New Katha Varnika is now on Google Play — read Telugu stories on your phone. Learn more
కృష్ణా ముకుంద మురారి – 2

కృష్ణా ముకుంద మురారి – 2

మురారి చేతిలో ఉన్న కవరు వైపే అందరి చూపులూ ఉన్నాయి.

ఒకవైపు తన తల్లి కళ్లలో కనిపిస్తున్న భయం… మరోవైపు కృష్ణ చెప్పిన మాటలు… అసలు ఆ కవరులో ఏముందో తెలుసుకోవాలనే ఆత్రుత మురారిని నిలవనివ్వడం లేదు.

“అమ్మా… అసలు ఈ కవరులో ఏముంది? నువ్వెందుకు ఇంత భయపడుతున్నావు?”

అని మురారి అడిగాడు.

రాజేశ్వరి ఏమీ మాట్లాడలేదు. ఆమె కళ్లలో నీళ్లు తిరుగుతున్నాయి.

“మురారి, నువ్వు నా మాట వినాలి. ఆ కవరు పక్కన పెట్టు.”

“ఎందుకు అమ్మా? అందులో ఉన్న నిజం నాకు తెలియకూడదా? నేను చిన్నపిల్లాడిని కాదు. నా జీవితానికి సంబంధించిన విషయం అయితే తెలుసుకునే హక్కు నాకు ఉంది.”

మురారి గొంతులో కోపం కంటే బాధ ఎక్కువగా ఉంది.

అక్కడే నిలబడి ఉన్న ముకుందకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. కొద్దిసేపటి క్రితం వరకు తన ప్రేమ గురించి ఆలోచిస్తున్న ఆమెకు ఇప్పుడు మరో భయం మొదలైంది.

ఈ పెళ్లి వెనుక తనకు తెలియని విషయం ఏదైనా ఉందా?

మురారి చేతిలో ఉన్న కవరు వైపు చూస్తూ ఆమె అడిగింది.

“మురారి… కృష్ణ ఎవరు? మీ అమ్మకు ఆమె ముందే తెలుసా?”

మురారి తల అడ్డంగా ఊపాడు.

“నాకు కూడా తెలియదు ముకుందా. కానీ ఏదో జరుగుతోంది. అందరూ ఏదో దాస్తున్నారు.”

అని చెప్పి కవరు తెరిచాడు.

లోపల ఒక పాత ఫోటో, ఒక ఉత్తరం ఉన్నాయి.

ఫోటోను బయటకు తీసిన మురారి ఒక్కసారిగా ఆశ్చర్యపోయాడు.

అందులో చిన్న పిల్లాడిలా ఉన్న తన ఫోటోతో పాటు, తనకు తెలియని ఒక చిన్న అమ్మాయి ఫోటో కూడా ఉంది.

“ఇది… నా చిన్నప్పటి ఫోటో కదా!”

అని ఆశ్చర్యంగా అన్నాడు.

రాజేశ్వరి వెంటనే అతని చేతిలోని ఫోటో తీసుకోవడానికి ప్రయత్నించింది.

“మురారి! అది నాకు ఇవ్వు.”

కానీ మురారి ఫోటోను వెనక్కి తీసుకున్నాడు.

“అమ్మా, ఒక్క నిమిషం. ఈ అమ్మాయి ఎవరు?”

రాజేశ్వరి పెదవులు వణికాయి.

“ఆ విషయం ఇప్పుడు అవసరం లేదు.”

“నాకు అవసరం లేదని నువ్వెలా నిర్ణయిస్తావు అమ్మా? నా ఫోటోతో పాటు ఈ అమ్మాయి ఫోటో ఎందుకు ఉంది?”

అతని ప్రశ్నకు రాజేశ్వరి దగ్గర సమాధానం లేదు.

అప్పుడే అక్కడికి వచ్చిన కృష్ణ ఆ ఫోటోను చూసింది.

ఆమె ముఖంలో ఒక్కసారిగా మార్పు వచ్చింది.

“ఆ ఫోటో మీ దగ్గరకు వచ్చిందా?”

మురారి వెంటనే ఆమె వైపు తిరిగాడు.

“అంటే ఈ ఫోటో గురించి నీకు తెలుసా?”

కృష్ణ కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉండిపోయింది.

“తెలుసు. కానీ ఆ ఫోటో వెనుక ఉన్న కథ నాకు పూర్తిగా తెలియదు.”

