సాయంత్రం ఆరు గంటలవుతోంది. రామచంద్రాపురం శివార్లలో ఉన్న పురాతనమైన శ్రీ వేణుగోపాలస్వామి ఆలయం దీపాల వెలుగులతో, మంగళవాయిద్యాలతో ఎంతో ప్రశాంతంగా, ఆధ్యాత్మిక శోభతో కళకళలాడుతోంది. శివ పట్టు పంచె, కండువా కట్టుకుని పక్కా పల్లెటూరి పెళ్లికొడుకులా చాలా హుందాగా తయారయ్యాడు. ఇక సాహిత్య ముదురు ఆకుపచ్చ రంగు కాంచీపురం పట్టుచీర కట్టుకుని, ఒళ్లంతా సాంప్రదాయమైన నగలు పెట్టుకుని, జడ నిండా మల్లెపూలు ముడుచుకుని సాక్షాత్తు ఆ లక్ష్మీదేవిలా గుడి ప్రాంగణంలోకి అడుగుపెట్టింది.
ఆమె అందాన్ని చూడగానే శివ ఒక్క క్షణం కళ్ళు తిప్పుకోలేకపోయాడు. “అబ్బో! ఈ రౌడీ మరదలు చీర కడితే ఇంత పద్ధతిగా కనిపిస్తుందా!” అని మనసులో అనుకున్నాడు. సాహిత్య బావ చూపులను గమనించి, కావాలనే కళ్ళు తిప్పుతూ ముఖం తిప్పుకుంది. లోపల మాత్రం బావ తనను చూసి మురిసిపోతున్నాడని ఆమెకు భలే సంతోషంగా ఉంది.
