్వులోనే…
నిన్నటి వానలో మొదలైన ప్రేమకు ఈరోజు ఒక చిన్న అంగీకారం దొరికింది.
కానీ వాళ్లకు తెలియదు…
ఈ ప్రేమ ప్రయాణం ఇంత సులభంగా సాగబోదని.
ఎందుకంటే అదే రోజు సాయంత్రం…
గాయత్రి ఫోన్‌కి ఒక మెసేజ్ వచ్చింది.
“విరాన్ష్‌కి దూరంగా ఉండండి.”
ఆమె గుండె ఒక్కసారిగా ఆగినట్టయింది.
ఎవరు పంపారు?
ఎందుకు పంపారు?
అసలు విరాన్ష్ గతంలో ఏమి జరిగింది?
గాయత్రి స్క్రీన్‌నే చూస్తూ నిలబడిపోయింది.
అప్పుడే వెనుక నుంచి విరాన్ష్ స్వరం వినిపించింది.
“గాయత్రి… ఏం జరిగింది?”
ఆమె నెమ్మదిగా అతని వైపు తిరిగింది.
కళ్లలో భయం.
చేతిలో ఆ మెసేజ్.
“విరాన్ష్… ఇది ఎవరు పంపారో నీకు తెలుసా?”
Swipe left/right or tap the sides to turn pages