“అయితే తెలిసిన విషయం అయినా చెప్పు.”

కృష్ణ రాజేశ్వరి వైపు చూసింది.

“ఈ విషయం చెప్పాల్సింది నేను కాదు. మీ అమ్మ.”

రాజేశ్వరి ఇక ఆగలేకపోయింది.

“చాలు కృష్ణా! నువ్వు అనుకున్నది సాధించావు. ఇప్పుడు ఇక్కడి నుంచి వెళ్లిపో.”

ఆ మాటలకు కృష్ణ కళ్లలో బాధ కనిపించింది.

“నేను ఏమీ సాధించడానికి రాలేదు అత్తయ్యా. నిజం దాచిపెట్టడం వల్ల మరొకరి జీవితం నాశనం కాకూడదనే వచ్చాను.”

అని చెప్పి అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.

మురారి మాత్రం ఆమె వెనుకే చూస్తూ ఉండిపోయాడు.

ఆమె మాటల్లో ఏదో నిజం ఉంది. కానీ ఆ నిజం ఏమిటో అతనికి అర్థం కావడం లేదు.


మరోవైపు, ముకుంద తన గదిలో ఒంటరిగా కూర్చుంది.

మురారి తనతో మాట్లాడిన మాటలు గుర్తొస్తున్నాయి.

“నిన్ను మర్చిపోవడం అంత సులభం కాదు ముకుందా.”

అతని మాటల్లో ప్రేమ ఉందా? లేక పాత జ్ఞాపకాల బాధ మాత్రమే ఉందా?

ఆమెకు అర్థం కావడం లేదు.

ఇంతలో ఆమె ఫోన్ మోగింది.

మురారి నుంచి కాల్ వస్తుందని ఆశగా చూసింది. కానీ స్క్రీన్‌పై కనిపించిన పేరు చూసి నిరాశపడింది.

ఆమె స్నేహితురాలు లాస్య.

“హలో…”

“ముకుందా, ఏం చేస్తున్నావు? పెళ్లి పనులు అయిపోయాయా?”

ముకుంద నిట్టూర్చింది.

“లాస్యా, ఇక్కడ ఏదో జరుగుతోంది. మురారి కుటుంబంలో అందరూ ఏదో దాస్తున్నట్టుగా అనిపిస్తోంది.”

“ఏమైంది?”

“ఒక అమ్మాయి వచ్చింది. ఆమె పేరు కృష్ణ. మురారి చేతిలో ఒక పాత ఫోటో పెట్టింది. ఆ ఫోటో చూసిన తర్వాత మురారి తల్లి చాలా భయపడింది.”

లాస్య కాసేపు మౌనంగా ఉంది.

“ముకుందా, నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు. నీకు తెలియని విషయాలు చాలా ఉండొచ్చు.”

ఆ మాటలు ముకుంద మనసులో అనుమానాన్ని మరింత పెంచాయి.

“కానీ మురారి జీవితంలోకి కృష్ణ ఎందుకు వచ్చింది? వాళ్లిద్దరి మధ్య ఏదైనా సంబంధం ఉందా?”

ఆమె తనలో తానే ప్రశ్నించుకుంది.

తన ప్రేమను కోల్పోతున్న బాధ చాలదన్నట్టు, ఇప్పుడు మురారి జీవితంలోకి మరో అమ్మాయి రావడం ఆమెను కలవరపెడుతోంది.


సాయంత్రం అయ్యేసరికి ఇంట్లో ఉన్న బంధువులంతా తమ తమ పనుల్లో నిమగ్నమయ్యారు.

మురారి మాత్రం తన గదిలో కూర్చుని ఆ ఉత్తరాన్ని చదువుతున్నాడు.

ఉత్తరంలో కొన్ని వాక్యాలు మాత్రమే స్పష్టంగా ఉన్నాయి.

“ఈ పిల్లల జీవితాలు ఒకరోజు మళ్లీ కలుస్తాయి. ఆ రోజు వచ్చినప్పుడు నిజాన్ని దాచిపెట్టకండి. లేదంటే వాళ్లిద్దరి జీవితాలు ఊహించని మలుపు తిరుగుతాయి.”

మురారి ఆ ఉత్తరాన్ని మళ్లీ మళ్లీ చదివాడు.

“ఈ పిల్లలు అంటే ఎవరు? నేను, ఆ ఫోటోలో ఉన్న అమ్మాయా?”

అతని మనసులో ప్రశ్నలు పెరిగాయి.

అప్పుడే కార్తీక్ గదిలోకి వచ్చాడు.

“ఏరా, ఇంకా ఇక్కడే ఉన్నావా? అందరూ కింద నీ గురించి అడుగుతున్నారు.”

మురారి ఉత్తరాన్ని అతనికి చూపించాడు.

కార్తీక్ చదివిన తర్వాత ఆశ్చర్యపోయాడు.

“మురారి, ఇది ఎవరు రాశారు?”

“నాకు తెలియదు. కానీ ఈ విషయం గురించి అమ్మను అడిగితే సమాధానం చెప్పడం లేదు.”

కార్తీక్ కొద్దిసేపు ఆలోచించాడు.

“అయితే కృష్ణను అడుగు. ఆమెకే ఏదో తెలిసినట్టుంది.”

మురారి వెంటనే లేచాడు.

“అవును. ఆమెతో మాట్లాడాలి.”


ఇంటి వెనుక ఉన్న తోటలో కృష్ణ ఒంటరిగా కూర్చుంది.

తన ఫోన్‌లో ఉన్న ఒక పాత ఫోటోను చూస్తూ ఆలోచిస్తోంది.

ఆమెకు కూడా ఎన్నో ప్రశ్నలు ఉన్నాయి. తనకు చెప్పిన విషయాల్లో ఎంత నిజం ఉందో, ఎంత దాచారో తెలుసుకోవాలని ఉంది.

అప్పుడే మురారి అక్కడికి వచ్చాడు.

“కృష్ణా!”

ఆమె వెనక్కి తిరిగి చూసింది.

“మీరు?”

“నాకు నిజం తెలియాలి. ఆ ఫోటోలో ఉన్న అమ్మాయి ఎవరు? నీకు మా అమ్మతో ఏం సంబంధం ఉంది?”

కృష్ణ నెమ్మదిగా లేచి నిలబడింది.

“మీరు అడుగుతున్న ప్రశ్నలకు సమాధానాలు నా దగ్గర ఉంటే ఇప్పుడే చెప్పేదాన్ని.”

“అంటే నీకు ఏమీ తెలియదా?”

“కొన్ని విషయాలు తెలుసు. కానీ పూర్తి నిజం తెలియదు.”

మురారి అసహనంగా అడిగాడు.

“అయితే నువ్వు మా ఇంటికి ఎందుకు వచ్చావు?”

కృష్ణ కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

“నేను ఇక్కడికి రావాలని కోరుకోలేదు మురారి గారు. కానీ ఒక విషయం తెలుసుకోవాల్సిన అవసరం వచ్చింది. మీ కుటుంబంలో దాచిన నిజం వల్ల నా కుటుంబానికి కూడా సమస్య రావచ్చు.”

మురారి ఆమెను పరిశీలనగా చూశాడు.

“నీ కుటుంబానికి? అసలు నీ కుటుంబానికి మా కుటుంబానికి ఏం సంబంధం?”

కృష్ణ సమాధానం చెప్పబోతుండగా, ఇంటి లోపల నుంచి రాజేశ్వరి గొంతు వినిపించింది.

“మురారి! కృష్ణా! మీరిద్దరూ ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నారు?”

ఇద్దరూ వెనక్కి తిరిగారు.

రాజేశ్వరి ముఖంలో ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

ఆమె కృష్ణ దగ్గరకు వచ్చి నెమ్మదిగా అంది.

“నువ్వు ఇక్కడికి రావడం తప్పు కృష్ణా. నీకు ఇచ్చిన మాట గుర్తు లేదా?”

కృష్ణ బాధగా నవ్వింది.

“మాట గుర్తుంది అత్తయ్యా. అందుకే ఇన్ని రోజులు మౌనంగా ఉన్నాను. కానీ ఇప్పుడు మౌనంగా ఉంటే మరింత అన్యాయం జరుగుతుంది.”

మురారి ఆశ్చర్యంగా తల్లి వైపు చూశాడు.

“అమ్మా, ఏ మాట? కృష్ణకు నువ్వు ఏం మాట ఇచ్చావు?”

రాజేశ్వరి ఏమీ మాట్లాడలేదు.

కృష్ణ మాత్రం మురారి వైపు చూసి అంది.

“మీరు నన్ను తప్పుగా అర్థం చేసుకోకండి. మీ జీవితాన్ని నాశనం చేయడానికి నేను రాలేదు.”

“మరి ఏం చేయడానికి వచ్చావు?”

కృష్ణ కొద్దిసేపు అతని కళ్లలోకి చూసింది.

“మీరు ఎవరిని నమ్మాలో, ఎవరిని నమ్మకూడదో తెలుసుకోవడానికి.”

అని చెప్పి అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.

మురారి తన తల్లి వైపు తిరిగాడు.

“అమ్మా, నువ్వు నాకు నిజం చెప్పే వరకు నేను ఈ విషయం వదలను.”

రాజేశ్వరి కళ్లలో కన్నీళ్లు నిండాయి.

“మురారి… నువ్వు తెలుసుకోవాలనుకుంటున్న నిజం తెలిస్తే నువ్వు నన్ను క్షమించలేవు.”

ఆ మాటలు విన్న మురారి ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దంగా మారిపోయాడు.

తన తల్లి తనకు ఇంత పెద్ద విషయం దాచిందా?

అసలు ఏం జరిగి ఉంటుంది?


అదే రాత్రి.

ముకుంద తన గదిలో కూర్చుని మురారి ఫోటోను చూస్తోంది.

ఆమె మనసులో ఇప్పుడు ప్రేమతో పాటు అనుమానం కూడా మొదలైంది.

“మురారి… నీ జీవితంలో కృష్ణకు ఏం సంబంధం ఉంది? నువ్వు నన్ను ప్రేమిస్తున్నావా? లేక నేను ఇప్పటివరకు నమ్మింది అంతా తప్పా?”

ఆమెకు తెలియదు.

తన జీవితంలోకి కూడా ఒక పెద్ద రహస్యం అడుగుపెట్టబోతోందని.

మరోవైపు, కృష్ణ తన ఇంటికి చేరుకుంది.

ఆమె తండ్రి ఆమెను చూసి అడిగాడు.

“కృష్ణా, వర్మవారి ఇంటికి వెళ్లావా?”

“వెళ్లాను నాన్నా.”

“మురారిని కలిశావా?”

“కలిశాను. కానీ వాళ్లింట్లో అందరూ ఏదో దాస్తున్నారు.”

ఆమె తండ్రి ముఖం ఒక్కసారిగా మారిపోయింది.

“అయితే మనం అనుకున్నదే జరుగుతోంది.”

కృష్ణ ఆశ్చర్యంగా తండ్రి వైపు చూసింది.

“నాన్నా, నీకు ఏం తెలుసు? అసలు ఈ వ్యవహారంలో మనకు సంబంధం ఏమిటి?”

రాఘవరావు వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు.

అతను తన గదిలోకి వెళ్లి ఒక పాత పెట్టెను తీసుకొచ్చాడు.

దాన్ని తెరిచి అందులో ఉన్న ఒక ఫోటోను కృష్ణ చేతిలో పెట్టాడు.

ఫోటోను చూసిన కృష్ణ షాక్ అయింది.

అందులో ఉన్నది మురారి మాత్రమే కాదు…

ఆమె చిన్నప్పటి ఫోటో కూడా ఉంది!

“నాన్నా… ఈ ఫోటో మన దగ్గర ఎలా ఉంది?”

రాఘవరావు కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి.

“కృష్ణా… ఇన్ని సంవత్సరాలు నీకు చెప్పకుండా ఒక నిజాన్ని దాచాను. ఇక దాన్ని దాచలేను.”

కృష్ణ గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది.

“ఏంటి నాన్నా ఆ నిజం?”

రాఘవరావు నోరు తెరిచి చెప్పబోతుండగా…

అప్పుడే బయట తలుపు తట్టిన శబ్దం వినిపించింది.

రాఘవరావు ఒక్కసారిగా భయంతో తలుపు వైపు చూశాడు.

కృష్ణ చేతిలోని ఫోటోను గట్టిగా పట్టుకుంది.

ఎవరు వచ్చారు?

ఆ ఫోటోలో ఉన్న రహస్యం ఏమిటి?

కృష్ణ, మురారి చిన్నప్పటి నుంచే ఒకరికొకరు తెలుసా?

మరి ముకుంద జీవితంలో ఏం జరగబోతోంది?

కొనసాగుతుంది…